Upupa antaios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Upupa antaios
Olson, 1975
Upupa antaios
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd dzioborożcowe
Rodzina dudki
Rodzaj Upupa
Gatunek Upupa antaios
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 EX pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Upupa antaiosgatunek wymarłego ptaka z rodziny dudków (Upupidae), znanego jedynie z niekompletnego szkieletu. Był gatunkiem endemicznym Wyspy Świętej Heleny (terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii).

Niekompletny szkielet znaleziony w 1975 r. przez amerykańskiego paleontologa Storrsa L. Olsona posłużył do opisania gatunku.

Wymarł przypuszczalnie krótko po odkryciu wyspy w 1502 r. Przyczyną mogły być wprowadzone (lub przywleczone) przez człowieka gatunki obce, takie jak szczur śniady (Rattus rattus) czy kot domowy.

Podobnie jak wszystkie dudkowate, również ten gatunek był owadożerny, a głównym składnikiem jego diety mógł być gatunek dużego skorka z Wyspy Świętej Heleny – Labidura herculeana (dorastał on do 84 mm) – uważany za wymarłego od 1967 r.

Przypisy

  1. Upupa antaios. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Upupa antaois. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 27 czerwca 2011]
  2. Storrs L. Olson. Paleornithology of St. Helena Island, south Atlantic Ocean. „Smithsonian Contributions to Paleobiology”. 23, s. 1–49, 1975 (ang.).