Urszula Kozioł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Urszula Kozioł
Urszula Kozioł - poetka ODRA.jpg
Portret autorstwa Zbigniewa Kresowatego
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1931
Rakówka
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia PolskiZłoty Krzyż Zasługi
Nagrody
Nagroda im. Stanisława Piętaka (1965), Nagroda Fundacji im. Kościelskich (1969), Literacka Nagroda Pen Clubu (1998), Główna Śląska Nagroda Kulturalna Kraju Dolnej Saksonii (1998), Literacka Nagroda im. Eichendorffa (2002)[1]
Wikicytaty Urszula Kozioł w Wikicytatach

Urszula Kozioł, pseudonimy: Antoni Migacz; Mirka Kargol; Faun; U.K.; Uk; Uka; UKA (ur. 20 czerwca 1931 w Rakówce pod Biłgorajem) – polska poetka, pisarka, autorka felietonów i utworów dramatycznych dla dzieci i dorosłych.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Córka Hipolita Kozioła i Czesławy Kargol. Do końca II wojny światowej przebywała na Zamojszczyźnie, uczyła się w Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Konopnickiej w Zamościu. Następnie studiowała polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Studia I stopnia ukończyła w 1953 r. (magisterium uzyskała dopiero w 1969 r. na studiach uzupełniających).

Należy do tzw. pokolenia „Współczesności”. Debiutowała jako poetka w 1953 r. na łamach dodatku do „Gazety Robotniczej” pt. „Sprawy i ludzie”. Od 1954 do 1972 r. pracowała w zawodzie nauczyciela, początkowo w Bystrzycy Kłodzkiej, a następnie we Wrocławiu. W latach 1956-1958 była kierownikiem działu literackiego pisma „Poglądy”. Od 1958 r. publikuje w miesięczniku „Odra” (m.in. cykl felietonów pt. „Z poczekalni”), a także w pismach: „Współczesność” (1959-1964), „Tygodnik Kulturalny” (1963-1965) i „Poezja” (1967-1972).

W latach 1965-1967 była dyrektorem Wrocławskiego Ośrodka Kultury, a także radną Dzielnicowej Rady Narodowej we Wrocławiu. Od 1970 r. współpracowała ze Studenckim Teatrem „Kalambur”. Od 1972 w redakcji „Odry”, kierownik działu literackiego. Przebywała na stypendiach literackich w Iowa City (USA, 1991 r.) oraz w Poitiers (Francja 1993).

Otrzymała m.in. następujące wyróżnienia i nagrody: Nagrodę Czerwonej Róży (1963), Nagrodę im. Władysława Broniewskiego (1964), Nagrodę im. Stanisława Piętaka (1965), nagrodę Miasta Wrocławia (1965), Nagrodę Fundacji im. Kościelskich (1969), Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1970), Złoty Krzyż Zasługi (1974), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1981), włoską nagrodę „Złoty Centaur” (wyróżnienie Akademii Sztuki i Pracy w Salsomaggiore, 1982), Nagrodę Główną Śląską Dolnej Saksonii (1997), Literacką Nagrodę Polskiego PEN-Clubu (1998), Nagrodę im. Eichendorfa (Der Eichendorff Literatur-Preis, 2002). 11 kwietnia 2003 r. uhonorowana Doktoratem Honoris Causa Uniwersytetu Wrocławskiego. Rada Miasta Biłgoraj 21 maja 2010 r. podjęła uchwałę w sprawie nadania Urszuli Kozioł tytułu Honorowego Obywatela Miasta Biłgoraj. Poetka odebrała tytuł 10 września 2010 na uroczystej sesji Rady Miasta.

Członek Związku Literatów Polskich (1963-1983; od 1963 w Zarządzie, a w latach 1971-1976 prezes Oddziału Wrocławskiego, w latach 1978-1983 także członek Zarządu Głównego), Polskiego PEN-Clubu (od 1971 r., w tym od 1988 r. w Zarządzie Głównym). Członek-założyciel Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989 r., w tym od 1993 r. członek Zarządu Głównego).

Mężem Urszuli Kozioł był Feliks Przybylak (zm. 29 maja 2010), tłumacz literatury niemieckojęzycznej, germanista.

Kozioł mieszka we Wrocławiu.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poezje:

  • Gumowe klocki (Związek Literatów Polskich, Oddział we Wrocławiu, 1957)
  • W rytmie korzeni (Ossolineum, 1963)
  • Smuga i promień (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1965)
  • Lista obecności (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1967)
  • Poezje wybrane (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1969)
  • W rytmie słońca (Wydawnictwo Literackie, 1974)
  • Wybór wierszy (Czytelnik, 1976)
  • Poezje wybrane (II) (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1985; ISBN 83-205-3842-4)
  • Wybór wierszy (Czytelnik, 1986; ISBN 83-07-01527-8)
  • Żalnik (Wydawnictwo Literackie, 1989; ISBN 83-08-02464-X)
  • Dziesięć lat przed końcem wieku (nakładem autorki; maszynopis powielany, brak daty i miejsca wydania; ok. 1990)
  • Postoje słowa (Wydawnictwo Dolnośląskie, 1994)
  • Wielka pauza (Wydawnictwo Literackie, 1996; ISBN 83-08-02653-2)
  • W płynnym stanie (Wydawnictwo Literackie, 1998; ISBN 83-08-02885-3)
  • Wiersze niektóre (Bis, 1997, 1998; ISBN 83-87082-30-9)
  • Stany nieoczywistości (Państwowy Instytut Wydawniczy, 1999; ISBN 83-06-02752-3)
  • Supliki (Wydawnictwo Literackie, 2005; ISBN 83-08-03759-3; Nominacja do Nagrody NIKE, maj 2006; Nominacja do Śląskiego Wawrzynu Literackiego, czerwiec 2006)

Powieści i opowiadania:

  • Postoje pamięci (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1964, 1973, 1977; Atut-Wrocławskie Wydawnictwo Oświatowe 2004, ISBN 83-89247-98-4).
  • Ptaki dla myśli (Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1971; wyd. 2 poprawione i rozszerzone: Wydawnictwo Literackie 1984, ISBN 83-08-01082-2)
  • Noli me tangere (Państwowy Instytut Wydawniczy 1984; ISBN 83-06-00814-6)

Felietony:

  • Z poczekalni oraz Osobnego sny i przypowieści (Wydawnictwo Literackie, 1978)
  • Osobnego sny i przypowieści (Okis, 1997; Biblioteka Wrocławskiego Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich; ISBN 83-87104-00-0)

Utwory dramatyczne (dla dorosłych i dzieci), monodramy:

  • Gonitwy (Prapremiera: Zespół Teatralny przy Wyższej Szkole Inżynieryjskiej, Rzeszów 1972)
  • Kobieta niezależna („Scena” 12/1976)
  • Biało i duszno (układ dramatyczny) („Scena” 10/1977)
  • Król malowany (na motywach baśni J. Ch. Andersena pt. Nowe szaty króla 1978; druk: Zjednoczone Przedsiębiorstwa Rozrywkowe, Ośrodek Teatru Otwartego „Kalambur”, 1986)
  • Narada familijna („Teatr Polskiego Radia” 2/1978)
  • Przerwany wykład („Scena” 12/1978)
  • Weekend („Opole” nr 1/1981 i nr 2/1981)
  • Spartolino, czyli jak Rzempoła ze szwagrem Pitołą stracha przydybali (Prapremiera: Wrocławski Ośrodek Teatru Otwartego „Kalambur” 1982)
  • Trzy Światy (Czytelnik, 1982; ISBN 83-07-00707-0)
  • Podwórkowcy (Prapremiera: Teatr Dramatyczny im. J. Szaniawskiego, Wałbrzych 1983; spektakl TV 1984)
  • Psujony („Scena” 1/1985)
  • Magiczne imię (Wydawnictwo Literackie, 1985; ISBN 83-08-01194-2)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny, t. 4, pod red. J. Czachowskiej, A. Szałagan. Warszawa: WSiP, 1996, s. 349. ISBN 83-02-05974-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]