Upupa antaios
| Upupa antaios | |
| Olson, 1975 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | dzioborożcowe |
| Rodzina | dudki |
| Rodzaj | Upupa |
| Gatunek | Upupa antaios |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
| Zasięg występowania | |
Upupa antaios – gatunek wymarłego ptaka z rodziny dudków (Upupidae), znanego jedynie z niekompletnego szkieletu. Był gatunkiem endemicznym Wyspy Świętej Heleny (terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii).
Niekompletny szkielet znaleziony w 1975 r. przez amerykańskiego paleontologa Storrsa L. Olsona posłużył do opisania gatunku.
Wymarł przypuszczalnie krótko po odkryciu wyspy w 1502 r. Przyczyną mogły być wprowadzone (lub przywleczone) przez człowieka gatunki obce, takie jak szczur śniady (Rattus rattus) czy kot domowy.
Podobnie jak wszystkie dudkowate, również ten gatunek był owadożerny, a głównym składnikiem jego diety mógł być gatunek dużego skorka z Wyspy Świętej Heleny – Labidura herculeana (dorastał on do 84 mm) – uważany za wymarłego od 1967 r.
Przypisy
- ↑ Upupa antaios. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Upupa antaois. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 27 czerwca 2011]
- Storrs L. Olson. Paleornithology of St. Helena Island, south Atlantic Ocean. „Smithsonian Contributions to Paleobiology”. 23, s. 1–49, 1975 (ang.).