Unikameralizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Unikameralizm (jednoizbowość) – element ustroju politycznego, polegający na istnieniu tylko jednej izby w parlamencie danego państwa.

Unikameralizm jest przeważnie domeną krajów małych i unitarnych, gdzie nie występuje społeczna potrzeba istnienia drugiej izby parlamentu, będącej np. reprezentantem podmiotów składowych państwa. Nie znajdują się one przeważnie w ustrojach państw nowo powstałych (bez tradycji parlamentaryzmu). Takie rozwiązanie występuje chociażby w państwach bałtyckich (na Litwie, Łotwie i w Estonii), w Danii, Finlandii, Islandii, Izraelu, Nowej Zelandii, Portugalii, Szwecji (tu izba wyższa została zniesiona w latach 70. XX wieku), Norwegii, Turcji, Wenezueli.

     państwa z parlamentami dwuizbowymi

     państwa z parlamentami jednoizbowymi

     brak parlamentu

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]