Umbo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Współczesna rekonstrukcja umba

Umbo – wyraźnie wyodrębniona, środkowa część tarczy wojownika, charakteryzująca się najczęściej kolistym kształtem, mająca za zadanie m.in. wzmacniać konstrukcję tarczy. Najwięcej znalezionych umb wykonanych jest z żelaza, ale nie wyklucza się występowania umb wykonanych z drewna (znaleziska bagienne). W późniejszych okresach ewoluowało w kierunku funkcji umożliwiających skuteczniejszy atak lub obronę. Pierwsze umba znane są już ze znalezisk kultury lateńskiej (początki epoki żelaza). Wykorzystywane były m.in. przez Germanów, Celtów i Rzymian. W średniowieczu występowała jako element puklerza (była do niego przynitowywana).

W badaniach archeologicznych umba używane są wraz z zapinkami (fibulami) do datowania znalezisk grobowych (w których występują) z okresu przedrzymskiego, okresu wpływów rzymskich oraz wędrówek ludów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1981 Prahistoria Ziem Polskich, Tom V, Wydawnictwo PAN

Strony WWW[edytuj | edytuj kod]