VCR LP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kasety VCR porównywane z płytą CD (po lewej kaseta marki Grundig, po prawej kaseta firmy BASF)
Philips N1500 (VCR)

VCR (Video Cassette Recording) to pierwszy europejski format kaset do magnetowidów na taśmie 1/2" wprowadzony na rynek w początku lat 70. XX wieku przez koncern Philips. W formacie VCR i pochodnych (VCR LP, SVR) szpulki położone są jedna nad drugą w jednej osi. Wymiary kasety: 145x127x41. Czas zapisu 60 minut.

Ulepszona wersja VCR LP była technologiczną nowością. Zastosowano zapis bez odstępu ścieżek wizyjnych, zmniejszając przesuw taśmy z 14,29 cm/s w wersji VCR do 6,56 cm/s. System ten znany pod nazwą HDR, czyli zapisu dużej gęstości, stosowany jest we wszystkich istniejących formatach domowych i profesjonalnych. Czas zapisu 140 minut (260 linii). Na początku lat 80. pojawiła się wersja SVR (Super Video Recording) z czasem zapisu wydłużonym do 240 minut.

Formaty VCR i VCR LP nie są ze sobą kompatybilne. Nie można, pomimo stosowania tych samych kaset, odtworzyć zapisu VCR w magnetowidzie VCR LP i na odwrót. Podobnie SVR.

Następcą formatu Philipsa VCR LP był video 2000.

W Polsce produkowane były w zakładach Kasprzaka magnetowidy: MTV20 (VCR) oraz MTV50 (VCR LP).


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też: magnetowid.