Uzus językowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Uzus językowy (od łac. usus - zwyczaj[1]), zwany też zwyczajem językowym – przyjęty w danej społeczności sposób posługiwania się systemem językowym, jego jednostkami i regułami ich łączenia. Uzus jest podstawą kształtowania się normy językowej – jeśli pewne elementy, początkowo uznawane za niepoprawne, staną się szeroko rozpowszechnione, a tym samym zaczną należeć do uzusu, to uzyskają one status poprawnych w ramach normy użytkowej, skąd po jakimś czasie mogą przejść do normy wzorcowej.

Przypisy

  1. Władysław Kopaliński: usus w Słowniku wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. [dostęp 2012-12-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]