Unikameralizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Unikameralizm (jednoizbowość) – element ustroju politycznego, polegający na istnieniu tylko jednej izby w parlamencie danego państwa.

Z unikameralizmem mamy przeważnie do czynienie w krajach małych i unitarnych, gdzie uznano, że nie ma potrzeby istnienia drugiej izby parlamentu, będącej np. reprezentantem podmiotów składowych państwa. Nie znajdują się one przeważnie w ustrojach nowo powstałych państwach (bez tradycji parlamentaryzmu). Przykładowo takie rozwiązanie występuje w państwach bałtyckich (na Litwie, Łotwie i w Estonii), w Danii, Finlandii, Islandii, Izraelu, Nowej Zelandii, Portugalii, Szwecji (tu izba wyższa została zniesiona w latach 70. XX wieku), Norwegii Turcji, Wenezueli.

     państwa z parlamentami dwuizbowymi

     państwa z parlamentami jednoizbowymi

     brak parlamentu

Zobacz też [edytuj]