Ulrik Schmidt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ulrik Schmidt
Państwo  Dania
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1962
Kopenhaga
Gra praworęczna
Klub Hvidovre Curling Club
Drużyna
Skip Ulrik Schmidt
Czwarty Johnny Frederiksen
Drugi Bo Jensen
Otwierający Lars Vilandt
Występy
ZIO 2 (2006, 2010)
9 (1997, 1999, 2000, 2002, 2003, 2006, 2008-2010)
MŚ juniorów 1 (1984)
ME 13 (1987, 1991, 1996, 1997, 1999, 2000-2005, 2008, 2009)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
Srebro
Füssen 1997
Srebro
Chamonix 1999
Srebro
Oberstdorf 2000
Brąz
Courmayeur 2003

Ulrik Schmidt (ur. 19 sierpnia 1962 w Kopenhadze), duński curler, 13-krotny reprezentant Danii na mistrzostwach Europy i 8-krotny na mistrzostwach świata, olimpijczyk. Jest zawodnikiem Hvidovre Curling Club, jako kapitan drużyny występuje na pozycji trzeciego.

W curling zaczął grać w 1980[1], 4 lata później prowadził reprezentację Danii na Mistrzostwach Świata Juniorów 1984. Drużyna zajęła tam 9. miejsce. W 1987 dołączył do Sörena Banga, w jego drużynie jako otwierający wystąpił na ME zajmując 5. pozycję. Jako rezerwowy Schmidt wystąpił na ME 1991. W 1996 po raz pierwszy to on był kapitanem drużyny podczas Mistrzostw Europy. W tym sezonie zakończył rywalizację europejską na 5. miejscu a MŚ 1997 na 6. W grudniu tego samego roku Ulrik Schmidt zdobył swój pierwszy medal na imprezie międzynarodowej, było to srebro po przegraniu 5:10 finału ME 1997 przeciwko Niemcom (Andreas Kapp). Kolejnym występem były MŚ 1999, kiedy to Dania uplasowała się na 6. pozycji. Podczas ME 1999 Schmidt powtórzył sukces z 1997, dotarł do finału rywalizacji, gdzie przegrał 5:6 przeciwko Szkocji (Hammy McMillan). Rok później obronił srebrny medal, w finale Duńczycy ulegli 7:8 Finom (Markku Uusipaavalniemi). Wcześniej zakończył MŚ 2000 na 5. miejscu. W sezonie 2001/2002 zespół Ulrika nie wygrał mistrzostw kraju, jednak on sam był rezerwowym u Lasse Lavrsena.

Drużyna Schmidta była reprezentacją kraju na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 z 3 wygranymi i 6 porażkami zajęła 7. miejsce. Niecałe dwa miesiące później na MŚ 2002 uzyskała lepszy 5. rezultat. Tę samą pozycję wywalczył na ME 2002. Później w tym sezonie zakończył na 6. miejscu Mistrzostw Świata 2003.

Dotychczas swój ostatni medal Schmidt zdobył na ME 2003, po przegranej w play-off z późniejszym mistrzem Davidem Murdochem wygrał mały finał przeciwko Szwajcarom (Bernhard Werthemann). Schmidt wystąpił w dwóch kolejnych mistrzistwach Europy zajmując 6. miejsce. Do mistrzostw świata powrócił w 2006 zajmując 8. miejsce, rok później był trenerem Danii na Mistrzostwach Europy 2007. W 2008 wystąpił na Mistrzostwach Świata 2008 jako otwierający u Johnny'ego Frederiksena. Z nim głównie w ostatnich latach toczyła się rywalizacja o reprezentowanie kraju. W pierwszym wspólnym występie Duńczycy uplasowali się na odległym 9. miejscu.

W sezonie 2008/2009 Schmidt przyłączył się do drużyny Frederiksena i objął stanowisko skipa przy czym stary kapitan zagrywa ostatnie kamienie. Z tym ustawieniem Dania zajęła 5. miejsce Mistrzostw Europy 2008. W kolejnych występach zespół ukończył rywalizację Mistrzostw Świata 2009 i Mistrzostw Europy 2009 na 7. miejscu.

W 2010 Schmidt po raz drugi wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich, jego drużyna z bilansem 2 wygranych i 7 przegranych zajęła 9. miejsce[2]. W MŚ 2010 z bilansem 7-4 uplasował się na 5. miejscu.

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarty Trzeci Drugi Otwierający
od 2008/2009 Johnny Frederiksen Ulrik Schmidt Bo Jensen Lars Vilandt
MŚ 2008 Johnny Frederiksen Lars Vilandt Bo Jensen Ulrik Schmidt
2002-2007 Ulrik Schmidt Lasse Lavrsen Carsten Svensgaard Joel Ostrowski
MŚ 2002 Ulrik Schmidt Lasse Lavrsen Carsten Svensgaard Bo Jensen
1997-2002 Ulrik Schmidt Lasse Lavrsen Brian Hansen Carsten Svensgaard
1996/1997 Ulrik Schmidt Lasse Lavrsen Brian Hansen Ulrik Damm
ME 1987 Sören Bang Henrik Jakobsen Lasse Lavrsen Ulrik Schmidt
MŚJ 1984 Ulrik Schmidt Michael Pedersen Anders Søderblom Palle Poulsen

Wielki Szlem[3][edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009/2010
Canadian Open A
World Cup of Curling QF
The National A
Players' Championships A
Legenda
A = nie uczestniczył
x = nie zakwalifikował się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy