Uroboros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyobrażenie uroborosa autorstwa Theodorosa Pelecanosa z 1478 z traktatu alchemicznego zatytułowanego Synosius.

Uroboros (stgr. οὐροβόρος; także urobor) – staroegipski i grecki symbol przedstawiający węża z ogonem w pysku, który bez przerwy pożera samego siebie i odradza się z siebie.

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

Jako symbol gnostyków urobor wyraża jedność duchową i fizyczną wszechrzeczy, która nigdy nie zaniknie i będzie trwać w nieskończoność w formie ciągłej destrukcji i odradzania się. Urobor pierwotnie był symbolem rzeki, jaka miała opływać Ziemię, nie mającej źródeł, ani ujścia, do której wlewały się wody wszystkich rzek i mórz na świecie.

Jest to symbol nieskończoności, wiecznego powrotu i zjednoczenia przeciwieństw (coincidentia oppositorum). Gryzący własny ogon wąż wskazuje, że koniec w procesie wiecznego powtarzania odpowiada początkowi. Mamy tu do czynienia z symboliką cyklicznego powtarzania – obiegu czasu, odnawiania się świata i światów, śmierci i odrodzenia, wieczności po prostu.

W symbolice alchemicznej urobor to symbol zamkniętego, stale się powtarzającego procesu przemiany materii – procesu, który w formie faz podgrzewania, parowania, chłodzenia i kondensacji cieczy ma prowadzić do sublimacji substancji. Urobor to odpowiednik kamienia filozoficznego.

W psychologii analitycznej Carla Gustava Junga urobor to metafora wczesnodziecięcej fazy rozwoju, w której jeszcze nie zaszedł proces różnicowania na świat zewnętrzny i wewnętrzny, a zatem fazy, w której nie uformowała się jeszcze tożsamość seksualna. Dopiero powstająca świadomość „ja” pozwoli przełamać fazę uroboralną, różnicując świat na matriarchalny i patriarchalny.

Odniesienia w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Uroboros jest ważnym symbolem w sadze o wiedźminie Sapkowskiego, zwłaszcza w tomie Pani jeziora.
  • W Podróżach Pana Kleksa autorstwa Jana Brzechwy pan Kleks wspomina, że amalikotekotendron „żywi się własnym ogonem, który mu nieustannie odrasta”.
  • W powieści pt. Grimpow autorstwa Rafaela Ábalosa istnieje tajne stowarzyszenie mędrców o nazwie Uroboros.
  • Motyw Uroborosa pojawia się również w powieści Zaginiony symbol autorstwa Dana Browna
  • Uroboros stał się podstawowym motywem w powieści Sanktuarium Raymonda Khoury'ego.
  • Motyw Uroborosa można znaleźć również w książkach Alyson Noel.
  • Motyw Uroborosa pojawia się też w powieści Ostatni Patrol Siergieja Łukjanienki w części trzeciej "Wspólny Los".
  • Jedno z opowiadań Wojciecha Świdziniewskiego nosi tytuł Ourobouros.
  • Pierścień Ouroborosa pojawia się w odcinku "Władca gór" , kultowej, komiksowej sagi o przygodach Thorgala.
  • Motyw Uroborosa pojawia się w powieści Briana McGreevy'ego zatytułowanej "Hemlock Grove".
  • Uroboros jest symbolem klubu Pandemonium w Trylogii Diabelskie Maszyny Cassandry Clare.
  • Pierścień z Uroborosem noszą AesSedai w cyklu ,,Koła Czasu"
  • Podczas Zjazdu Rolnego w powieści Gustawa Flauberta "Pani Bovary" główny numer spektaklu z fajerwerkami miał przedstawiać "smoka gryzącego własny ogon"
  • Uroboros to nazwa imprintu wydawniczego, pod którym Grupa Wydawnicza Foksal publikuje fantastykę.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

  • Widnieje jako biżuteria z brązu na okładce płyty Vulture Culture (1985) grupy Alan Parsons Project.
  • Bezpośrednie nawiązanie znajduje się w utworze "Uroboro" polskiej grupy Kobong opublikowanym na albumie Chmury nie było (1997).
  • Odniesienie do symboliki znalazło wyraz w utworze "Annular Eclipse" niemieckiej grupy Maroon zawartym na albumie When Worlds Collide (2006).
  • Motyw Uroborosa został wykorzystany w utworze muzycznym "Oroborus" francuskiego zespołu Gojira na płycie The Way of All Flesh (2008).
  • Na płycie The Bedlam in Goliath (2008) zespołu The Mars Volta znajduje się utwór o tytule "Ouroboros".
  • Siódmy album japońskiej grupy Dir en grey nosi tytuł UROBOROS (2008).
  • Na okładce jednej z płyt norweskiego zespołu Turbonegro wyobrażono Uroborosa.
  • Uroboros widnieje na okładce albumu Spirit the Earth Aflame irlandzkiego zespołu Primordial.
  • Ouroboros – to nazwa włoskiego zespołu uprawiającego muzykę okreslaną mianem esoteric dark ambient.
  • Tytuł i symbolika utworu pochodzącego z czwartego albumu studyjnego francuskiego death metalowego zespołu – Gojira.
  • Na okładce płyty zespołu Poets of the Fall pt. Alchemy Vol.1
  • W albumie "Psychoterapy" Porka Poresa Porkinsona znajduje się utwór o tytule "Uroboros"

Animacja i komiksy[edytuj | edytuj kod]

  • W mandze i anime Fullmetal Alchemist pojawia się znamię Uroborosa, noszą je homunkulusy
  • W anime Noein występuje smocza obręcz, która symbolizuje przejście pomiędzy równoległymi rzeczywistościami (uaktywnia się w momencie pojawienia się naszyjnika na szyi głównej bohaterki).
  • W serii komiksowej Thorgal w tomie Władca Gór występuje pierścień o formie Uroborosa.
  • W mandze Psyren nazwa Uroboros to nazwa asteroidy, która zniszczyła Ziemię.
  • W anime Tiger & Bunny znak ten jest symbolem pewnej organizacji przestępczej.
  • W anime Katekyo Hitman Reborn! zwierzak arcobaleno vipera przemienił się w ten znak podczas konfliktu pierścieni.
  • W serii filmów animowanych Lego NinjaGo (Mistrzowie Spinjitzu) zatytułowanej "Rok Węży" występuje zaginione miasto Ouroboros, w którym na przebudzenie czeka olbrzymi wąż – Pożeracz Światów.

Gry[edytuj | edytuj kod]

  • W grze Resident Evil 5, pasożyt, którym zarażeni są przeciwnicy, nosi nazwę Uroboros.
  • W grze Dracula na PC był to klucz do drzwi.
  • W grze Mabinogi Uroboros występuje jako główny boss G11 (Generation 11th) w postaci czterech węży wynurzonych z pod ziemi.
  • W grze Xenogears był ostatecznym bossem.
  • W grze BlazBlue: Continuum Shift postać Hazama posiada atak "Ouroboros".
  • W grze Wiedźmin 2: Zabójcy Królów jest on ekranem ładowana oraz pojawia się przy śmierci gracza.
  • W grze Golden Sun: Dark Dawn istnieje lokacja o nazwie "The Ouroboros", w której znajdują się schody w postaci węża.
  • Uroboros w formie graficznej był tematem Global Game Jam (2012), w którym zespoły z całego świata (245 lokalizacji z 48 krajów) tworzyły gry w 48 godzin.
  • Uroboros jest symbolem serii gier fabularnych zwanych jako Nowy Świat Mroku.
  • W grze Silent Hill występuje przedmiot o nazwie "Disc of Uroboros", służący do otwarcia drzwi do ostatniego przeciwnika.
  • W Fallout: New Vegas: Old World Blues jeden z doktorów nazywa się Borous, co w późniejszej fazie okazuje się zniekształconą nazwą Uroboros.
  • W grze The Elder Scrolls Online symbol przedstawiający trzy zwaśnione przymierza, które walczą między sobą o wspólne przetrwanie Tamriel.
  • W grze Planescape: Torment występuje przedmiot o nazwie Wężowy Pierścień, zwiększający odporność właściciela na trucizny i magię. To mały wąż gryzący się w ogon zamrożony na kształt obrączki.
  • W świecie "God Of War" Występuje artefakt o nazwie Amulet Uroborosa, zdobywany po zabicu bossa w Świątyni Delfickiej. Daje możliwość cofnięcia w czasie danego obiektu, powodując jego rozpad lub regenerację. Wygląd amuletu przedstawia zniekształconego Uroborosa oplatającego niebieski kamień szlachetny.
  • W grze "Broken Sword 5" pojawia się "Ouroboros" jako symbol tajnego bractwa.

Filmy[edytuj | edytuj kod]

  • Uroboros jest znaczącym motywem w amerykańskim serialu telewizyjnym Millenium (1996-1999).
  • W serialu Z archiwum X, w epizodzie "Never Again", agentka Dana Scully tatuuje sobie wizerunek Uroborosa, Odcinek został napisany przez scenarzystów serialu Millennium.

Radio[edytuj | edytuj kod]

  • W audycji "Od początku węża do węża końca", nadawanej od 2010 roku na falach krakowskiej rozgłośni Radiofonia, stanowi logotyp słuchowiska.

Mitologia skandynawska[edytuj | edytuj kod]

W mitologii skandynawskiej odpowiednikiem Uroborosa jest wąż Midgardsorm (zwany również: Jormungand, Midhgardhsormr, Midgårdsormen), oplatający swoim ciałem całą Ziemię. Jest jednym z dzieci Lokiego; podczas trwania Ragnaröku ma zatruć swym jadem każdy zbiornik wodny na świecie. Ostatecznie zginie pokonany przez Thora, którego jednak śmiertelnie zatruje.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons