Uroderma bilobatum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uroderma bilobatum[1]
Peters, 1866
Uroderma bilobatum.jpg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Rodzina liścionosowate
Rodzaj Uroderma
Gatunek Uroderma bilobatum
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Uroderma bilobatum – gatunek ssaka z rodziny liścionosowatych[3].

Średnie wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • Długość ciała – 5,5-7,5 cm
  • Rozpiętość skrzydeł – 20-24 cm
  • Długość ogona – brak

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w lasach i na plantacjach od południowego Meksyku, do Peru i Brazylii oraz na wyspach Trynidad i Tobago.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

U. bilobatum jest nadzwyczaj aktywny podczas dnia w stosunku do innych gatunków nietoperzy. Wynalazł prostą, ale skuteczną metodę zapewnienia sobie schronienia przez palącym słońcem: wygryza mianowicie półkolisty szereg dziur w wachlarzowym liściu palmy, co powoduje załamanie zewnętrznej części liścia, dzięki czemu powstaje schronienie bardzo podobne do namiotu. Nietoperze te opuszczają ową kryjówką w poszukiwaniu dojrzałych owoców. W jednym "namiocie" może przebywać od 20 do 80 osobników.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Ciężarne samice budują specjalne "izby położnicze", w którym pomiędzy lutym a kwietniem na świat wydają młode. Pozostają w tych kryjówkach do czasu aż młode nauczą się latać. W tym czasie samce żyją samotnie, bądź w niewielkich grupkach, łącząc się ponownie we wspólne zgrupowanie dopiero po przestaniu ssania przez młode mleka.

Przypisy

  1. Uroderma bilobatum w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Uroderma bilobatum. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Uroderma bilobatum. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-11]