Utonięcie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pokaz ratowania tonącego
Commons in image icon.svg

Utonięcie - rodzaj uduszenia gwałtownego, do którego dochodzi na skutek zablokowania dróg oddechowych płynem, najczęściej wodą.

Skutkiem tonięcia są zmiany w płucach (rozedma wodna płuc) oraz tzw. "grzybek piany" wydobywający się z ust lub nosa. W przypadku zwłok dłużej przebywających w wodzie naskórek staje się biały, pofałdowany i matowy (tzw. "skóra praczek").

Większość utonięć to nieszczęśliwe wypadki, ale zdarzają się również samobójstwa oraz zabójstwa (np. osób nie umiejących pływać, odurzonych alkoholem lub ogłuszonych).

Utonięcia w Polsce[edytuj | edytuj kod]

  • Wykres liczby osób, które utonęły na terenie Polski w latach 1998-2012[1]

Liczba utonięć mężczyzn jest sześciokrotnie większa od liczby kobiet. W Polsce najwięcej utonięć (1430) odnotowano w 1994r. Na terenach patrolowanych przez policję wodną przypada do 80% utonięć. Według danych Komendy Głównej Policji 60% utonięć jest wynikiem spożycia alkoholu.


  • Ilość utonięć ze względu na rodzaj zbiornika wodnego w Polsce w latach 1998-2009[2]


Rodzaj zbiornika wodnego Liczba  %
studnia 122 1,72
rów melioracyjny/przydrożny 231 3,26
torfowisko 27 0,38
kanał 191 2,70
basen kąpielowy 53 0,75
basen przeciwpożarowy 88 1,24
glinianka 240 3,39
staw, sadzawka 902 12,70
staw hodowlany 252 3,56
zalew 579 8,17
jezioro 1700 23,98
rzeka 2283 32,20
morze 258 3,64
inne 164 2,31


Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Jakliński, W. Kobiela, Medycyna Sądowa, PZWL 1980

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.