Ursus (zakłady mechaniczne)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.
Forma prawna Spółka akcyjna
Data założenia 1893
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa
Branża Produkcja maszyn rolniczych
Produkty ciągniki rolnicze, maszyny rolnicze, samochody, trolejbusy, autobusy
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.
Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.
Ziemia 52°12′23″N 20°52′36″E/52,206389 20,876667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ursus (wcześniej: Przemysłowe Towarzystwo Udziałowe, Towarzystwo Udziałowe Specyalnej Fabryki Armatur i Motorów, Fabryka Silników i Traktorów URSUS S.A., Zakłady Mechaniczne URSUS S.A., Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A., URSUS Sp. z o.o.) – zakłady mechaniczne znajdujące się w Warszawie w dzielnicy Ursus, znane z produkcji głównie ciągników rolniczych.

Obecnie firma Ursus oraz jej znaki towarowe należą do spółki Ursus S.A. z siedzibą w Lublinie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Logo spółki (Posag 7 Panien)
Ursus – znak firmowy przed I wojną światową
PZInż. – znak firmowy
Pierwsze logo zakładów Ursus po drugiej wojnie światowej
Lokomobila benzynowa, reklama zakładów Ursus z Rękodzielnika z 1914
Ausweis pracownika fabryki Ursus z 1944 roku
Tankietka TKS – produkowana i zrekonstruowana w zakładach Ursus
  • 1893 – przy ul. Siennej 15 w Warszawie inżynierowie: Kazimierz Schonfeld, Kazimierz Matecki, Ludwik Rossman oraz czterech przedsiębiorców: Ludwik Fijałkowski, Stanisław Rostocki, Aleksander Radzikowski i Karol Strassburger zakłada „Przemysłowe Towarzystwo Udziałowe” produkujące armaturę (głównie dla przemysłu cukrowniczego, spożywczego i gorzelnianego, rozszerzając stopniowo asortyment dla centralnego ogrzewania, wodociągów itp.), kapitałem założycielskim był posag siedmiu panien – córek wspomnianych założycieli (co upamiętniono znakiem firmowym P7P oraz później nazwą jednej z ulic w obrębie ZM Ursus).
  • 1907 – zmiana nazwy na „Towarzystwo Udziałowe Specyalnej Fabryki Armatur i Motorów” oraz znaku P7P na URSUS (łac. niedźwiedź, nazwa zainspirowana jedną z głównych postaci z powieści Quo vadis Henryka Sienkiewicza, słynącą z siły) oraz rozszerzenie produkcji o silniki spalinowe o mocy od 5 KM oparte na wzorach szwedzkich i napędzane paliwem ciężkim i spirytusowym oraz silników średnioprężnych 2- i 4-suwowych o mocach do 60 KM.
  • 1912 – zakup licencji od firmy Fielding und Platt na produkcję silników o mocy 70 KM napędzanych gazem.
  • 1913 – podstawa produkcji to silniki wysokoprężne o mocach do 450 KM, eksportowane głównie do carskiej Rosji.
  • 1915 – próba skonstruowania ciągnika rolniczego pod kierownictwem polskiego profesora Karola Taylora, w wyniku czego w 1918 powstał prototyp.
  • 1921 – „Zakłady Mechaniczne Ursus S.A.” rozpoczęły remonty samochodów wojskowych i otrzymały pożyczkę rządową w kwocie 500 000 dolarów na budowę fabryki i uruchomienie produkcji 2 typów ciężarówek – pożyczka nie została wypłacona w terminie. Za część pieniędzy przedsiębiorcy nabyli od Rocha Skrzeszewskiego grunty w Czechowicach (dziś dzielnica Ursus) pod budowę fabryki.
  • 1922 – z fabryki o nowej nazwie „Fabryka Silników i Traktorów URSUS – S.A.” wyjechały pierwsze traktory nazywane „ciągówkami” z 2-cylindrowym silnikiem naftowym o mocy 25 KM, w latach 1922-1927 wyprodukowano 100 sztuk.
  • 1923 – zmiana nazwy na Zakłady Mechaniczne URSUS – S.A., a głównym celem spółki stała się produkcja samochodów – w tym celu w Czechowicach pod Warszawą (dziś dzielnica Ursus) powstała nowa fabryka URSUS-a. Projektował ją między innymi Franciszek Lilpop i Marek Leykam.
  • 1924 – podpisanie z Ministerstwem Spraw Wojskowych umowy na dostawę 3-tonowych Berlietów CBA i 1,5-tonowych S.P.A. 25/C Polonia.
  • 11 lipca 1928 – demonstracja pierwszych 52 krajowych ciężarówek Ursus. Z okazji tego wydarzenia na uroczystości przybyli Ignacy Mościcki (prezydent RP) oraz Zygmunt Słomiński (prezydent Warszawy).
  • 1929 – fabrykę opuściło 300 samochodów ciężarowych i 50 autobusów Ursus A, produkowanych na licencji włoskiej firmy SPA.
  • 1930 – upadek spółki (na skutek złego zarządzania i przeinwestowania fabryki – możliwości produkcyjne były 2 razy większe niż kontrakty), upaństwowienie i włączenie do Państwowych Zakładów Inżynierii, a główna produkcja dla potrzeb wojska, ale i szerokiego asortymentu pojazdów jedno- i dwuśladowych dla rynku cywilnego, podpisano umowę licencyjną pomiędzy P.Z.Inż. a firmą Saurer na silniki Aero-Disel BLDo mocy 84 KM na olej napędowy (ropę) oraz 80 KM na benzynę, przeznaczonych do samochodów o ładowności 4 ton.
  • 1931 – koniec produkcji samochodów i autobusów Ursus A.
  • 1932 – podjęto i zrealizowano decyzję o budowie czołgów typu TU, opracowany został motocykl Sokół – 1000 o mocy 22 KM i Sokół – 600 o mocy 15,5 KM.
  • 1930–1939 – w zakładach powstało 737 czołgów, 700 ciągników wojskowych, ponad 1000 samochodów URSUS oraz samochodów i autobusów Saurer, w tym samochody pancerne wz.29 „Ursus”, około 1500 motocykli Sokół 1000 i Sokół 600 dla wojska i około 1000 na rynek cywilny, a ponadto silniki lotnicze, stacjonarne i dla rolnictwa.
  • 1939 – zajęcie zakładów przez Niemców i przestawienie całej produkcji na cele zbrojeniowe, w 1945 park maszynowy został wywieziony, a budynki zdewastowane.
  • 1945
    • na podstawie pozwolenia wydanego przez władze rosyjskie część załogi Ursusa wraz z inżynierem Bolesławem Koehlerem, który pracował w Ursusie prawdopodobnie od roku 1936, wyjechała z misją poszukiwawczą na Dolny Śląsk, gdzie Niemcy wywieźli urządzenia i maszyny z fabryki Ursus. Część maszyn udało się odzyskać.
    • w zniszczonych zakładach rozpoczęły się prace projektowe nad ciągnikiem rolniczym na podstawie niemieckiego ciągnika Lanz Bulldog, powstała krajowa konstrukcja ciągnika LB-45, później nazwanego C-45 (wyprodukowano ich do 1959 60 000 sztuk).
  • 30 kwietnia 1947 – wyprodukowano pierwszy po wojnie traktor typu „Ursus”.
  • 1953 – 16 kwietnia został wyprodukowany 20-tysięczny traktor.
  • 1954 – uruchomienie produkcji silnika D-35 w oparciu o licencję radziecką, opracowanie modernizacji ciągnika C-45.
  • 1957 – opracowanie przez pion głównego konstruktora ZM Ursus rodziny ciągników wysokoprężnych z wtryskiem bezpośrednim typu S312 (2-cyl. 25 KM), S313 (3-cyl. 36-42 KM) i S314 (4-cyl. 56 KM) oraz powstanie pierwszego całkowicie polskiego lekkiego ciągnika C-325 (produkowany po modernizacjach do 1993); prototyp ciągnika przeznaczonego dla rolnictwa i ogrodnictwa C-308[1].
  • 1960 – zakończenie prac prowadzonych od 1958 roku nad rodziną ciągników typu C336, C342, C356 oraz 6-cylindrową odmianą silnika typu S316 (85-100 KM).
  • 1961 – wizyta 16-osobowej delegacji załogi fabryki traktorów ZKL „Liszeń” z Brna w celu nawiązania bezpośrednich kontaktów z fachowcami z „Ursusa”. Pobyt ich był związany z podpisanym porozumieniem polsko-czechosłowackim przewidującym wspólną produkcję ciągników przez ZKL „Liszeń” i „Ursus”[2].
  • 7 kwietnia 1962 – podpisanie umowy w Pradze pomiędzy rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej o współpracy w produkcji ciągników na mocy której strona polska zobowiązuje się przyjąć do produkcji konstrukcję zunifikowanej rodziny ciągników Zetor (URI) oraz stopniowo zaniechać produkowania ciągników własnej konstrukcji[3].
  • 1963 – początek produkcji ciągnika C-328 powstałego na bazie C-325 (ponad 100 000 sztuk do 1967).
  • 1963 – wyprodukowanie w ZM Ursus 100-tysięcznego ciągnika jakim był C-328.
  • 27 sierpnia 1963 – podpisanie umowy w Warszawie pomiędzy rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej w sprawie utworzenia wspólnego Polsko-Czechosłowackiego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego z siedzibą w Brnie, którego głównym zadaniem jest opracowanie nowej rodziny ciągników oraz ich ciągła modernizacja[4].
  • 1965 – rozpoczęto produkcję średniego ciągnika C-4011 odpowiednika czechosłowackiego ciągnika Zetor 4011 o mocy 42 KM (po modernizacjach jako C-355 i C-360 sprzedawany do 1992).
  • 1966 – został utworzony przy Ursusie Zakład Doświadczalny Ciągników Rolniczych (ZDCR), wystawiony na moskiewskiej wystawie maszyn rolniczych ciągnik Ursus C-335 otrzymał złoty medal, zatrudnienie wynosi około 12 000 osób.
  • 1967 – do produkcji wszedł nowy ciągnik C-330 (433 182 sztuki sprzedane do 1993).
  • 1969 – początek produkcji ciężkich ciągników C-385 z silnikiem 4-cylindrowym o mocy 76 KM (konstrukcja Polsko-Czechosłowackiego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Ciągników w Brnie), potem Ursus 1604 o mocy 150 KM i kolejne modyfikacje.
  • 1968–1972 – wykonanie i zbadanie około 36 prototypów nowej zunifikowanej rodziny ciągników Ursus w ZDCR obejmującej 4 typy: U310, U510, U610, U710 oraz silniki S24, S34, S35, S44 i S64, nie wdrożone do produkcji na podstawie zarządzenia ministra Przemysłu maszynowego inż. Tadeusza Wrzaszczyka i wiceministra inż. Janusz Szotka. Obrona własnej myśli technicznej przez mgr inż. Bogumiła Bajdeckiego i inż. Henryka Szczygła spowodowała odsunięcie ich od stanowisk.
  • 1971 – 15 marca wyprodukowano tysięczny Ursus C-385. Wyprawa do krajów bliskiego wschodu przyczepą Jelcz PO-1 holowaną ciągnikiem Ursus C-355 o numerze podwozia 000271, zorganizowana przez studentów Instytutu Geografii Uniwersytetu Warszawskiego. Pokonano łącznie około 8 tysięcy km.[5]
  • 1972 – powstało Zrzeszenie Przemysłu Ciągnikowego Ursus holding zakładów produkujących ciągniki i części do nich w którym ZM Ursus stały się zakładami wiodącymi. W skład holdingu wchodziły zakłady: ZM Ursus w Warszawie, Zakłady Mechaniczne Ursus w Gorzowie przy ul. Przemysłowej(dawniej H. Paucksch A.G. i ZM Gorzów), Zakłady Sprzętu Mechanicznego „URSUS” Sp. z o.o. w Chełmnie, Zakłady Sprzętu Mechanicznego w Ostrowie Wielkopolskim (obecnie Delphi) i inne. Wyprawa Ursusem C-355, w ramach promocji polskich ciągników, do Kuwejtu przez Liban oraz Irak pokonała 14 tysięcy km.
  • 1973 – Złoty medal na targach w Lipsku otrzymał ciągnik Ursus C-385. Wyprodukowanie w ZM Ursus 400-tysięcznego ciągnika rolniczego. Rozpoczęcie produkcji ciągnika Ursus 1201.
  • 1974 – zakup licencji w firmie Massey Ferguson-Perkins, wyprodukowanie 500-tysięcznego ciągnika.
  • 1975 – w lipcu ZPC Ursus rozpoczęło produkcję seryjną ciągnika C-355M zastępującego model C-355[6];
  • 1976 – 25 czerwca w ZM Ursus rozpoczęły się strajki w proteście przeciwko podwyżkom cen żywności.
  • 1978 – rozpoczęcie montażu szkoleniowego ciągników licencyjnych MF-235 z części dostarczonych przez licencjodawcę. W wydarzeniu tym uczestniczyła delegacja firmy Massey-Ferguson Ltd. Rozpoczęcie produkcji 3-cylindrowego silnika Perkins AD3.152[7]
  • 1980 – rozpoczęto produkcję seryjną ciągnika rolniczego Ursus C-362[8]. Włączenie do holdingu ZPC Ursus odlewni w Lublinie, od 1984 jako Zakłady Metalurgiczne „Ursus”[9].
  • 1981 – rozpoczęło produkcję seryjną ciągnika rolniczego Ursus C-360-3P.
  • 1983 – wyprodukowanie milionowego ciągnika.
  • 1984 – początek produkcji seryjnej ciągników licencyjnych o mocach 38 i 47 KM.
  • 19 lipca 1984 – Zdzisław Jagiełło zjechał z taśmy produkcyjnej fabryki w Ursusie pierwszym licencyjnym ciągnikiem MF-255. W tym wydarzeniu uczestniczyli członkowie władz w PRL: wicepremier Zbigniew Szałajda i sekretarz KC PZPR Zbigniew Michałek.
  • 1986 – pierwszy zmodernizowany ciągnik Ursus C-330M.
  • 1987 – rozpoczęcie montażu 4-cylindrowego ciągnika postlicencyjnego Ursus 4512. Złoty medal na targach w Nowym Sadzie (Jugosławia) za ciągnik Ursus 3512[10].
  • 1988 – złoty medal na targach w Poznaniu za ciągnik Ursus 4514.
  • 1989 – w wyniku prac polskich i słowackich konstruktorów w Polsko-Czechosłowackim Ośrodku Badawczo-Rozwojowym w Martinie powstały prototypy nowej generacji ciągników ciężkich Ursus wyposażonych w silniki o mocach od 62 kW do 121 kW z największym modelem o symbolu 1754 nigdy nie wdrożone do produkcji seryjnej[11]. Złoty medal na targach w Nowym Sadzie (Jugosławia) za ciągnik Ursus 1614.
  • 1990 – podjęcie produkcji zmodernizowanej rodziny ciągników ciężkich – M87 934-1634. Na bazie nowej rodziny ciągników ciężkich powstał pierwszy pełny prototyp ciągnika Ursus 1954 wyposażony w silnik „Zetor” o mocy 131 kW, trwały również prace nad zastosowaniem w nim silnika Cummins 6CT 8,3; w tym roku wyprodukowano 35 400 ciągników przy zatrudnieniu 23 400 osób[12].
  • 1991 – „Ursus” sprzedał 18 000 ciągników, w tym 1300 na eksport.
  • 5 kwietnia 1991 - został zawarty kontrakt między Art-B a „Ursusem” na mocy którego 2,5 tysiąca ciągników, które stały na placu w fabryce Art-B zapłaciło 160 mld. zł.[13]
  • 1992 – sprzedaż wyniosła 8300 ciągników.
  • 1993 – wprowadzenie do produkcji ciągnika Ursus 5314 i 5312 o mocy 72 KM, wyprodukowano 11 tys. sztuk ciągników, wystawienie na targach Polagra ’93 przez IBMER wspólnie z Ośrodkiem Rozwoju Wyrobów ZPC Ursus dwóch ciągników Ursus 4512, których jeden został przystosowany do zasilania gazem propan-butan (LPG), a drugi sprężonym gazem ziemnym (CNG)[14].
  • 1994 – na targach Polagra został wystawiony Ursus 1414 S o mocy 135 koni mechanicznych, wyprodukowany we współpracy z austriackim Steyerem, który jednak ostatecznie nie wszedł do produkcji. Od tego roku do Pakistanu zostało wyeksportowane około 8000 ciągników w ramach programu wprowadzonego przez rząd Benazir Bhutto[15].
  • 1995 – Złoty medal na targach w Poznaniu za ciągnik Ursus 5314.
  • 1996 – włączenie zakładu WSK-Poznań, produkującego między innymi pompy wtryskowe produkowane na licencji firmy Lucas (obecnie Delphi) do ciągników na licencji Massey-Ferguson-Perkins, w struktury ZPC Ursus W-wa.
  • 1997 – wprowadzenie do produkcji ciągnika Ursus 6014 i 6012 o mocy 82 KM, od roku 1994 wyprodukowano łącznie 18 tys. ciągników.
  • 1998 – na bazie „Zrzeszenia Przemysłu Ciągnikowego Ursus” powstają „Zakłady Przemysłu Ciągnikowego URSUS S.A.” w wyniku ich restrukturyzacji w latach 1998–2003 powstały liczne spółki branżowe produkujące różne komponenty ciągnikowe, zlokalizowane one były w Warszawie, Żyrardowie, Gorzowie Wlkp., Chełmnie, Nisku, Sulęcinie, Włocławku, Lublinie, Poznaniu. Wdrożono do seryjnej produkcji m.in. 170 „konny” ciągnik Ursus 1734[16]. Złoty medal na targach w Kielcach za ciągnik Ursus 6014.
  • 1999 – podczas XV Międzynarodowych Targów Rolno-Przemysłowych Polagra '99 w Poznaniu Zakłady Przemysłu Ciągnikowego „URSUS” S.A. w Warszawie zostały wyróżnione złotym medalem za ciągnik Ursus 1734[17].
  • 2001 – w skład spółek Ursus wchodzą: ZPC „URSUS” S.A. produkującą ciągniki rolnicze w: Zakładzie Montażu Ciągników Lekkich, Zakładzie Montażu Ciągników Ciężkich; Fabryka Metalurgiczna „URSUS” Sp. z o.o.; Zakład Podwozi „URSUS” Sp. z o.o. produkujący kompletne tylne mosty i skrzynie biegów; Zakład „URSUS – DIESEL” Sp. z o.o. produkujący silniki wysokoprężne do napędu ciągników rolniczych, wózków widłowych, kombajnów zbożowych, koparko-ładowarek i kutrów rybackich: 3-cylindrowe 3250 o mocy 28 kW przy 2000 obr./min i 34,6 kW przy 2200 obr./min, 4-cylindrowe wolnossące 4390 o mocy 44,1 i 48,5 kW przy 2000 obr./min oraz 52,2 kW przy 2200 obr./min, 4410 o mocy 56 kW przy 2200 obr.min, 4-cylindrowe turboładowane: T4390 o mocy 61 i 68 kW przy 2200 obr.min; Zakład Oblachowania „URSUS” Sp. z o.o.; Narzędziownia „URSUS” Sp. z o.o.[18]; powstanie „Fabryki Ciągników Ursus Sp. z o.o.”, która po dwóch latach wspólnie z PHZ Bumar utworzyła „URSUS Sp. z o.o.”, będący właścicielem marki Ursus, patentów i homologacji.
  • 2002 – austriacka firma Steyr, producent ciężkiego sprzętu wojskowego, wyrażała chęć zakupu 20-25% akcji zakładów Ursus, wcześniej zainteresowana strona zamówiła już 1 tys. sztuk i był to pierwszy z serii kontraktów na łączną sumę 5 tys. traktorów[19].
  • 2003 – upadłość zadłużonej ZPC URSUS SA.
  • 2006 – 2 czerwca taśmy montażowe opuszcza 1,5-milionowy ciągnik, był to model Ursus 1654.
  • 2007 – podpisanie trójstronnej umowy przez Bumar, Ursus i Uzel, w której Uzel przejął 51 proc. akcji spółki Ursus i wspólnie z Ursusem utworzył spółkę Ursus International Tractor Sp. z o.o.[20]
  • 2008 – zerwanie współpracy z firmą Uzel z powodu nie spełnienia warunków umowy[21].
  • 2010 – Ursus wprowadził do sprzedaży nowe modele ciągników rolniczych i uruchomił nowa stronę internetową. Zakłady zmodyfikowały również swoje logo.
  • 2011 – 26 kwietnia spółka POL-MOT Warfama SA podpisała ze spółką Bumar sp. z o.o. umowy sprzedaży ciągników marki „URSUS”, znaków towarowych oraz 100% udziałów URSUS sp. z o.o. Warfama wydzierżawiła również obecny zakład od Bumaru, tym samym Ursus stał się piątym oddziałem firmy. W tym samym roku Warfama przenosi produkcję ciągników do FSC Lublin zamykając ZM Ursus w Warszawie.
  • 22 lipca 2011 – zmiana nazwy spółki na LZM2 Sp. z o.o.[22]
  • 12 grudnia 2011 – rozwiązanie spółki LZM2 Sp. z o.o. i rozpoczęcie likwidacji[23].

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

Tablica reklamowa przed zakładami Ursusa z obecnym logo zakładów
Wyburzane hale przy ul. Posag 7 Panien
Ursusy postlicencyjne przed zakładami

W wyniku restrukturyzacji Zakładów Przemysłu Ciągnikowego „Ursus” SA powstała montownia pod nazwą Fabryka Ciągników Ursus będąca posiadaczem marki i kontynuująca produkcję. Upadek ZPC URSUS SA nie przerwał produkcji ciągników. ZPC URSUS SA w 2002 sprzedał Fabrykę Ciągników do PHZ BUMAR. Zadłużona spółka ZPC URSUS SA upadła w 2003 i w toku postępowania upadłościowego większa część hal fabrycznych w Warszawie została wyprzedana i znajduje się obecnie w rękach innych podmiotów gospodarczych oraz w rozbiórce. Produkcja została przeniesiona do nowszych hal fabrycznych znajdujących się po północnej stronie ulicy Posag Siedmiu Panien w Warszawie w dzielnicy Ursus. Produkcja jest kontynuowana przez spółkę URSUS.

18 maja 2006 zakłady otrzymały II Nagrodę w kategorii Dokonania z Zakresu Rekonstrukcji w XXVI edycji Konkursu na Wydarzenie Muzealne Roku „Sybilla 2005”, za zrekonstruowanie czołgu rozpoznawczego TKS, który w latach 1933–1936 był przedmiotem produkcji PZInż.

2 czerwca 2006 uczczono wyprodukowanie 1,5-milionowego ciągnika otwarciem Muzeum Historii Ursusa przez wicepremiera Andrzeja Leppera. Wydarzenia roku 2006 dawały nadzieję na zachowanie marki i tradycji fabryki Ursus, choć obecnie cała fabryka mieści się w jednej hali.

W sierpniu 2006 część terenów zakładów Ursus nabył fundusz inwestycyjny Challange Eighteen – 52 hektary wraz z halami fabrycznymi za 94 miliony złotych. Zburzone zostały przedwojenne hale produkcyjne, ale w tych najbardziej charakterystycznych (z logiem ZM Ursus) mają powstać lofty na pozostałym terenie należącym do dewelopera ma powstać tak zwane „Miasteczko Ursus”.

W roku 2007 przedsiębiorstwo Bumar rozpoczęło rozmowy w sprawie sprzedaży 51% akcji Ursusa, tureckiej firmie Uzel, z którą zakłady Ursus współpracowały od 2005 roku, m.in. wykorzystując podzespoły do produkcji ciągników[24]. We wrześniu tego samego roku utworzona została spółka Ursus Tractor International, która miała rozpocząć działalność produkcyjną na terenie wynajętym od Bumaru. W 2008 roku współpraca z tureckim inwestorem została zerwana z powodu nie wywiązania się firmy Uzel z warunków umowy odnośnie do wkładu inwestycyjnego[25]. W 2008 i 2009 roku prowadzono rozmowy z Pol-Mot Warfama. Ostatecznie zarząd Bumaru zrezygnował z planów sprzedaży zakładów Ursus oraz rozpoczął proces restrukturyzacji przedsiębiorstwa.

W 2010 roku wprowadzono do oferty nowe rodziny ciągników o oznaczeniu Piko, Mido oraz Forte. Na dalsze prace nad rodziną nowych pojazdów fabryka otrzymała dotację w wysokości 12 mln. złotych z funduszu Innowacyjna gospodarka.

26 kwietnia 2011 r. spółka POL-MOT Warfama SA podpisała ze spółką Bumar sp. z o.o. umowę sprzedaży ciągników marki „URSUS”, znaków towarowych oraz udziałów spółki URSUS, za łączną maksymalną kwotę 15 421 036,00 zł netto. Przy czym cena sprzedaży znaków towarowych „URSUS” wyniosła 8 100 000 zł, a udziały spółki URSUS wyceniono na kwotę 1 zł. Cena trzeciej umowy ustalona została na kwotę 7.321.035,00 zł jednak może ona ulec obniżeniu w przypadku nabycia przez spółkę mniejszej liczby ciągników niż ta wskazana w dniu zawarcia umowy.

Traktoriada[edytuj | edytuj kod]

Dzięki wsparciu spółki Ursus S.A, w latach 2002-2007 grupa polskich podróżników podróżowała traktorem (Ursus 6014) po bezdrożach Ameryki Południowej, łącznie ponad 20 000 kilometrów[26]. Wyprawa doprowadziła do odkryć archeologicznych w Amazonii boliwijskiej, kontynuowanych pod banderą Polskiej Ekspedycji Amazońskiej, w 2008 została nominowana do nagrody Traveler National Geographic, a liczne publikacje związane z polskim traktorem obiegły świat dookoła.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. A. Rummel: Polskie konstrukcje i licencje motoryzacyjne 1922–1980. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1985.
  2. Głos Koszaliński, listopad 1961, nr 285.
  3. MSZ: Umowa pomiędzy PRL a CSRS z dnia 7.04.1962.
  4. MSZ: Umowa pomiędzy PRL a CSRS z dnia 27.08.1963.
  5. http://retrotraktor.pl/readarticle.php?article_id=479.
  6. Ursus. Informator nr 6 (87), sierpień 1975 r. http://img04.allegroimg.pl/photos/oryginal/37/20/78/13/3720781302.
  7. http://www.masseyferguson.com/emea/gb/about/243.aspx.
  8. Informator URSUS nr. 1-2 (142-143) 1983r.
  9. http://teatrnn.pl/leksykon/node/3372/lublin_%E2%80%93_rozw%C3%B3j_przestrzenny_miasta_po_1939_roku.
  10. Ursus.com.pl dostęp: 17 lutego 2001.
  11. Wiadomości branżowego ośrodka INTE Zakładu Doświadczalnego Ciągników Rolniczych.
  12. http://orka2.sejm.gov.pl/Debata2.nsf/main/383281D8.
  13. http://angaksiazki.blogspot.com/2012/10/kto-sie-boi-art-b.html
  14. Adaptacja konstrukcyjna ciągnika rolniczego C-385 do zasilania CNG, „Inżynieria Rolnicza” 9(97)/2007.
  15. http://www.thefreelibrary.com/Arrest+warrant+issued+for+Benazir+Bhutto.-a056228801.
  16. http://web.archive.org/web/20000511124711/http://www.ursus.com.pl/.
  17. Ursus.com.pl dostęp: 21 lutego 2001.
  18. Ursus.com.pl dostęp: 21 lutego 2001.
  19. MSZ: Steyr rozważał zakup Ursusa.
  20. http://www.wnp.pl/artykuly/ursus-bedzie-liderem-na-rynku-ciagnikow-rolniczych,3830.html.
  21. http://www.wrp.pl/uzel-nie-b%C4%99dzie-produkowa%C5%82-ursusa.
  22. http://orka.sejm.gov.pl/opinie7.nsf/nazwa/pyt43_430/$file/pyt43_430.pdf.
  23. http://www.imsig.pl/pozycja/2012/21/1265,LZM2_SP%C3%93%C5%81KA_Z_OGRANICZON%C4%84_ODPOWIEDZIALNO%C5%9ACI%C4%84.
  24. Poseł chce wyjaśnień, „Nasz Dziennik”, piątek, 3 sierpnia 2007, nr 180 (2893).
  25. Zbigniew Lentowicz: Turcy opuszczają Ursus. rp.pl, 14 maja 2008. [dostęp 4 listopada 2010].
  26. Traktorem z Ursusa dookoła świata.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]