Umbriel (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Umbriel
Zdjęcie Umbriela wykonane przez sondę Voyager 2
Zdjęcie Umbriela wykonane przez sondę Voyager 2
Planeta Uran
Odkrył William Lassell
Data odkrycia 24 października 1851
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 266 000[1] km
Mimośród 0,0039[1]
Okres obiegu 4,144[1] d
Nachylenie do płaszczyzny równika planety 0,128[1]°
Długość węzła wstępującego 33,485[1]°
Argument perycentrum 84,709[1]°
Anomalia średnia 12,469[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 1 169 km
Powierzchnia 4,30 × 106 km2
Objętość 8,37 × 108 km3
Masa (1,17 ± 0,13) × 1021 kg
Średnia gęstość 1,40 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,23 m/s2
Prędkość ucieczki 0,52 km/s
Okres obrotu wokół własnej osi synchroniczny
Albedo 0,21
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
14,0m
Temperatura powierzchni 61 K
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Umbriel (Uran II) – trzeci co do wielkości naturalny satelita Urana. Odkryty przez Williama Lassella 24 października 1851 roku, w tym samym czasie co księżyc Ariel.

Wszystkie duże księżyce Urana są księżycami lodowymi, zbudowanymi z około 40-50% zamrożonej wody zmieszanej ze skałami; są to nieco większe ułamki masowe skał niż w przypadku dużych księżyców Saturna, takich jak Rea. Powierzchnię Umbriela pokrywają liczne kratery uderzeniowe, spośród których wiele jest znacznie większych niż na Arielu i Tytanii. To sugeruje, że powierzchnia tego księżyca jest starsza i od dłuższego czasu nie wykazuje on aktywności geologicznej. Umbriel jest bardzo ciemny - odbija tylko około połowy światła odbijanego przez Ariela, czy jaśniejsze satelity Urana.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-10-09].