VII dynastia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

VII dynastia – dynastia władców starożytnego Egiptu, pierwsza dynastia okresu zwanego Pierwszym Okresem Przejściowym. Ze względu na ubogie źródła dotyczące panowania tej dynastii jej istnienie jest często podawane w wątpliwość. Prawdopodobnie panowała w latach 2181-2173 p.n.e.. Poniżej lista znanych władców panujących w tym okresie:

Pierwszy Okres Przejściowy - VII dynastia
Władca Lata panowania p.n.e. Nomen Prenomen Żony/Mężowie Miejsce pochówku
Neferkare (młodszy)
Neferkare Nebi
Dżedkare Szemai
Neferkare Chendu
Merienhor Neferkamin
Nikare
Neferkare Tereru
Neferkahor

Według Toby`ego Wilkinsona dynastia ta w ogóle została wymyślona przez starożytnych kronikarzy. Wynikało to z zamieszania jakie nastąpiło po śmierci Pepiego II. Przez 20 lat po jego zgonie na królewskim dworze pojawiło 17 kolejnych efemerycznych królów. Niejednokrotnie rządzili oni równocześnie w różnych częściach kraju. Stąd Wilkinson zalicza ich wszystkich do dynastii VIII.[1]

Przypisy

  1. Toby Wilkinson: Powstanie i upadek starożytnego Egiptu. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, 2013, s. 147-148. ISBN 978-83-7510-683-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nicolas Grimal: A History of Ancient Egypt. Oxford, UK & Cambridge, USA: Blackwell, 1994. ISBN 0-631-17472-9.