Utrwalacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Utrwalacz – kąpiel fotograficzna, której zadaniem jest rozpuszczenie i wypłukanie z emulsji fotograficznej (negatywowej lub pozytywowej) pozostałych po procesie wywoływania niezredukowanych (gdyż nie zostały uprzenio naświetlone, albo zostały naświetlone w mniejszym stopniu – mniejszej ilości) ziaren soli srebrowych – najczęściej bromku srebra lub chlorku srebra.

Ma to na celu zachowanie wywołanego obrazu srebrowego (w świetle dziennym również nienaświetlone przed wywołaniem halogenki srebra uległy by zaczernieniu).

W zależności od budowy emulsji negatywu, kapiel utwalająca może służyć również do usuwania warstwy przeciwodblaskowej (w materiałach odwracalnych tę funkcję może spełniać kąpiel odbielająca).

Jako substancje utrwalające stosuje się najczęściej tiosiarczan sodowy, tiosiarczan amonowy lub chlorek amonowy.

Utwalacz musi być po skończonym procesie utwalania usunięty z emulsji przez płukanie. Pozostawienie go w emulsji powoduje z czasem powstawanie plam na negatywach lub odbitkach. Na wyczerpywanie się utrwalacza wpływają dwa czynniki: utrata kwaśnego odczynu i znaczna zawartość srebra w używanym utrwalaczu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]