Upłynnienie gruntu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Efekt upłynnienia gruntu spowodowanego trzęsieniem ziemi w Niigacie w roku 1964

Upłynnienie gruntu (zjawisko kurzawkowe) – zjawisko przekształcenia się sypkiego gruntu w materię przypominającą swoimi właściwościami ciecz[1]. Wywoływane jest w gruntach o dużym nasyceniu wodą pod wpływem nagłego, silnego impulsu (trzęsienie ziemi, sztorm, wybuch)[2]. Upłynniony grunt nazywany jest kurzawką[3].

W Polsce, ze względu na małą aktywność sejsmiczną, upłynnienie gruntu jest zjawiskiem rzadkim, jednak uważa się, że mogło ono być przyczyną osunięcia się zbocza zapory przy elektrowni w Dychowie[4] w roku 1997[5], jest też brane pod uwagę jako istotne zagrożenie składowiska odpadów poflotacyjnych w Zagłębiu Miedziowym w Rudnej[4].

Upłynnienie gruntu jest zjawiskiem o objawach niekiedy bardzo podobnych do efektów tiksotropii, ma jednak inne przyczyny[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. Tomasz Żuk: Upłynnienie gruntu lub osadu. [dostęp 2013-04-12].
  2. Jacek Mierczyński, "Proces upłynnienia nawodnionego gruntu", Instytut Budownictwa Wodnego PAN, Gdańsk
  3. Upłynnienie gruntu. Instrukcja oznaczania krytycznego spadku hydraulicznego. Zakład Geologii i Wód Mineralnych, Instytut Górnictwa, Wydział Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii, Politechnika Wrocławska. [dostęp 2013-04-12].
  4. 4,0 4,1 Andrzej Sawicki. Gdy ziemia płynie. „Academia”. 3 (15), s. 37-39, 2008. 
  5. Bednarczyk Stefan, Bolt Adam, Mackiewicz Stanisław: Stateczność oraz bezpieczeństwo jazów i zapór. Politechnika Gdańska, 2009. ISBN 978-83-7348-264-7. [dostęp 2013-04-12]. (opis podręcznika)