Urszula Ledóchowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Urszula (Julia) Ledóchowska
Julia Maria hr. Halka-Ledóchowska
Ursula Leduhovskaya in 1907.jpg
Data urodzenia 17 kwietnia 1865
Loosdorf
Data śmierci 29 maja 1939
Rzym
Data beatyfikacji 20 czerwca 1983
Poznań
przez Jana Pawła II
Data kanonizacji 18 maja 2003
Rzym
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 29 maja
Patronka Sieradza
Szczególne miejsca kultu Pniewy
Maria Urszula od Jezusa Ukrzyżowanego
Julia Maria hr. Halka-Ledóchowska
Matka generalna
Okres sprawowania 1920–1939
Wyznanie katolicyzm
Inkardynacja Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego
Śluby zakonne 1912
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Złoty Krzyż Zasługi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Urszula Ledóchowska w Wikicytatach

Urszula Ledóchowska, właśc. Julia Maria hr. Halka-Ledóchowska[potrzebne źródło] (ur. 17 kwietnia 1865 w Loosdorfie w Austrii, zm. 29 maja 1939 w Rzymie) – święta katolicka, założycielka Urszulanek Serca Jezusa Konającego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pokój Urszuli Ledóchowskiej w domu zakonnym w Pniewach

Była jedną z dziewięciorga dzieci Antoniego Augusta Ledóchowskiego (1823-1885), rotmistrza huzarów i szambelana cesarskiego i Józefiny z d. Salis-Zizers (1831-1909) z pochodzenia Szwajcarki, wnuczką generała Ignacego Ledóchowskiego. Spośród jej rodzeństwa życie konsekrowane wybrali:

Brat Ignacy Kazimierz Ledóchowski wybrał karierę wojskową, dosługując się stopnia generała dywizji w Wojsku Polskim.

Była stryjeczną bratanicą kardynała i prymasa Polski Mieczysława Halki-Ledóchowskiego.

Gdy Julia miała 18 lat, przeniosła się wraz z rodziną do Lipnicy Dolnej w gminie Lipnica Murowana (zob. Dwór Ledóchowskich)[1][2]. Trzy lata później wstąpiła do krakowskiego klasztoru urszulanek, przyjmując imię Urszula.

W 1907, otrzymawszy błogosławieństwo Piusa X wraz z dwiema siostrami wyjechała do Petersburga, by objąć kierownictwo internatu przy polskim gimnazjum. W 1910 powstał dom dla wspólnoty oraz gimnazjum z internatem dla dziewcząt. Cztery lata później matkę Urszulę wydalono z Rosji, co spowodowane było wybuchem I wojny światowej. Urszula Ledóchowska udała się do Sztokholmu, następnie do Danii.

W Skandynawii kontynuowała pracę pedagogiczną – założyła szkołę dla dziewcząt, ochronkę dla sierot po polskich emigrantach, współpracowała z założonym w Szwajcarii przez Henryka Sienkiewicza Komitetem Pomocy Ofiarom Wojny, starając się uwrażliwić Skandynawów na sprawę niepodległości Polski.

W 1920 r. petersburskie urszulanki wróciły do Polski i osiedliły się w Pniewach k. Poznania. Niedługo potem Benedykt XV zezwolił im na przekształcenie się w Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, mające żyć duchowością urszulańską oraz tradycją pracy wychowawczej jako uprzywilejowanego narzędzia ewangelizacji. W jej ramach urszulanki SJK, zwane od koloru habitów urszulankami szarymi, działały nie tylko w Polsce, ale także we Włoszech i Francji.

1 stycznia 1925 roku założyła w Pniewach pierwsze w Polsce koło Krucjaty Eucharystycznej[3].

Powszechnie ceniono ją i szanowano za poświęcenie dla innych (zwłaszcza dzieci) oraz pogodę ducha, którą sama uznawała za świadectwo więzi z Chrystusem. Gdy umarła podczas wizyty w Rzymie, mówiono, że "zmarła święta".

20 czerwca 1983 w Poznaniu Jan Paweł II beatyfikował matkę Urszulę, a 18 maja 2003 w Rzymie kanonizował. W 1989, w pięćdziesiątą rocznicę śmierci zachowane od zniszczenia ciało błogosławionej Urszuli zostało przewiezione z Rzymu do Pniew i złożone w kaplicy domu macierzystego.

Jej imieniem nazwano parafie m.in. na lubelskim Węglinie, częstochowskim Wrzosowiaku, bydgoskim Miedzyniu, pomorskim, gdańskim Chełmie i gdyńskim Chwarznie.

Od 2006 jest patronką Sieradza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lipnica Murowana. Tarnów: Zespół Parków Krajobrazowych, 1998. ISBN 83-903547-0-5.
  2. Kalendarium. [dostęp 2009-09-19].
  3. Eucharystyczny Ruch Młodych – historia

Źródła internetowe[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]