Uwe Barschel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uwe Barschel
Bundesarchiv B 145 Bild-F065018-0011, Bonn, Konferenz der Ministerpräsidenten cropped.jpg
Uwe Barschel (po lewej) z Lotharem Späthem, 1983
Data i miejsce urodzenia 13 maja 1944
Glienicke, Brandenburgia
Data i miejsce śmierci 11 października 1987
Genewa
Premier Szlezwika-Holsztynu
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna
Okres urzędowania od października 1982
do 2 października 1987
Poprzednik Gerhard Stoltenberg
Następca Henning Schwarz
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi RFN
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Uwe Barschel (ur. 13 maja 1944 w Glienicke w Brandenburgii, zm. w nocy z 10 na 11 października 1987 w Genewie) – zachodnioniemiecki prawnik i polityk Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej, w latach 1982-1987 premier Szlezwika-Holsztynu. Jego śmierć nie została wyjaśniona.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Uwe Barschel dorastał u swych dziadków w Börnsen niedaleko Hamburga. W 1971 został prawnikiem. Był autorem wielu publikacji i artykułów na temat prawa publicznego i politologii.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Barschel przystąpił w 1960 roku do Młodej Unii, a 2 lata później wstąpił do CDU. W latach 1967-1971 szefował Młodej Unii w Szlezwiku-Holsztynie, a od 1969 CDU (również w Szlezwiku-Holsztynie).

Od 1971 zasiadał w landtagu w Kilonii. W 1979 został landowym ministrem finansów, a w tym samym roku również ministrem spraw wewnętrznych w rządzie premiera Gerharda Stoltenberga i delegatem do Bundesratu.

W 1982 Uwe Barschel objął stanowisko premiera rządu landowego (po tym, jak Stoltenberg został ministrem finansów w rządzie kanclerza Helmuta Kohla). Miał wtedy 38 lat i był najmłodszym premierem w RFN.

Kierowana przez niego CDU osiiągnęła olbrzymi sukces w wyborach lokalnych w 1983. W 1985 był inicjatorem Schleswig-Holstein Musik Festival. W maju 1987, na krótko przed wyborami, cudem przeżył katastrofę lotniczą w Lubece.

Afera Waterkant-Gate[edytuj | edytuj kod]

Afera Waterkant-Gate (w nawiązaniu do Watergate, z dolnoniem. Waterkant – „wybrzeże”) była jedną z największych afer politycznych w powojennych Niemczech. Rzecznik prasowy Uwego Barschela, Reiner Pfeiffer, powiedział na łamach Der Spiegel, że za namową Barschela szpiegował Björna Engholma, kandytata Socjaldemokratycznej Partii Niemiec na premiera w najbliższych wyborach lokalnych, w celu doprowadzenia do anonimowego oskarżenia Engholma z powodu podejrzeń o oszustwa podatkowe. Pfeiffer dodał, że wydał rozkaz założenia podsłuchu w telefonie Barschela i oskarżył SPD, że byli sprawcami tego czynu.

W konsekwencji CDU straciła głosy w wyborach, natomiast SPD stała się najsilniejszą partią w Szlezwiku-Holsztynie. Jednak CDU podjęła rozmowy koalicyjne z Wolną Partią Demokratyczną (FPD). 18 września 1987, 5 dni po wyborach Barschel zaprzeczył wszelkim zarzutom i oświadczył:

Daję Wam moje słowo honoru, powtarzam: moje słowo honoru, że wnoszone przeciwko mnie zarzuty są bezpodstawne.

Barschel ustąpił ze stanowiska premiera 2 października. Pierwsza komisja śledcza z 1987 roku, nie przyniosła żadnych rezultatów, druga, z 1995, doszła do wniosku, że wina Barschela mogła być bezpodstawna.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

11 października 1987 Uwe Barschel został znaleziony martwy przez dwóch dziennikarzy niemieckiego pisma Stern. Jego ciało leżało w pełnej wody wannie w łazience wynajętego przez niego pokoju nr 317 w hotelu Beau-Rivage w Genewie. Co do okoliczności śmierci formułowane są różne hipotezy. Najbardziej prawdopodobną przyczyną zgonu jest zażycie barbituranów. Uwe Barschel zostawił żonę i osierocił czworo dzieci.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]