Valmiera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Valmiera
Herb Flaga
Herb Valmiery Flaga Valmiery
Państwo  Łotwa
Okręg (do 2014) Valmiera
Powierzchnia 18,1 km²
Wysokość 43 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

27 123
1520 os./km²
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Valmiera
Valmiera
Ziemia 57°33′N 25°24′E/57,550000 25,400000Na mapach: 57°33′N 25°24′E/57,550000 25,400000
Strona internetowa
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Valmiera, do 1917 Wolmar (nazwa niemiecka używana także w języku polskim) – miasto w północno-wschodniej części Łotwy, w Liwonii, po obu stronach rzeki Aa Inflancka, na skrzyżowaniu kilku ważnych dróg, ok. 100 km od Rygi, stolicy kraju, 50 km od granicy z Estonią, stolica okręgu Valmiera, 27 515 mieszkańców (2006).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Valmiera i jej okolice to jedne z najwcześniej zasiedlonych terenów na Łotwie. Znaleziska archeologiczne potwierdziły obecność stałych siedzib ludzkich na tym terenie już 9000 lat temu. W XI w. znajdował się tu gród o nazwie Tälava. Murowany zamek w Wolmarze wzniesiony został przez zakon kawalerów mieczowych w roku 1224. Po raz pierwszy jako miasto Valmiera jest wspominana w 1323 roku. Właściwa lokacja miała najprawdopodobniej miejsce co najmniej 40 lat wcześniej, kiedy to mistrz zakonu kawalerów mieczowych Willekin I von Endorp wzniósł tu w 1283 r. kościół. Wieża kościelna dobudowana została w drugiej połowie XIV w.. Valmiera była członkiem Hanzy od XIV do XVI wieku. Przynależność do tego związku przyniosła znaczący rozwój handlu i transportu.

Wolmar włączył do Rzeczypospolitej w 1561 roku król Zygmunt August po pakcie wileńskim. W 1601 roku podczas wojny ze Szwecją o Inflanty został zdobyty przez Szwedów i odbity po oblężeniu 19 grudnia przez hetmana Jana Zamoyskiego. Ponownie Wolmar Szwedzi zdobyli w 1622 roku podczas IV wojny polsko-szwedzkiej. Rzeczpospolita zrzekła się formalnie Wolmaru w 1660 roku wraz z częścią Inflant w Pokoju oliwskim.

Podczas wielkiej wojny północnej Valmiera była zniszczona i spalona w 1702. Następnie miasto dzieliło losy północnej Liwonii. Po I wojnie światowej miasto znalazło się w granicach niepodległej Łotwy. Podczas okresu ZSRR nieopodal Valmiery znajdowała się baza wojsk lotniczych Liepas.

Obecnie[edytuj | edytuj kod]

Valmiera jest de facto kulturalnym i administracyjnym ośrodkiem Liwonii. Jest jedynym miastem w regionie posiadającym profesjonalny teatr, Valmieras teātris, założony w 1919 roku. W latach 90. XX wieku założono tutaj również regionalną uczelnię, Vidzemes Augstskola. Valmiera stanowi również gospodarcze centrum rejonu. Dominującymi gałęziami przemysłu są przemysł spożywczy, produkcja włókna szklanego, przemysł metalowy, drzewny i meblowy. W planach jest budowa w mieście elektrowni geotermalnej oraz hali sportowej i centrum olimpijskiego.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajdują się kluby sportowe:

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]