Umbriel (księżyc)
| Umbriel | |
.jpg) Zdjęcie Umbriela wykonane przez sondę Voyager 2 |
|
| Planeta | Uran |
| Odkrył | William Lassell |
| Data odkrycia | 24 października 1851 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 266 000[1] km |
| Mimośród | 0,0039[1] |
| Okres obiegu | 4,144[1] d |
| Nachylenie do płaszczyzny równika planety | 0,128[1]° |
| Długość węzła wstępującego | 33,485[1]° |
| Argument perycentrum | 84,709[1]° |
| Anomalia średnia | 12,469[1]° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 1 169 km |
| Powierzchnia | 4,30 × 106 km2 |
| Objętość | 8,37 × 108 km3 |
| Masa | (1,17 ± 0,13) × 1021 kg |
| Średnia gęstość | 1,40 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,23 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 0,52 km/s |
| Okres obrotu wokół własnej osi | synchroniczny |
| Albedo | 0,21 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
14,0 m |
| Temperatura powierzchni | 61 K |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Umbriel (Uran II) – trzeci co do wielkości naturalny satelita Urana. Odkryty przez Williama Lassella 24 października 1851 roku, w tym samym czasie co księżyc Ariel.
Wszystkie duże księżyce Urana są księżycami lodowymi, zbudowanymi z około 40-50% zamrożonej wody zmieszanej ze skałami; są to nieco większe ułamki masowe skał niż w przypadku dużych księżyców Saturna, takich jak Rea. Powierzchnię Umbriela pokrywają liczne kratery uderzeniowe, spośród których wiele jest znacznie większych niż na Arielu i Tytanii. To sugeruje, że powierzchnia tego księżyca jest starsza i od dłuższego czasu nie wykazuje on aktywności geologicznej. Umbriel jest bardzo ciemny - odbija tylko około połowy światła odbijanego przez Ariela, czy jaśniejsze satelity Urana.
Zobacz też [edytuj]
- Ukształtowanie powierzchni Umbriela
- Chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
Przypisy
|
|||||||||||||||||||||
