Umineko no naku koro ni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Umineko no Naku Koro ni)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Umineko no naku koro ni
うみねこのなく頃に
Gatunek Dramat, Kryminał, Thriller psychologiczny, Fantasy, Metafikcja
Gra komputerowa
Wydawca 07th Expansion
Taito
Alchemist
Projektant 07th Expansion
Platforma Microsoft Windows
PlayStation 3
PlayStation Portable
Data wydania PC
Legend – 17 sierpnia 2007
Turn – 31 grudnia 2007
Banquet – 16 sierpnia 2008
Alliance – 29 grudnia 2008
End – 15 sierpnia 2009
Dawn – 30 grudnia 2009
Requiem – 14 sierpnia 2010
Twilight – 21 grudnia 2010
Tsubasa – 31 grudnia 2010
Hane – 31 grudnia 2011
Gatunek powieść wizualna
Manga
Autor Ryukishi07
Artysta Kei Natsumi, Jirō Suzuki, Sōichirō (artysta), Taka Aki, Hinase Momoyama, Eita Mizuno
Wydawca Square Enix
Odbiorcy Shōnen
Drukowana w Gangan Powered, GFantasy, Gangan Joker, Gangan Online, Monthly Shōnen Gangan
Wydawana Styczeń 2008
Liczba tomów 24
Manga
Umineko Biyori: Rokkenjima e Yōkoso !!
Autor Ryukishi07
Artysta Makoto Fugetsu
Wydawca Ichijinsha
Odbiorcy Seinen
Drukowana w Manga Palette Lite
Wydawana 1 marca 20082 marca 2009
Liczba tomów 1
Manga
Umineko Dōri no Peru-san
Autor 07th Expansion
Artysta Satoshi Shinkyo
Wydawca Kadokawa Shoten
Odbiorcy Seinen
Drukowana w Comp Ace
Wydawana Listopad 2008Maj 2009
Manga
Umineko no naku koro ni EpisodeX: Rokkenjima of Higurashi crying
Autor 07th Expansion
Artysta Yuki Hiiro
Wydawca ASCII Media Works
Odbiorcy Seinen
Drukowana w Dengeki G's Festival! Comic
Wydawana 26 stycznia 200923 lutego 2011
Liczba tomów 2
Powieść
Autor Ryukishi07
Wydawca Kodansha Box
Wydawana 1 lipca 2009
Liczba tomów 8
Telewizyjny serial anime
Reżyser Chiaki Kon
Studio Studio Deen
Stacja telewizyjna Stacje UHF
Premierowa emisja 2 lipca 200924 grudnia 2009
Liczba odcinków 26

Umineko no naku koro ni (jap. うみねこのなく頃に?, dosł. Kiedy mewy zapłaczą) – japońska powieść wizualna autorstwa grupy amatorskiej 07th Expansion stworzona na zmodyfikowanym silniku NScripter. Należy do trzeciej części cyklu "When They Cry". Historia skupia się na osiemnastu postaciach, które przebywają w odciętej od świata wyspie i są nękane przez serię niewyjaśnionych morderstw. Celem jest ustalenie mordercy oraz udowodnienie, że sprawca jest albo człowiekiem, albo pewnym nadprzyrodzonym zjawiskiem. Pierwszą część – Legend of Golden Witch wydano na Comikecie 72 w 17 sierpnia 2007 na komputery osobiste. Została wyprzedana w ciągu pół godziny[1].

Adaptacje mang zostały wydrukowane przez wydawnictwa Square Enix, Ichijinsha, Kadokawa Shoten i ASCII Media Works. Powstało również dwudziestosześcio-odcinkowe anime przez Studio Deen, emitowane między lipcem a grudniem 2009. Napisana została też seria powieści autorstwa Ryukishiego07 opublikowana przez wydawnictwo Kodansha Box. Bijatyka częściowo nawiązująca do gry, Ōgon Musōkyoku (jap. 黄金夢想曲?, dosł. Golden Fantasia), została wydana na Comikecie 79, 31 grudnia 2010 roku.

Słowo umineko (jap. うみねこ?) jest to japońska nazwa mewy japońskiej[2]. Naku może oznaczać wydawać dźwięk (jap. 鳴く?), który odnosi się głównie do zwierząt, oraz płakać (jap. 泣く?). Nawiązując do twórcy serii Ryukishiego07 czerwone na () jest oficjalną częścią tytułu[3].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

W Umineko no naku koro ni głównymi celami gracza są:

  • odnalezienie sprawcy;
  • udowodnienie, iż zbrodnie zostały dokonane przez człowieka bądź siły nadprzyrodzone;
  • wskazanie miejsca ukrytego złota.

Jednym z elementów, które ułatwia graczowi spełnić te cele, jest opcja „Tips”. Pozwala ona na przeczytanie dodatkowych informacji, które mogą, lub też nie, być pomocne w rozwiązywaniu tajemnic. Wraz z rozwojem fabuły pojawiają się kolejne wskazówki.

Drugim elementem są „prawdy”. Są to wypowiedzi o szczególnym znaczeniu. W grze objawiają się charakterystycznym dla nich kolorem oraz dźwiękiem. W całym cyklu pojawiają się cztery ich rodzaje:

  • Czerwona prawda (ang. red truth) – wprowadzona przez wiedźmę Beatrice w drugiej części gry – „Turn of the Golden Witch”, by ułatwić Battlerowi rozwiązywanie niektórych tajemnic. Prawda ta jest używana do stwierdzenia oczywistego faktu.
  • Niebieska prawda (ang. blue truth) – wprowadzona przez Ange Ushiromiyę w czwartej części gry – „Alliance of the Golden Witch”. Prawda ta stanowi jako kontrargument do czerwonej prawdy. Dzięki niej można wygłaszać hipotetyczny potok wydarzeń. Jeśli nie zostanie obalona przez przeciwnika, zostaje uznana za prawdziwą.
  • Złota prawda (ang. golden truth) – użyta po raz pierwszy w End of the Golden Witch. Ma takie same zastosowanie co czerwona prawda, lecz może być wygłaszana tylko przez mistrza gry lub przez osobę, która w pełni zrozumiała zasady gry.
  • Fioletowa deklaracja (ang. purple declaration) – ostatni typ prawdy wprowadzony w Twilight of the Golden Witch przez wiedźmę Bernkastel. Działa tak samo jak czerwona prawda, lecz w przeciwieństwie do niej, jest używana nieświadomie przez każdą postać w grze, a sprawca może przez nią kłamać.

Po każdym, ukończonym epizodzie odblokowują się dwa krótkie epilogi: „Tea Party” oraz „????”. Po przejściu wszystkich epizodów (w tym wcześniej wspomnianych epilogów) pojawia się opcja „Music Box”, w którym można posłuchać utworów używanych przez całą grę.

Rozdziały[edytuj | edytuj kod]

Umineko no naku koro ni[edytuj | edytuj kod]

Fabułę Umineko no naku koro ni (jap. うみねこのなく頃に?, dosł. Kiedy mewy zapłaczą) stanowią pierwsze cztery części, zwane również epizodami. Rozdziały te są nazywane „rozdziałami pytań”.

Episode 1: Legend of the Golden Witch (z ang. Epizod 1: Legenda Złotej Wiedźmy)
Rozdział wprowadzający do świata serii. Jest opowiedziany z perspektywy głównego bohatera – Battlera. Rodziny z rodu Ushiromiya przybywają do wyspy Rokkenjima, by przedyskutować o podziale spadku Kinziego Ushiromii – bliskiego śmierci głowy rodziny. Niedługo po przybyciu uczestników dopada ich sztorm, w wyniku czego zostają odcięci od świata. Zaczyna potem dochodzić do niewyjaśnionych morderstw. Gracz poznaje wszystkie osiemnaście postaci oraz legendę o Złotej Wiedźmie, Beatrice, która wraz z rozwojem fabuły jest podejrzewana o bycie dziewiętnastą osobą na wyspie. Pod koniec rozdziału wszyscy giną bądź zostają uznani za zaginionych. Epizod w grze kończy się ukazaniem treści listu Marii Ushiromii.
Episode 2: Turn of the Golden Witch (z ang. Epizod 2: Powrót Złotej Wiedźmy)
Rozdział koncentruje się na pierwszej batalii między Beatrice a Battlerem, która odbywa się w innym, niezależnym od Rokkenjimy „świecie meta”. Dochodzi do tych samych wydarzeń, co w pierwszym epizodzie, lecz tym razem Beatrice staje się faktyczną, dziewiętnastą osobą na wyspie. Wiedźma stara się udowodnić, że magia istnieje, przy okazji zdradzając sekrety związane z rezydentami. Wprowadzone zostało wiele elementów, które w następnych częściach będą pełniły podstawową rolę w serii. Ponadto rozwinięto wątki związane z przeszłością poszczególnych postaci pobocznych i ich relacjami z innymi.
Episode 3: Banquet of the Golden Witch (z ang. Epizod 3: Bankiet Złotej Wiedźmy)
Bohaterowie w tym rozdziale skupiają się na rozwiązaniu zagadki epitafium wiedźmy zamiast na znalezieniu sprawcy zbrodni na wyspie. Evie Ushiromii udaje się znaleźć ukryte złoto, po czym w nagrodę staje się nową Złotą Wiedźmą, Evą-Beatrice, która później utrudnia grę pomiędzy Battlerem a Beatrice. Wprowadzone zostały nowe postacie: Virgilia, Ronove i Siostry Siesta. Znacznie poszerzono informacje na temat Evy Ushiromii, której, dzięki rozwiązaniu zagadki, jako jedynej udało się przetrwać noc.
Episode 4: Alliance of the Golden Witch (z ang. Epizod 4: Sojusznik Złotej Wiedźmy)
Rozdział jest opowiadany z perspektywy siostry Battlera – Ange. Przedstawione jest jej życie, dwanaście lat po tragedii na Rokkenjimie. Fabuła opiera się ponownie na sporze o istnienie magii. Pojawiają się nowi bohaterowie: Gaap, Siesta 00, Sakutaro, Amakusa oraz Kasumi.

Umineko no naku koro ni Chiru[edytuj | edytuj kod]

Umineko no naku koro ni Chiru (jap. うみねこのなく頃に散?, dosł. Kiedy mewy zapłaczą: Załamanie) jest bezpośrednią kontynuacją serii. Fabuła koncentruje się na wyjaśnianiu podstawowych mechanizmów jakie działały w grze.

Episode 5: End of the Golden Witch (z ang. Epizod 5: Koniec Złotej Wiedźmy)
Mistrzem gry tego rozdziału zostaje Lambdadelta. Do fabuły dołącza detektyw Furudo Erika, na wyspie jako rozbitek ze statku wycieczkowego, a w grze jako przeciwnik Battlera. Ponownie zostaje rozwiązane epitafium, lecz tym razem przez Erikę i Battlera. Dodatkowo dołączają się Eiserne Jungfrau, by wspomóc Erikę dziesięcioma prawami, które na czerwono obalają niektóre teorie.
Episode 6 Dawn of the Golden Witch (z ang. Epizod 6 Świt Złotej Wiedźmy)

Rozdział zrobiony przez Battlera, który zamierza udowodnić, że zrozumiał zasady gry Beatrice. Do fabuły dołączają Furfur i Zepar, jako demony miłości.

Episode 7
Requiem of the Golden Witch (z ang. Epizod 7: Requiem Złotej Wiedźmy)
Akcja rozdziału dzieje się w alternatywnym świecie, w którym Battler nigdy nie przybył do Rokkenjimy, legenda o Złotej Wiedźmie nie istniała, zaś tajemniczy krewniak sprzed dziewiętnastu lat został spadkobiercą majątku rodu Ushiromiya. Historia jest opowiedziana z perspektywy dwóch nowych postaci: Willardiego H. Wrighta oraz Liona Ushiromii. Żadna postać w tym rozdziale nie ginie, choć w Tea Party ukazany jest hipotetyczny scenariusz morderstw bez użycia magii.
Episode 8
Twilight of the Golden Witch (z ang. Epizod 8: Zmierzch Złotej Wiedźmy)
Gra stworzona dla Ange przez Battlera. W tej grze Ange bierze udział w spotkaniu na wyspie w 1986. Jest to ostatnia część gry, i jako jedyna jest nieliniowa. W tej grze jako Ange rozwiązujemy zagadki na bankiecie oraz jako Battler i Beatrice zagadkę Bernkastel (wtedy właśnie zostaje wprowadzona fioletowa prawda).

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

Ludzie[edytuj | edytuj kod]

Rodzina Ushiromiya[edytuj | edytuj kod]

Głowa rodziny[edytuj | edytuj kod]
Kinzō Ushiromiya (jap. 右代宮 金蔵 Ushiromiya Kinzō?)
Seiyū: Mugihito, Daisuke Ono (młody)
Głowa rodziny Ushiromiya oraz właściciel wyspy Rokkenjima. Mimo że ogłosił, iż zostało mu kilka miesięcy życia, nadal jest energiczny. Przez pierwsze cztery epizody znajdowano jego ciało w piecu w podziemnej kotłowni rezydencji. Ma wadę wrodzoną, przez którą posiada na każdej stopie dodatkowy palec. Interesuje się okultystką i praktykuje czarną magię. Jest fanatycznie oddany Złotej Wiedźmie Beatrice. Według niego, to właśnie dzięki zawarciu porozumienia z wiedźmą, zgromadził ogromną fortunę.
Rodzina najstarszego syna[edytuj | edytuj kod]
Krauss Ushiromiya (jap. 右代宮 蔵臼 Ushiromiya Kurausu?)
Seiyū: Jūrōta Kosugi
Mąż Natsuhi, ojciec Jessici. Najstarszy z synów. W przeciwieństwie do rodzeństwa stara się spieniężyć majątek ojca. Miał w planach zamienić wyspę w kurort dla zagranicznych turystów (stąd europejski wygląd domu dla gości). To on wpadł na pomysł ukrycia śmierci Kinzo przez jakiś czas.
Natsuhi Ushiromiya (jap. 右代宮 夏妃 Ushiromiya Natsuhi?)
Seiyū: Emi Shinohara
Żona Kraussa, matka Jessici. Stara się utrzymać rodzinę, ponieważ mąż nie jest tym zainteresowany. Nie jest upoważniona nosić herb rodziny Ushiromiya na ubraniach, dlatego jest szykanowana przez Evę więc ma kompleksy z tego powodu. Stara się jak najlepiej wywiązywać się ze swoich obowiązków jako matka i pani domu, przez co jest uważana za zbyt wymagającą dla córki i służby.
Jessica Ushiromiya (jap. 右代宮 朱志香 Ushiromiya Jeshika?)
Seiyū: Marina Inoue
Córka Natsuhi i Kraussa. Osiemnastolatka, która nie jest zainteresowana sprawą spadku rodziny. Mimo że nie lubi swoich rodziców, troszczy się o nich. W szkole jest uważana za muzyczną gwiazdę, jednak rodzina nic o tym fakcie nie wie (na wyspie wie o tym tylko Shanon i Kanon). Jest zakochana w Kanonie. Jej ulubioną bronią są kastety.
Rodzina najstarszej córki[edytuj | edytuj kod]
Eva Ushiromiya (jap. 右代宮 絵羽 Ushiromiya Eba?)
Seiyū: Miki Itō
Najstarsza z córek z rodziny Ushiromiya, drugie dziecko Kinzō. Jest dobra w sztukach walki, zna się też trochę na broniach. W trzeciej grze jest jedyną, której udaje się przetrwać na Rokkenjimie. Jako jedyna krewna Ange adoptuje ją, mając nadzieję, że będą się wzajemnie spierać, jednak z powodu nagonki mediów i Ange na sprawę morderstw na wyspie zamyka się w sobie i zaczyna być agresywna w stosunku do otoczenia. Umiera w 1998 roku. Do końca życia nie powiedziała co się stało na wyspie, lecz zapisała to w swoim pamiętniku.
Hideyoshi Ushiromiya (jap. 右代宮 秀吉 Ushiromiya Hideyoshi?)
Seiyū: Masashi Hirose
Mąż Evy, ojciec George’a. Dopóki nie przyjął nazwiska Evy, jego żona była wykluczona z rodziny. Zawsze wspiera żonę i syna w potrzebie.
George Ushiromiya (jap. 右代宮 譲治 Ushiromiya Jōji?)
Seiyū: Ken'ichi Suzumura
Syn Evy i Hideyoshi’ego. Jest pracownikiem w firmie ojca. Jako najstarszy z czterech kuzynów, stara się rozdzielać spory między nimi. Jest zakochany w Shanon. Zaręcza się z nią na wyspie, ma z nią plany na przyszłość, wie też jak na to prawdopodobnie zareaguje jego matka. Jest dobry w sztukach walki.
Rodzina drugiego syna[edytuj | edytuj kod]
Rudolf Ushiromiya (jap. 右代宮 留弗夫 Ushiromiya Rudorufu?)
Seiyū: Rikiya Koyama
Mąż Kyrie, ojciec Ange i Battlera. Trzecie dziecko Kinzō. Razem z Evą nie pozwala Kraussowi spieniężyć majątku ojca. Swego czasu lubił westerny (pasjonował się „wschodem”), jest przez to obeznany w obsłudzie broni ojca. Ma powodzenie wśród kobiet. W trakcie gry zawsze ma coś powiedzieć Kyrie i Battlerowi, lecz nigdy mu się to nie udaje.
Kyrie Ushiromiya (jap. 右代宮 霧江 Ushiromiya Kirie?)
Seiyū: Atsuko Tanaka
Druga żona Rudolfa. Przez długi czas była tylko jego partnerem w pracy. Po śmierci jego pierwszej żony, wyszła za Rudolfa. Jest bardzo bystra. Jej ulubioną metodą rozwiązywania problemów jest wzgląd na nie od strony przeciwnika, tak jak w szachach.
Battler Ushiromiya (jap. 右代宮 戦人 Ushiromiya Batora?)
Seiyū: Daisuke Ono
Protagonista czterech pierwszych gier. Próbuje zaprzeczyć istnienia magii. Kiedy przybywa po 6 latach nieobecności na Rokkenjimę ma 18 lat. Syn Rudolfa i jego pierwszej żony – Asumu.
Ange Ushiromiya (jap. 右代宮 縁寿 Ushiromiya Enje?)
Seiyū: Rina Satō
Córka Rudolfa i Kyrie, młodsza siostra Battlera. Nie mogła pojawić się na Rokkenjimie. Po serii morderstw na wyspie, została pod opieką ciotki Evy, przez którą została znienawidzona. W świecie 1998 roku staje się głową rodziny i wielką wiedźmą Ange-Beatrice.
Rodzina drugiej córki[edytuj | edytuj kod]
Rosa Ushiromiya (jap. 右代宮 楼座 Ushiromiya Rōza?)
Seiyū: Ami Koshimizu
Najmłodsza córka Kinzō, matka samotnie wychowująca Marię. Ciężko pracuje, dlatego Maria sama zostaje w domu. Przez to, że łatwo wpada w złość, Maria sądzi że Rosa została opętana przez złą wiedźmę. Rosa nienawidzi tego, że Maria zachowuje się jak dziecko i wierzy w wiedźmy.
Maria Ushiromiya (jap. 右代宮 真里亞 Ushiromiya Maria?)
Seiyū: Yui Horie
Córka Rosy, wnuczka Kinzō. Zachowuje się dziecinnie, jak na swój wiek i wierzy w wiedźmy. W czasie trwania akcji sama staje się jedną z nich. Zawsze pragnęła zostać uczniem Złotej Wiedźmy Beatrice.
Inni ludzie należący lub związani z rodziną Ushiromiya[edytuj | edytuj kod]
Beatrice Ushiromiya (jap. 右代宮 ベアトリーチェ Ushiromiya Beatorīche?)
Seiyū: Sayaka Ohara
Córka Beatrice Castiglioni i Kinzō. Jej ojciec wierzył, że jest inkarnacją matki.

Służący[edytuj | edytuj kod]

Shannon (jap. 紗音 Shanon?)
Seiyū: Rie Kugimiya
Pokojówka na Rokkenjimie. Mebel stworzony przez Beatrice. Siostra Kanona.
Kanon (jap. 嘉音?)
Seiyū: Yū Kobayashi
Młody sługa rodziny. Brat Shannon. Mebel stworzony przez Beatrice.
Chiyo Kumasawa (jap. 熊沢 チヨ Kumasawa Chiyo?)
Seiyū: Yasuko Hatori
Starsza kobieta, pracująca na pół etatu.
Toshiro Gohda (jap. 郷田 俊朗 Gōda Toshirō?)
Seiyū: Hitoshi Bifu
Mężczyzna zatrudniony jako kucharz.
Genji Ronoue (jap. 呂ノ上 源次 Ronoue Genji?)
Seiyū: Masato Funaki
Główny lokaj rodziny Ushiromiya.

Inni ludzie[edytuj | edytuj kod]

Goście[edytuj | edytuj kod]
Erika Furudo (jap. 古戸 ヱリカ Furudo Erika?)
Seiyū: Natsuko Kuwatani
Główna antagonistka piątej i szóstej gry. Młody detektyw w wieku Jessici. Zaprzecza istnieniu magii. Jest gościem na Rokkenjimie.
Terumasa Nanjo (jap. 南條 輝正 Nanjō Terumasa?)
Seiyū: Akihiko Ishizumi
Lekarz i przyjaciel Kinzō.
Świat w 1998[edytuj | edytuj kod]
Juza Amakusa (jap. 天草 十三 Amakusa Jūza?)
Seiyū: Kōji Yusa
Ochroniarz Ange z roku 1998.
Kasumi Sumadera (jap. 須磨寺 霞 Sumadera Kasumi?)
Seiyū: Atsuko Tanaka (anime), Sumi Shimamoto (PS3)
Młodsza siostra Kyrie. Przez to, że Kyrie wyszła za Rudolfa, zaczęła nienawidzić ją oraz jej córkę.
Ikuko Hachijo (jap. 八城 幾子 Hachijō Ikuko?)
Seiyū: Michiko Neya
Tajemnicza pisarka, która opisała serię morderstw na Rokkenjimie.
Świat w 1944[edytuj | edytuj kod]
Beatrice Castiglioni (jap. ベアトリーチェ・カスティリオーニ Beatorīche Casutiriōni?)
Seiyū: Sayaka Ohara
Jedyna i prawdziwa miłość Kinzō.

Wiedźmy[edytuj | edytuj kod]

Beatrice (jap. ベアトリーチェ Beatorīche?)
Seiyū: Sayaka Ohara
Główna antagonistka (po pierwszych czterech grach – protagonistka) Umineko. Pragnie dowieść Battlerowi, że magia istnieje. Żyje ponad tysiąc lat. Nienawidzi nudy i ludzi, którzy nie akceptują jej istnienia.
Bernkastel (jap. ベルンカステル Berunkasuteru?)
Seiyū: Yukari Tamura
Wiedźma o największej mocy, żyjąca od tysięcy lat. Jest zdania, że można wykreować los. Dzięki ogromnej mocy potrafi wykonać cud, jednak za każdym razem gdy tego używa, jej serce łamie się. Oddziela cuda od rzeczywistości.
Lambdadelta (jap. ラムダデルタ Ramudaderuta?)
Seiyū: Fuyuka Ōura
Znana jest jako największa wiedźma w całym uniwersum. Jest wiedźmą absolutu i pewności. Jej celem jest gra z Bernkastel, poprzez stworzenie świata Beatrice i Battlera. Sądzi, że ciężka praca może być wynagrodzona.
Virgilia (jap. ワルギリア Warugiria?)
Seiyū: Kikuko Inoue
Prawdziwa Złota Wiedźma. Była opiekunka Beatrice. Jej imię powstało po tym, gdy przekazała swoje poprzednie uczennicy.
Eva-Beatrice (jap. エヴァ・ベアトリーチェ Eva Beatorīche?)
Seiyū: Miki Itō
Nieograniczona wersja Evy. Uznana przez Beatrice. Niezwykle okrutna. Szybko się nudzi. Okrzyknięta Nową Beatrice, po tym jak jej prawdziwa wersja odkryła zagadkę epitafium wiedźmy.
Maria (jap. マリア?)
Seiyū: Yui Horie
Wiedźma kreacji. Jest pod opieką Beatrice. Potrafi stworzyć „coś” z „morza niczego”.
Featherine Augustus Aurora (jap. フェザリーヌ・アウグストゥス・アウローラ Fezarīnu Augusutusu Aurōra?)
Seiyū: Michiko Neya
Wiedźma teatru i twórców. Jest znacznie silniejsza od Bernkastel, której była niegdyś nauczycielką. Kiedyś była mistrzem wielu gier, teraz tylko medal na jej piersi może to udowodnić.

Demony i meble[edytuj | edytuj kod]

„Mebel” (jap. 家具 kagu?) jest to istota magiczna podwładna czarodziejowi bądź wiedźmie, która go przywołała lub stworzyła. Liczba i typ przywołanych mebli jest zależna od mocy przywołującego. Do najczęstszych umiejętności tych istot należy wyczarowanie świetlnego ostrza na dłoni. Niektóre posiadają jeszcze inne zdolności takie jak teleportacja, tworzenie barier itp. Określeniem „mebel” nazywa się również ludzi pozbawionych godności.

Demony[edytuj | edytuj kod]

Demony siedemdziesięciu dwóch filarów są to najwyżej wypozycjonowani hrabiowie w piekle. Demony, w przeciwieństwie do zwykłych mebli, nie zostali stworzeni przez wiedźmy lub czarodziei, ale mogą zostać przez nich przywołani. Mimo faktu bycia podwładnymi, istoty te cieszą się dużym szacunkiem w społeczności wiedźm ze względu na swą wysoką pozycję. Koncepcja ta opierała się na 72 demonach z Lemegetonu.

Ronove (jap. ロノウェ Ronowe?)
Seiyū: Tomokazu Sugita
Ronove jest dwudziestym siódmym w kolejności hrabią z siedemdziesięciu dwóch filarów. Jego imię pochodzi od demona o tej samej nazwie. Pojawia się po raz pierwszy, w trzecim rozdziale serii, Banquet of the Golden Witch, przywołany przez Beatrice jako lokaj. Często przyrządza czarną herbatę oraz ciasteczka dla niej i jej gości. Przybiera postać Genjiego Ronouego, choć nie jest jego uosobieniem w przeciwieństwie do przypadku Virgilii i Chiyo Kumasawy. W walce stosuje bariery o charakterze ofensywnym, jak i defensywnym, które są w stanie odbić atak przeciwnika. W późniejszych epizodach staje się służącym Battlera.
Gaap (jap. ガァプ Gāpu?)
Seiyū: Yuki Kaida
Gaap jest trzydziestym trzecim w kolejności hrabią z siedemdziesięciu dwóch filarów, nazwana po demonie o tej samej nazwie. W serii jest ukazana jako kobieta z kręconymi włosami, ubrana w czerwoną, dość wyzywającą sukienkę oraz różowy kapelusz. Uwielbia dokuczać innych i dawać im różne pseudonimy, które zazwyczaj są skróceniem imion. Jest przyjaciółką Beatrice, mimo że Virgilia jej nienawidzi. Jej mocą jest tworzenie luk w rzeczywistości, dzięki czemu Gaap może stwarzać portale prowadzące do jakiegokolwiek miejsca (choć nie wszędzie, gdyż zdolność posiada ograniczenia). Podczas walki łączy wcześniej wspominaną umiejętność z zadawaniem kopnięć przeciwnikowi.
Zepar (jap. ゼパル Zeparu?)
Seiyū: Mitsuki Saiga
Zepar jest szesnastym w kolejności hrabią z siedemdziesięciu dwóch filarów, nazwany po demonie o tej samej nazwie oraz bliźniakiem Furfur. Pomimo dziewczęcego wyglądu, nieznana jest jego płeć. Jest przywoływany wraz z Furfur przez osoby, które pragną romansu. Jego zdolnością jest uwodzenie ludzi. Osoba, która zawrze z nim kontrakt, uzyskuje nieograniczoną zdolność do defensywy.
Furfur (jap. フルフル Furufuru?)
Seiyū: Eri Sendai
Furfur jest trzydziestym czwartym w kolejności hrabią z siedemdziesięciu dwóch filarów, nazwany po demonie o tej samej nazwie oraz bliźniakiem Zepar. Podobnie jak Zepar, nieznana jest jego płeć, choć ma dziewczęcy wygląd. Jest przywoływany wraz z Furfur przez osoby, które pragną romansu. Jego zdolnością jest podtrzymywanie emocji. Osoba, która zawrze z nim kontrakt, uzyskuje niewyczerpalną ofensywę.

Siedem sióstr piekła[edytuj | edytuj kod]

  • Siedem sióstr piekła – broń używana przez Beatrice. Reprezentują siedem grzechów głównych.
    • Lucyfer – najstarsza siostra – duma,
    • Lewiatan – zazdrość,
    • Szatan – gniew,
    • Belfegor – lenistwo,
    • Mammon – chciwość,
    • Belzebub – nieumiarkowanie,
    • Asmodeusz – pożądanie.

Korpus Imperialnych Armii Sióstr Siesta[edytuj | edytuj kod]

  • Korpus Imperialnych Armii Sióstr Siesta – meble w stroju króliczków. Ich imiona pochodzą od istniejących broni.
    • Siesta 00
    • Siesta 410
    • Siesta 45
    • Siesta 556
    • Siesta 127
    • Siesta 20

Eiserne Jungfrau[edytuj | edytuj kod]

  • Eiserne Jungfrau – meble stworzone przez Furudo Erikę.
    • Dlanor A. Knox
    • Cornelia
    • Gertrude

Inni[edytuj | edytuj kod]

  • Sakutarou – stworzony przez Marię przyjaciel i sługa.
  • Clair Vaux Bernardus – stworzona do narracji siódmej gry przez Bernkastel. Pozbawiona osobowości.
  • Kozi lokaje – meble niskiego poziomu stworzone przez Beatrice.

Przypisy