Urszula Ledóchowska

Święta
Urszula Ledóchowska
Julia Ledóchowska
Data urodzenia	17 kwietnia 1865 Loosdorf
Data śmierci	29 maja 1939 Rzym
Data beatyfikacji	20 czerwca 1983 Poznań przez Jana Pawła II
Data kanonizacji	18 maja 2003 Rzym przez Jana Pawła II
Wspomnienie	29 maja
Patronka	Sieradza
Szczególne miejsca kultu	Pniewy

Maria Urszula od Jezusa
Julia Ledóchowska
Matka generalna
Okres sprawowania	1920–1939
Wyznanie	katolicyzm
Inkardynacja	Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego
Śluby zakonne	1912
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons
Urszula Ledóchowska w Wikicytatach

Urszula Ledóchowska, właśc. Julia Ledóchowska (ur. 17 kwietnia 1865 w Loosdorfie w Austrii, zm. 29 maja 1939 w Rzymie) – święta katolicka, założycielka Urszulanek Serca Jezusa Konającego.

Życiorys

Pokój Urszuli Ledóchowskiej w domu zakonnym w Pniewach

Była jedną z dziewięciorga dzieci Antoniego Augusta Ledóchowskiego (1823-1885), rotmistrza huzarów i szambelana cesarskiego i Józefiny z d. Salis-Zizers (1831-1909) z pochodzenia Szwajcarki, wnuczką generała Ignacego Ledóchowskiego. Spośród jej rodzeństwa stan duchowny wybrali:

- siostra Maria Teresa późniejsza błogosławiona Maria Ledóchowska;

- siostra Ernestyna - zakonnica;

- brat Włodzimierz Ledóchowski przyszły przełożony Generalny Towarzystwa Jezusowego.

Brat Ignacy Kazimierz Ledóchowski wybrał karierę wojskową, dosługując się stopnia generała dywizji w Wojsku Polskim.

Była stryjeczną bratanicą kardynała i prymasa Polski Mieczysława Halki-Ledóchowskiego.

Gdy Julia miała 18 lat, przeniosła się wraz z rodziną do Lipnicy Dolnej w gminie Lipnica Murowana (zob. Dwór Ledóchowskich). Trzy lata później wstąpiła do krakowskiego klasztoru urszulanek, przyjmując imię Urszula.

W 1907, otrzymawszy błogosławieństwo Piusa X wraz z dwiema siostrami wyjechała do Sankt Petersburga, by objąć kierownictwo internatu przy polskim gimnazjum. W 1910 r. powstał dom dla wspólnoty oraz gimnazjum z internatem dla dziewcząt. Cztery lata później matkę Urszulę wydalono z Rosji, co spowodowane było wybuchem I wojny światowej. Urszula Ledóchowska udała się do Sztokholmu, następnie do Danii.

W Skandynawii kontynuowała pracę pedagogiczną – założyła szkołę dla dziewcząt, ochronkę dla sierot po polskich emigrantach, współpracowała z założonym w Szwajcarii przez Henryka Sienkiewicza Komitetem Pomocy Ofiarom Wojny, starając się uwrażliwić Skandynawów na sprawę niepodległości Polski.

W 1920 r. petersburskie urszulanki wróciły do Polski i osiedliły się w Pniewach k. Poznania. Niedługo potem Benedykt XV zezwolił im na przekształcenie się w Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, mające żyć duchowością urszulańską oraz tradycją pracy wychowawczej jako uprzywilejowanego narzędzia ewangelizacji. W jej ramach urszulanki SJK, zwane od koloru habitów urszulankami szarymi, działały nie tylko w Polsce, ale także we Włoszech i Francji.

1 stycznia 1925 roku założyła w Pniewach pierwsze w Polsce koło Krucjaty Eucharystycznej.

Powszechnie ceniono ją i szanowano za poświęcenie dla innych (zwłaszcza dzieci) oraz pogodę ducha, którą sama uznawała za świadectwo więzi z Chrystusem. Gdy umarła podczas wizyty w Rzymie, mówiono, że "zmarła święta".

20 czerwca 1983 w Poznaniu Jan Paweł II beatyfikował matkę Urszulę, a 18 maja 2003 w Rzymie kanonizował. W 1989, w pięćdziesiątą rocznicę śmierci zachowane od zniszczenia ciało błogosławionej Urszuli zostało przewiezione z Rzymu do Pniew i złożone w kaplicy domu macierzystego.

Jej imieniem nazwano parafie m.in. na lubelskim Węglinie, bydgoskim Miedzyniu, gdańskim Chełmie i gdyńskim Chwarznie.

Od 2006 jest patronką Sieradza.

Zobacz też

• święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
• modlitwa za pośrednictwem świętego

Źródła internetowe

• Życiorys na stronie internetowej Zgromadzenia Sióstr Urszulanek

Linki zewnętrzne

• Sanktuarium Św. Urszuli w Pniewach