Unión General de Trabajadores

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Powszechny Związek Robotników
Confederación Sindical Unión General de Trabajadores de España
Unión General de Trabajadores (España) (logo).png
Sekretarz generalny Cándido Méndez
Data rejestracji 1888
Siedziba Madryt, Hiszpania
Członkowie 888 414 (marzec 2005)
delegatów: 115 437 (14 marca 2008)
Adres Hortaleza 88
28004 Madryt
Strona internetowa

Powszechny Związek Robotników (Unión General de Trabajadores, UGT) – jeden z najstarszych hiszpańskich związków zawodowych. Na przestrzeni lat ze stanowiska klasycznego marksizmu przesunął się w stronę socjaldemokracji.

UGT założył Pablo Iglesias w Barcelonie 12 sierpnia 1888 r.Wówczas w tym mieście odbywała się Wystawa światowa przy której zatrudniono tysiące ludzi przy pracach przygotowawczych. Praca na niekorzystnych warunkach stworzyła potrzebę zorganizowania pracowników w celu obrony ich interesów.

Do XIV Kongresu UGT w roku 1920 nie uznawano walki klas jako jednej z głównych zasad w programie związku. Mimo że nigdy nie doszło do realnego połączenia związku z PSOE, UGT współpracował z PSOE od swojego powstania, aż do tego stopnia że w latach 80. rozważano ich połączenie.

Siedziba UGT w Ávili

Podczas I wojny światowej planowano połączenie działalności UGT z anarchosyndykalistami z CNT i komunistami. W roku 1923 CNT kategorycznie sprzeciwił się zamachowi stanu i dyktaturze Miguela Primo de Rivery za co zostało zdelegalizowane. Podczas gdy UGT pozostało bierne wobec władzy i zachowało prawo do legalnej działalności.

W czasach II Republiki nastąpił wzrost znaczenia UGT, którego liczba członków przekroczyła milion. Sytuację tę wykorzystało radykalne skrzydło pod przewodnictwem Largo Caballero, aby wesprzeć strajk, który doprowadził do zbrojnego wystąpienia przeciw rządowi republikańskiemu. Rewolucja w roku 1934 i nasilenie się przemocy było zapowiedzią do przyszłej wojny domowej w roku 1936 podczas której pogłębiły się podziały wewnętrzne, które spowodowały odejście Largo Caballero z Generalnego Sekretariatu związku w roku 1937. Po zwycięstwie Franco i delegalizacji związku UGT praktycznie przesta istnieć. W latach 1988, 1992, 1994, 2002 UGT razem z Komisjami Robotniczymi(Comisiones Obreras) zorganizował strajki generalne zajmując drugą pozycję wśród central związkowych co do liczby delegatów. Od czasów przemian demokratycznych do 1994 r. Sekretarzem generalnym UGT był słynny związkowiec Nicolás Redondo, a następnie Cándido Méndez powtórnie wybierany w latach 1995, 1998, 2002 i 2005.