Umberto Bossi
| Umberto Bossi | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 19 września 1941 Cassano Magnago |
| Sekretarz Ligi Północnej | |
| Przynależność polityczna | Liga Północna |
| Okres urzędowania | od 1991 do 2012 |
| Następca | Roberto Maroni |
| Minister ds. instytucjonalnych i decentralizacji Włoch | |
| Przynależność polityczna | Liga Północna |
| Okres urzędowania | od 8 maja 2008 do 16 listopada 2011 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Umberto Bossi (ur. 19 września 1941 w Cassano Magnago) – włoski polityk, inicjator i wieloletni przywódca Ligi Północnej, minister i parlamentarzysta.
Życiorys [edytuj]
W latach 70. podjął nieukończone studia medyczne na Uniwersytecie w Pawii.
Początkowo sympatyzował z Włoską Partią Komunistyczną, jednak w latach 80. przeszedł na pozycje prawicowe. Zaangażował się w organizację regionalnej partii w Lombardii, stając w 1984 na czele nowo utworzonej Ligi Lombardzkiej. W 1987 po raz pierwszy dostał się do parlamentu jako senator X kadencji, będąc tam jedynym przedstawicielem autonomistów.
W 1991 zainicjował powstanie Ligi Północnej, federacyjnego ugrupowania zrzeszającego regionalne partie z północnych regionów Włoch. Od tego czasu nieprzerwanie kieruje tym ugrupowaniem.
W latach 1992–2004 zasiadał w Izbie Deputowanych XI, XII, XIII i XIV kadencji. W 1994 współtworzył prawicową koalicję Biegun Wolności, która wygrała przedterminowe wybory parlamentarne przeprowadzone po aferze "Tangentopoli". Prowadzone postępowania karne w sprawach korupcyjnych objęły wówczas również Umberta Bossiego. W 1995 wymierzono mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za przyjęcie łapówki po procesie, w którym skazano także m.in. Bettina Craxiego[1].
Wcześniej, jesienią 1994, po zaledwie kilku miesiącach doprowadził do wyjścia Ligi Północnej z koalicji, doprowadzając wówczas do upadku rządu Silvia Berlusconiego. W 1996 w imieniu swojego ugrupowania proklamował Federalną Republikę Padanii, zgłaszając postulaty oderwania się północnych regionów Włoch od reszty kraju. W 2000 Liga Północna porzuciła postulaty secesjonistyczne, opowiadając się za wzmacnianiem roli regionów przy zachowaniu struktur centralnych.
Przed wyborami parlamentarnymi w 2001 Umberto Bossi doszedł do porozumienia z Silviem Berlusconim, przystępując ze swoją partią do Domu Wolności. Po zwycięstwie tego bloku w nowym rządzie objął stanowisko ministra do spraw reform federalnych, które zajmował od 11 czerwca 2001. 11 marca 2004 przeszedł udar mózgu, w wyniku którego utracił w pewnej mierze zdolność mówienia. Podobnie jak wielu liderów partyjnych wystartował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku. Po uzyskaniu mandatu 19 lipca 2004 zrezygnował ze stanowiska ministra.
W 2006 kandydował z powodzeniem do parlamentu krajowego, pozostał jednak eurodeputowanym. Przed przedterminowymi wyborami w 2008 zdecydował się powrócić do polityki krajowej. Potwierdził dotychczasowe przymierze z Silviem Berlusconim, blokując listy Ligi Północnej z Ludem Wolności i Ruchem dla Autonomii. Został deputowanym XVI kadencji, a w nowym gabinecie powołano go w skład Rady Ministrów na urząd ministra do spraw reform instytucjonalnych i decentralizacji. Funkcję ministra pełnił do 2011.
W kwietniu 2012 zrezygnował z funkcji sekretarza federalnego Ligi Północnej po oskarżeniach o przeznaczanie partyjnych funduszy na prywatne wydatki swojej rodziny (w tym remont domu)[2]. W lipcu 2012 nowym liderem LN został Roberto Maroni[3], Umberto Bossi objął honorową funkcję federalnego prezydenta. W 2013 utrzymał mandat posła na XVII kadencję.
Przypisy
- ↑ Bossi Joins Craxi in Corruption Conviction, "The Guardian" z 28 października 1995
- ↑ John Hooper: Umberto Bossi resigns as leader of Northern League amid funding scandal (ang.). guardian.co.uk, 5 kwietnia 2012. [dostęp 2013-01-07].
- ↑ Roberto Maroni new leader of Italy's Northern League (ang.). bbc.co.uk, 2 lipca 2012. [dostęp 2013-01-07].
Bibliografia [edytuj]
- Nota biograficzna na stronie rządu Republiki Włoskiej (wł.). [dostęp 2013-01-07].
- Nota biograficzna na stronie Ligi Północnej (wł.). [dostęp 2013-01-07].
