Uniwersytet w Pretorii
| Uniwersytet w Pretorii | |
| University of Pretoria (UP) | |
 Budynek administracyjny |
|
| Dewiza | Ad Destinatum Persequor (łac.) |
| Data założenia | 1908 |
| Typ uczelni | uczelnia publiczna |
| Państwo |  Republika Południowej Afryki |
| Adres | Hatfield, Pretoria 0028 |
| Liczba pracowników | ok. 4100 |
| Liczba studentów | ok. 50000 |
| Rektor | Wiseman Nkuhlu |
| Członkostwo | Związek Uniwersytetów Wspólnoty Narodów |
|
Położenie na mapie Republiki Południowej Afryki
  Uniwersytet w Pretorii
|
|
 25°45′21″S 28°13′51″E / -25.755833333333, 28.230833333333Na mapach: 25°45′21″S 28°13′51″E / -25.755833333333, 28.230833333333 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Uniwersytet w Pretorii (ang. University of Pretoria, UP) – uniwersytet działający w administracyjnej stolicy Republiki Południowej Afryki (Pretoria). Został powołany w 1930 roku przez przekształcenie Transvaal University College (TUC), szkoły utworzonej w 1908 roku. UP zajmuje drugie miejsce na rankingowych listach uniwersytetów Afryki. Kształci ponad 50 tys. studentów z około 60. krajów[1][2].
Spis treści |
Historia [edytuj]
W 1908 roku do Pretorii przeniesiono z Johannesburga część wydziałów angielskiej szkoły, Transvaal University College (TUC), kolokwialnie nazywanej „Tuks” lub „Tukkies”. Szkoła w Pretorii mieściła się w wiktoriańskiej willi „Kya Rosa” (Dom Róży), wybudowanej w centrum Pretorii przez Leo Weinthala, właściciela wydawnictwa The Press (później: Pretoria News), dla żony – Róży. TUC początkowo kształcił 32. studentów. Zatrudniał 4. profesorów i 3. wykładowców. Prowadzono tu kursy językowe (w tym język angielski, holenderski, hebrajski, łacina) oraz kursy literatury, filozofii i nauk przyrodniczych[1][2][3].
Po dwóch latach filia w Pretorii uzyskała autonomię, z zachowaniem nazwy Transvaal University College. Stopniowo zwiększano liczbę prowadzonych kursów. W 1817 roku utworzono wydział rolnictwa, a w kolejnych latach wydziały: teologii (1918), nauk weterynaryjnych (1919) i muzyki (1923)[1][2][3].
W 1930 roku Parlament, pod przewodnictwem Jana Smutsa, podjął uchwałę o utworzeniu University of Pretoria (UP) z wydziałami edukacji, medycyny, stomatologii i inżynierii. W Uniwersytecie studiowało wówczas ponad 900. studentów, co stawiało UP na trzecim miejscu w kraju. Wysoką pozycję uczelnia utrzymała przez kolejne lata XX w. i później. W pierwszym dziesięcioleciu XXI w. liczba studentów – białych i ciemnoskórych – przekroczyła 50 tys. (w tym ponad 2 tys. obcokrajowców z ok. 60 krajów). Kursy są prowadzone w języku angielskim i w języku afrikaans[1][2][3].
Kierunki studiów – liczba pracowników i studentów [edytuj]
Liczba pracowników naukowych i dydaktycznych w 2007 roku[4]
| Główne kierunki studiów |
Liczba pracowników |
| Nauka, inżynieria, technologia | 737 |
| Biznes, zarządzanie i prawo | 295 |
| Nauki humanistyczne i socjologia | 245 |
| Nauki o zdrowiu | 717 |
| Nauki weterynaryjne / Edukacja | 255 |
| Innowacje akademickie i inne | 12 |
| Razem | 2261 |
Liczba studentów w 2007 roku[4]
| Główne kierunki kształcenia | Liczba studentów | Licencjaty | Studia podyplomowe | Studia magisterskie | Studia doktoranckie | Inne szkolenia (np. krótkie kursy, certyfikaty |
| Nauka, inżynieria, technologia | 13135 | 9114 | 1694 | 1773 | 479 | 3356 |
| Biznes, zarządzanie i prawo | 11053 | 8743 | 795 | 1204 | 242 | 6218 |
| Nauki humanistyczne i socjologia | 5992 | 4196 | 424 | 941 | 404 | 1390 |
| Nauki o zdrowiu | 4456 | 3305 | 238 | 779 | 36 | 1214 |
| Nauki weterynaryjne | 767 | 535 | 23 | 139 | 51 | 145 |
| Edukacja | 17,665 | 11,337 | 5,828 | 307 | 181 | 1757 |
| Razem | 53068 | 37230 | 9002 | 5143 | 1393 | 14080 |
Miejsce w rankingu uniwersytetów [edytuj]
W 2010 roku Uniwersytet w Pretorii zajął wśród[6][7]:
- uniwersytetów świata – pozycję 474
- 23. uniwersytetów RPA – pozycję 2. (za Uniwersytetem Kapsztadzkim)
- 100. uniwersytetów kontynentu – pozycję 2.
Ludzie związani z University of Pretoria [edytuj]
Wśród ludzi związanych z uczelnią znajdują się jej liczni fundatorzy, zapraszani wykładowcy z innych uczelni świata oraz absolwenci[8] – politycy, przedsiębiorcy, artyści, naukowcy, np.:
- Hans Merensky – fundator budowy nowoczesnej biblioteki
- Johannes Gerhardus Strijdom – premier Związku Południowej Afryki w latach 1954–1958
- Gerrit Viljoen[9] – polityk, członek rządu w latach 1980–1992
- Johan de Waal – polityk, od 2005 przewodniczący Sojuszu Demokratycznego z Turnhalle
- Sospeter Muhongo[10] – członek międzynarodowych zespołów badających zmiany klimatu i problemy wyżywienia, w UP – honorowy profesor geologii,
- Judith Mason[11] – malarka, wykładowca UP
- Mimi Coertse[12] – śpiewaczka operowa
- Dion Forster[13] – teolog i pisarz, dziekan seminarium John Wesley College, twórca (z Grahamem Powerem) i kapelan Global Day of Prayer i Unashamedly Ethical movements
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 History of the University of Pretoria (ang.). web.up.ac.za. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 UP in a Nutshell (pdf) (ang.). web.up.ac.za. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 University of Pretoria (ang.). W: Encyclopædia Britannica Online, 2011 [on-line]. www.britannica.com. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ 4,0 4,1 Public Universities in South Africa; University of Pretoria (ang.). www.sarua.org. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ UP;High Performance Centre (ang.). web.up.ac.za. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ Rank of Universities of South Africa (ang.). www.webometrics.info. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ South Africa's universities (ang.). www.southafrica.info. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ Alumni Gallery: The following proud alumni are examples of our high calibre graduates (ang.). web.up.ac.za. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ Gerrit Viljoen (ang.). www.sahistory.org.za. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ S. Muhongo - Program: Global Environmental Change and Ford Systems (Southern Africa) (ang.). www.ddrn.dk. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ Judith Mason (chronologia) (ang.). www.judithmason.com. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ Mimi Coertse celebrates her 75th birthday (ang.). web.up.ac.za. [dostęp 2011-07-12].
- ↑ Ruch Day_of_Prayer (ang.). www.globaldayofprayer.com. [dostęp 2011-07-12].
|
|||||||||||||
