VB-13 Tarzon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
VB-13 Tarzon
ASM-A-1.jpg
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Bell Aircraft
Typ bomba kierowana
Dane techniczne
Długość 6400 mm
Średnica 960 mm
Rozpiętość 1370 mm
Masa 5400 kg
Dane operacyjne. Użytkownicy
USAAF/USAF
Commons in image icon.svg

VB-13 Tarzon (ASM-A-1) - amerykańska bomba kierowana z okresu II wojny światowej. Najcięższa bomba kierowana użyta bojowo.

Przed planowaną inwazją na wyspy japońskie USA nabyło w Wielkiej Brytanii licencję na produkcję bomby burzącej Tallboy wagomiaru 12 000 funtów. Po rozpoczęciu produkcji okazało się jednak, że rozrzut bomb zrzucanych z bombowca B-29 jest na tyle duży, że skuteczne rażenie japońskich fortyfikacji może okazać się niemożliwe. Dlatego podjęto decyzje o opracowaniu bomby kierowanej na podstawie bomby Tallboy. Konstruktorzy zastosowali w tym celu zmodyfikowany system naprowadzania z bomb VB-3/VB-4 Razon, zbliżony do tych bomb był także układ aerodynamiczny. Do centralnej części korpusu Tallboya przymocowano pierścieniowy statecznik, a do ogona kontener AN/URW-2 mieszczący aparaturę sterującą i lampę ułatwiającą śledzenie spadającej bomby. Do zasobnika z elektroniką przymocowany był skrzynkowy statecznik ze sterami. Sposób użycia bomby był podobny do innych bomb kierowanych skonstruowanych w tym czasie. Po wstępnym wycelowaniu bomby przy pomocy celownika bombardierskiego bombardier śledził spadającą bombę i ręcznie starał się korygować jej tor lotu przy pomocy aparatury AN/ARW-38 (w przypadku bomb Razon z reguły uzyskiwano trafienie w krąg o średnicy 6 m). W trakcie ataku samolot nie mógł manewrować i od momentu zrzutu do chwili trafienia musiał lecieć prostoliniowo co zwiększało ryzyko zestrzelenia.

Do przenoszenia VB-13 przystosowano trzy samoloty Boeing B-29 Superfortress, ale ostatecznie nie zastosowano ich przeciwko Japonii. Po wybuchu wojny koreańskiej samoloty te zostały przydzielone do 19 Bomber Group. Od 1950 roku atakowały one bombami VB-13 wybrane cele. Ostatnia bomba tego typu została zrzucona w czasie nalotu na most w Sinidzu w 1951 roku.

Do 2002 roku, w którym skonstruowano bombę GBU-43/B MOAB, VB-13 był najcięższą bombą kierowaną w historii. Nadal pozostaje najcięższą bombą kierowaną, która została użyta bojowo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]