Valerio Massimo Manfredi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Valerio Massimo Manfredi
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1946
Piumazzo di Castelfranco Emilia
Narodowość włoska
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Trylogia Alexandros
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona domowa

Valerio Massimo Manfredi (ur. 8 marca 1946 w Piumazzo di Castelfranco Emilia, w prowincji Modena) − włoski pisarz, filolog klasyczny i archeolog (specjalista w topografii świata antycznego).

Wykłada m.in. w Mediolanie (Katolicki Uniwersytet Najświętszego Serca), Wenecji, Paryżu, Chicago, ponadto jest publicystą i scenarzystą filmowym. Mieszka w swoim wiejskim domu w Modenie razem z żoną Christine Fedderson Manfredi, która tłumaczy jego dzieła na angielski.

W jego literackim dorobku znajduje się kilkanaście powieści historycznych:

Trylogia Alexandros
  • Dziecko snu (Il figlio del sogno, 1998)
  • Piaski Ammona (Le sabbie di Amon , 1998)
  • Kraniec Świata (Il confine del mondo, 1998)
Pozostałe dzieła
  • Palladion (1988)
  • Spartanin (Lo scudo di Talos, 1990)
  • Wyrocznia (L'oracolo, 1992)
  • Herosi (Le paludi di Hesperia, 1995)
  • Wieża (La torre della solitudine, 1997)
  • Faraon (Il faraone delle sabbie, 1998)
  • Vignola 1575 - Un oscuro delitto (1999)
  • Akropolis. La grande epopea di Atene (2000)
  • Chimaira (2001)
  • I cento cavalieri - krótki zbiór opowiadań (2002)
  • Ostatni legion (L'ultima legione, 2002)
  • Tyran (Il tiranno, 2003)
  • L'isola dei morti (2004)
  • Imperium smoków (L'impero dei draghi, 2005)
Eseje
  • Morze Greckie (Mare Greco. Eroi ed esploratori del mondo antico, 1994)
  • Celtowie w Italii (I Celti in Italia, 1999)
  • Grecy Zachodni (I Greci d'occidente, 2000)
  • Etruskowie w Dolinie Padana (Gli Etruschi in Val Padana, 2003)