Uniwersytety we Włoszech
Uniwersytety we Włoszech - szkoły wyższe należące do pierwszych tego typu instytucji w Zachodniej Europie. Włochy są krajem gdzie kształtowały się średniowieczne uniwersytety, które były przykładem funkcjonowania dla innych powstających europejskich uczelni.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Do najstarszych uczelni należą: Uniwersytet Salerno powstały w IX wieku i Uniwersytet Bolonii założony w 1088 roku. Kolejnymi uczelniami były Uniwersytet w Padwie założony w 1222 i Uniwersytet Neapolu (1224), ufundowany przez Frederick II, Uniwersytet Florencji (1308), oraz uniwersytety w Pizie, Pawii i Turynie.
Rodzaje uczelni [edytuj]
We Włoszech działa obecnie 95 szkół wyższych. Większość uniwersytetów jest publiczna i określana zwykle nazwą miejscowości lub regionu. Istnieje również kilka prywatnych uniwersytetów m.in. Università Commerciale Luigi Bocconi, specjalizujący się w ekonomii, oraz Università Cattolica del Sacro Cuore, będący pod patronatem kościoła katolickiego. Istnieją także dwie elitarne uczelnie wyłączone z ogólnego systemu szkolnictwa wyższego i wzorowane na francuskich tzw. wielkich szkołach Scuola Normale di Pisa i Scuola Superiore di Sant'Anna. Obydwie cieszą się dużym międzynarodowym prestiżem.
Autonomia uniwersytetów [edytuj]
Autonomia uniwersytetów jest gwarantowana przepisami Konstytucji oraz ustawy nr 240 z dnia 30 grudnia 2010 r. o zasadach organizacji uniwersytetów, pracowników naukowych i rekrutacji, jak również o kompetencjach Rządu w zakresie podniesienia jakości i efektywności systemu uniwersyteckiego[1].
Instytucje przedstawicielskie i kontrolne [edytuj]
Instytucjami przedstawicielskimi uniwersytetów są: Konferencja Rektorów Uniwersytetów Włoskich (Conferenza dei rettori delle universita italiane) oraz Państwowa Rada Uniwersytecka (Consiglio Universitario Nazionale). Organem właściwym w zakresie zewnętrznego zapewnienia jakości uniwersytetów jest utworzona w 2010 r. Państwowa Agencja do spraw Oceny Systemu Uniwersyteckiego i Badań Naukowych (Agenzia Nazionale di valutazione del sistema universitario e della ricerca)[1].
Struktura studiów [edytuj]
Struktura studiów oparta jest na trzech cyklach (Laurea, Laurea Specialistica/Magistrale, Dottorato di Ricerca).
Organizacja roku akademickiego [edytuj]
Rok podzielony jest na dwa semestry. Każdy kurs trwa nie dłużej niż semestr, zaś egzaminy są przeprowadzane na początku (wrzesień), w środku (od połowy stycznia do końca lutego) i na końcu roku szkolnego (od połowy maja do połowy lipca). Stopnie są w skali od 1 do 30, przy czym 18 jest wymaganym minimum dla zdania egzaminu.
Lista uniwersytetów [edytuj]
- Lacjum (Lazio)
- Rzym:
- Sapienza - Uniwersytet Rzymski (Università degli Studi di Roma "La Sapienza")
- Università degli Studi di Roma 3
- Università degli Studi "Tor Vergata"
- Libera Università Internazionale degli Studi Sociali
- Uniwersytet Niccolò Cusano (Università degli Studi Niccolò Cusano)
- Pontificia Università Gregoriana
- Pontificio Ateneo della Santa Croce
- Papieski Uniwersytet Świętego Tomasza z Akwinu (Angelicum)
- Cassino: Università degli Studi di Cassino
- Viterbo: Università degli Studi della Tuscia
- Rzym:
- Abruzja (Abruzzi)
- Basilicata
- Università degli Studi della Basilicata
- Emilia-Romania (Emilia-Romagna)
- Bolonia: Uniwersytet Boloński (Università degli Studi di Bologna)
- Parma: Università degli Studi di Parma
- Modena: Università degli Studi di Modena
- Ferrara: Università degli Studi di Ferrara
- Friuli-Wenecja Julijska (Friuli-Venezia Giulia)
- Kalabria (Calabria)
- Reggio di Calabria: Università degli Studi Mediterranea di Reggio Calabria
- Cosenza: Università degli Studi della Calabria
- Catanzaro: Università degli Studi di Catanzaro
- Kampania (Campagna)
- Neapol
- Uniwersytet w Neapolu (Università degli Studi "Federico II" di Napoli)
- Università degli Studi di Napoli "Parthenope"
- Istituto Universitario Orientale
- Salerno: Università degli Studi di Salerno
- Benewent: Università degli Studi del Sannio
- Neapol
- Lombardia
- Mediolan
- Università Commerciale Luigi Bocconi
- Università Cattolica del Sacro Cuore
- Università degli Studi di Milano
- Università degli Studi di Milano-Bicocca
- Pawia: Uniwersytet w Pawii (Università degli Studi di Pavia)
- Brescia
- Università degli Studi di Brescia
- Università Cattolica del Sacro Cuore
- Bergamo: Università degli Studi di Bergamo
- Mediolan
- Marche
- Camerino: Università degli Studi di Camerino
- Macerata: Università degli Studi di Macerata
- Urbino: Università degli Studi di Urbino
- Molise
- Campobasso: Università degli Studi del Molise
- Piemont (Piemonte)
- Università del Piemonte Orientale
- Turyn: Uniwersytet Turyński (Università degli Studi di Torino)
- Sardynia (Sardegna)
- Sycylia (Sicilia)
- Toskania (Toscana)
- Florencja: Uniwersytet we Florencji (Università degli Studi di Firenze)
- Piza: Uniwersytet w Pizie (Università degli Studi di Pisa)
- Siena: Università degli Studi di Siena
- Trydent-Górna Adyga (Trentino-Alto Adige)
- Wenecja Euganejska (Veneto)
- Padwa: Uniwersytet w Padwie (Università degli Studi di Padova)
- Wenecja: Università degli Studi di Venezia "Ca' Foscari"
- Werona: Università degli Studi di Verona
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Białecki I., Projektowana reforma szkolnictwa wyższego we Włoszech, [w:] Szkolnictwo Wyższe w wybranych krajach Europy Zachodniej i Stanach Zjednoczonych, red. Komorowski Z., Warszawa 1973.
- Sawicka-Wilgusiak S., Włoski system szkolnictwa, Warszawa 2003.
- Stachowiak-Kudła M., Autonomia szkół wyższych a instytucjonalne mechanizmy zapewnienia jakości w Polsce i wybranych państwach europejskich, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2012.