Uniwersytet Techniczny w Delft

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uniwersytet Techniczny w Delft
Delft University of Technology
Technische Universiteit Delft
Uniwersytet Techniczny w Delft
Data założenia 8 stycznia 1842[1]
Typ uczelni publiczna, techniczna
Państwo  Holandia
Adres Stevinweg 1
2628 CN Delft
Liczba pracowników
• naukowych

2 500 (w tym 200 profesorów)
Liczba studentów 18 800[2] (stan na 2007)
Rektor K.C.A.M. (Karel) Luyben
Członkostwo Międzynarodowe: Liga IDEA, CESAER, EUA, Lokalne: 3TU, SAE
Położenie na mapie Holandii Południowej
Mapa lokalizacyjna Holandii Południowej
Uniwersytet Techniczny w Delft
Uniwersytet Techniczny w Delft
Położenie na mapie Holandii
Mapa lokalizacyjna Holandii
Uniwersytet Techniczny w Delft
Uniwersytet Techniczny w Delft
Ziemia 52°00′06″N 4°22′21″E/52,001667 4,372500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Uniwersytet Techniczny w Delft[a] (nid. Technische Universiteit Delft) TU Delft) – holenderski uniwersytet techniczny w Delft. Jest to największa i najstarsza uczelnia techniczna w Holandii. Kształci ponad 18 000 studentów[3], a w swoich szeregach posiada ponad 2 500 naukowców (w tym ponad 200 profesorów). Jest m.in. członkiem IDEA League. TU Delft jest jednym z 25 najlepszych uniwersytetów technicznych na świecie.[4]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawny i obecny Wydział Architektury

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet powstał jako Królewska Akademia przygotowująca inżynierów do pracy dla krajowego przemysłu i wsparcia dla handlu [b] 8 stycznia 1842 dekretem króla Wilhelma II Holenderskiego. Pierwszym dyrektorem i założycielem był Antoine Lipkens, jeden z pierwszych wynalazców telegrafu optycznego. Wkrótce po otwarciu akademia otrzymała swą pierwszą lokację na ulicy Oude Delft 95[potrzebne źródło].

Status uniwersytecki[edytuj | edytuj kod]

Logo TU Delft na budynku wydziału Elektrotechniki,Matematyki i Informatyki

2 maja 1863 szkolnictwo techniczne w Holandii podległo reglamentacji, w rezultacie czego podlegało ono w całości szkolnictwu średniemu. Dekretem królewskim rok później, 20 czerwca 1864, powstała Akademia Królewska, a Delft zostało desygnowane na miejsce Szkoły Politechnicznej. Nazwa Techniczna Szkoła Wyższa w Delft [c] uznana została prawnie 22 maja 1905. Wkrótce potem poziom akademicki nauczania został zatwierdzony i szkoła zawodowa [d] otrzymała status uniwersytetu. W krótkim czasie szkoła uzyskała prawo do nadawania wyższych tytułów naukowych. Liczba studentów w tamtym czasie wynosiła około 450. Prawnie status wyższej szkoły zawodowej otrzymała 7 lipca 1956 roku[potrzebne źródło].

Wydziały[edytuj | edytuj kod]

Dawny Wydział Architektury, spalił się w 2008

Nauczanie i badania na różnych kierunkach w ramach TU Delft mają miejsce na wielu wydziałach. Od powstania uniwersytetu liczba nowych wydziałów powoli wzrastała i w roku 1998 Uniwersytet Techniczny w Delft liczył prawie 16 wydziałów. Jednak stopniowo w ramach oszczędności i restrukturyzacji liczba ta spadła do 8 w 2008. Obecnie wydziały te oferują łącznie 14 kierunków licencjackich i 28 magisterskich. Szczegółowo, TU Delft podzielony jest na następujące jednostki wydziałowe[e]:

W roku 1987 Uniwersytet Techniczny w Delft utworzył instytut Delft TopTech dla osób pragnących kształcić się podyplomowo. Program nauczania skupia się na związkach technologii i specyfiki funkcjonowania korporacji[potrzebne źródło].

Jednostki ogólnouczelniane i międzywydziałowe[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka TU Delft w porze zimowej

Dodatkowo Uniwersytet Techniczny w Delft podzielony jest na następujące instytuty badawcze:

  • Centrum Wiedzy[h]
  • Zintegrowane Wytwarzanie Komputerowe[i]
  • Delfijski Instytut Obserwacji Ziemi i Systemów Kosmicznych[j]
  • Delfijski Instytut Energii Odnawialnej[k]
  • Delfijski Instytut Mikroelektroniki i Technik Submikronowych[l]
  • Delfijskie Badania Uniwersyteckie[m]
  • Delfijski Instytut Technologii Informacyjnych w Zastosowaniach Inżynieryjnych[n]
  • Klaster Delfijski[o]
  • Instytut Adhezji TU Delft[p]
  • Grupa badawcza Hyperbody[q]
  • ICTO Programma TU Delft
  • Delfijski Instytut Reaktorowy[r]
  • Międzynarodowe Centrum Badawcze Radarów i Systemów Transmisyjnych[s]
  • Interduct
  • Delfijski Instytut Koitera[t]
  • Centrum Wiedzy WMC AE[u]
  • Holenderski Instytut Badań Materiałowych [v]
  • Instytut Badawczy OTB[w]
  • Międzynarodowe Centrum Badań nad Symulacjami, Ruchem i Technikami Nawigacyjnymi[x]
  • Centrum Zasilania i Konwersji Elektromagnetycznej[y]
  • Konsorcjum Systemów Inteligentnych[z]

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Reaktor atomowy TU Delft

W 1996 rozpoczęła się współpraca pomiędzy Imperial College London, Uniwersytetem Technicznym w Helsinkach, RWTH w Akwizgranie oraz TU Delft dotycząca nauczania geologii na poziomie uniwersyteckim. Powstały wtedy dwa nowe programy nauczania, zwane EMC (techniki wydobycia) en EMEC (techniki przetwarzania). Współpraca ta dała początek Federacji Europejskich programów nauczania geologii, w ramach której uczestniczą następujące uniwersytety:

 NiemcyRWTH Aachen,
 NiemcyUniwersytet Techniczny w Berlinie,
 NiemcyTU Bergakademie Freiberg,
 Holandia – Uniwersytet Techniczny w Delft,
 FinlandiaTechniczny Uniwersytet Helsiński,
 SłowacjaUniwersytet Techniczny w Koszycach,
 PolskaPolitechnika Wrocławska,
 WęgryPolitechnika Przemysłu Ciężkiego w Miszkolcu,
 Wielka BrytaniaUniversity of Exeter,
 Wielka BrytaniaCamborne School of Mines,
 Wielka BrytaniaImperial College London – nie bierze więcej udziału w tej federacji.

We wrześniu 2006 roku ETH, RWTH oraz TU Delft rozpoczęły wspólny program magisterski geofizyki stosowanej, jako efekt współpracy w ramach IDEA League. Studenci z Akwizgranu, Zurychu i Delft mogą sami określić miejsce gdzie mogą dokończyć swoją pracę magisterską. Wyjątkowym jest to, iż wymagania egzaminacyjne, program i zajęcia są wspólne dla wszystkich wymienionych uniwersytetów[potrzebne źródło].

Uniwersytet Techniczny w Delft w rankingach uniwersyteckich[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela prezentuje zestawienie miejsca TU Delft w dwóch najważniejszych międzynarodowych rankingach: Akademicki Ranking Uniwersytetów Świata oraz THES QS Światowy Ranking Uniwersytetów. Puste miejsca oznaczają brak prowadzonego rankingu w danej kategorii w danym roku.

2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003
Times Higher Education Index[5] (Świat) 83 78 63 86 53
Times Higher Education Index[5](Europa) 27
Times Higher Education Index[5](Świat - Technologie) 15 17
Academic Ranking of World Universities[6] 152-200 151-202 151-200 203-300 202-301 201-250
Academic Ranking of World Universities[6](Europa) 57-79 57-80 57-78 80-123 80-125 77-99
Academic Ranking of World Universities[6](Świat - Inżynieria) 76-107 77-106

Badania naukowe[edytuj | edytuj kod]

Samolot laboratoryjny PH-LAB TU Delft i NLD
Czterokrotny zdobywca tytyłu World Solar Channelge, Nuna zaprojektowany i zbudowany na TU Delft

W 2001 roku naukowcy z tego Uniwersytetu zbudowali tranzystor składający się z jednej nanorurki węglowej. Jego rozmiar wynosi zaledwie jeden nanometr, a do zmiany swojego stanu [aa] potrzebuje on tylko jednego elektronu. Przewiduje się, że ten wynalazek pozwoli na konstruowanie układów miliony razy szybszych od obecnie stosowanych, a ich wielkość pozwoli na dalszą miniaturyzację urządzeń elektronicznych[7].

W 2014 roku Instytutowi Nanotechnologii w TU Delft udało się przeprowadzić pierwszą na świecie stabilną "teleportację" danych.[8]

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

  • 1970 - 1973: Prof. H.R. van Nauta Lemke,
  • 1984 - 1988: Prof. Dr. J.M. Dirken,
  • 1988 - 1993: Prof. Dr. P.A. Schenck,
  • 1993 - 1997: Prof. K.F. Wakker,
  • 1997 - 1998: Prof. Dr. J. Blaauwendraad,
  • 1998 - 2002: Prof. K.F. Wakker,
  • 2002 - obecnie: Prof. Dr. J.T. Fokkema.

Doktoraty Honoris Causa[edytuj | edytuj kod]

Honorowe doktoraty zostały nadane przez Uniwersytet Techniczny w Delft stu ludziom pomiędzy 1906 i 2006. Do ważniejszych osób, które taki tytuł otrzymały należą:

Znani absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Laureaci Nagrody Nobla[edytuj | edytuj kod]

Architekci[edytuj | edytuj kod]

Pozostali[edytuj | edytuj kod]

Oficjele i ludzie biznesu[edytuj | edytuj kod]

Kobiety na Uniwersytecie Technicznym[edytuj | edytuj kod]

Zdecydowana większość studentów Uniwersytetu Technicznego to mężczyźni, najmniejsza dysproporcja znajduje się na wydziale budownictwa i wzornictwa przemysłowego. Również wśród pracowników naukowych, liczba kobiet jest niska. Pierwszą kobietą profesorem (jeszcze w czasach Technicznej szkoły (TH) w Delft) została w latach 30. Toos Korvezee. W ostatnich dziesięcioleciach podjęto wiele inicjatyw do zwiększenia liczby kobiet na uniwersytecie, aby Uniwersytet Techniczny w Delft stał się "przyjazny kobietom". Dla uczniów szkół średnich w latach 90. zorganizowano dni "Thea studiuje technikę" (później dni "Dziewczyny studiują technikę" [ab]), w czasie których promuje się uczelnię wśród jej potencjalnych studentów[potrzebne źródło].

Istniała również oddzielna komisja wewnętrzna na Uniwersytecie, dotycząca emancypacji kobiet. W praktyce komisja ta nie była zaangażowany w wielu krytycznych przypadkach. Około 1998, prace komisji zdecentralizowano, co sprawiło, że oficjalne organa emancypacyjne na TU przestały istnieć. Według holenderskiego Ministerstwa Edukacji Dni MTS nie były udane [potrzebne źródło].

Uwagi

  1. inne spotykane nazwy związane z polską nomenklaturą: "Uniwersytet Technologiczny Delft" lub "Uniwersytet Technologii w Delft" czy też "Delfijski Uniwersytet Technologiczny" lub Delfijski Uniwersytet Technologii; Techniczny Uniwersytet Delfijski; Politechnika Delfijska w Delft
  2. Koninklijke Akademie ter opleiding van burgerlijke ingenieurs zoo voor 's lands dienst als voor de nijverheid en van kweekelingen voor den handel
  3. Technische Hoogeschool van Delft
  4. nid.Hoogeschool
  5. w nawiasach podano skróty pochodzące od holenderskich nazw
  6. we współpracy z Uniwersytetem w Lejdzie
  7. we współpracy z Uniwersytetem w Lejdzie
  8. Batch kennis centrum (BKC)
  9. Computer Integrated Manufacturing Centre Delft (CCD)
  10. Delft Institute of Earth Observation and Space Systems (DEOS)
  11. Delft Instituut voor Duurzame Energie (DIDE)
  12. Delft Institute of Microelectronics and Submicron Technology (DIMES)
  13. Delft University Research (DISens)
  14. Delft Institute for Information Technology in Service Engineering (DITSE)
  15. Delft Cluster
  16. Hechtingsinstituut TU Delft
  17. Hyperbody Research Group
  18. Reactor instituut Delft (RID) (dawniej zwany jako Interfacultair Reactor Instituut (IRI))
  19. International Research Centre for Telecommunications-transmission and Radar (IRCTR)
  20. Koiter Instituut Delft (KID)
  21. Knowledge Centre WMC AE
  22. Netherlands Institute for Metals Research (NIMR)
  23. Onderzoeksinstituut (OTB)
  24. International Research Institute for Simulation, Motion and Navigation Technologies (SIMONA)
  25. Vermogenselektronica en Elektromagnetisch Conversie Centrum (VEMC)
  26. Intelligent Systems Consortium (ISC)
  27. włączony/wyłączony
  28. w skrócie Dni MTS

Przypisy