Uniformizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Uniformizacja, w socjologii pojęcie używane do określenia zjawiska upodobniania się zachowań członków społeczeństwa globalnego, zachodzącego pod wpływem różnych procesów społecznych (np. rozwoju). A także upodobniania się do drugiej osoby.

Uniformizacja w prawie pracy - to jednolitość regulacji prawnych i nadanie im powszechnego charakteru, jako wyraz dążności do równego traktowania wszystkich pracujących. Pozwala ona oprzeć przyjmowane w prawie pracy rozwiązania i konstrukcje prawne na jednolitych założeniach teoretycznych i wspólnych zasadach ogólnych oraz zsynchronizować realizację założonych celów. Sprzyja to spójności całego systemu prawa pracy, trwałości przyjętych rozwiązań ogólnych i utrwalaniu się ich w świadomości prawnej społeczeństwa. Jednakże przedmiotem jednolitego uregulowania nie może być ogół przepisów prawa pracy. Musi być uzupełniane niezbędnym, opartym na różnorodnych kryteriach, różnicowaniu sytuacji prawnej poszczególnych grup pracowników, umożliwiającym rzeczywistą realizację zasady równości. Zróżnicowanie to ma więc na celu doprowadzenie do zgodności norm prawa pracy z występującą w rzeczywistości różnorodnością warunków pracy, walorów i cech pracowników, ich wkładu pracy itd.