Ultar Sar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ultar Sar
Ultar Sar – w środku, bliżej.
Ultar Sar – w środku, bliżej.
Państwo  Pakistan
Pasmo Karakorum
Wysokość 7388 m n.p.m.
Wybitność 888 m
Pierwsze wejście czerwiec 1996
Akito Yamazaki i Kiyoshi Matsuoka
Położenie na mapie Wyżyny Tybetańskiej
Mapa lokalizacyjna Wyżyny Tybetańskiej
Ultar Sar
Ultar Sar
Położenie na mapie Azji
Mapa lokalizacyjna Azji
Ultar Sar
Ultar Sar
Ziemia 36°23′N 74°41′E/36,383333 74,683333Na mapach: 36°23′N 74°41′E/36,383333 74,683333

Ultar Sar (lub Ultar, Ultar II albo Bojohagur Duanasir II) – najbardziej na południe wysunięty szczyt grupy Batura Muztagh w Karakorum. Lezy ok. 10 km na północny wschód od Karimabadu, miasta w dolinie Hunza w dystrykcie Gilgit w Pakistanie. Choć nie jest to jeden z najwyższych szczytów Karakorum, jest on sławny z tego, że jego ściany wznoszą się stromo, ponad 5000 m, ponad brzegi rzeki Hunza, która przepływa w pobliżu.

Do lat 90. był to jeden z najwyższych niezdobytych szczytów Ziemi. W latach 80. i 90. ok. 15 ekspedycji próbowało go zdobyć. Żadna z nich się nie powiodła, wielu wspinaczy straciło życie.

Dopiero w czerwcu 1996 r. dwie japońskie ekspedycje: pierwsza prowadzona przez Akito Yamazaki (zdobył szczyt, ale zmarł podczas schodzenia) oraz druga prowadzona przez Ken'a Takahashi. Pierwszego wejścia dokonali Yamazaki i Kiyoshi Matsuoka (zmarł rok później na Bublimotin). Po zdobyciu szczytu zaskoczyły ich silne śnieżyce, co uniemożliwiło im powrót do obozu głównego przez kilka dni. Akihito Yamazaki zmarł w obozie głównym.

Druga ekspedycja składała się z Takahashiego i: Masayuki Ando, Ryushi Hoshino, Wataru Saito, i Nobuo Tsutsumi.

Od 1996 r. nie zanotowano udanych wejść.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Wala, Orographical Sketch Map of the Karakoram, Swiss Foundation for Alpine Research, 1990.
  • Jerzy Wala, Orographical Sketch Map of the Batura Muztagh, 1988.
  • American Alpine Journal, 1997.
  • Himalayan Index

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]