Vanderlei Eustáquio de Oliveira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Palhinha
Imię i nazwisko Vanderlei Eustáquio de Oliveira
Data i miejsce
urodzenia
11 czerwca 1950
Belo Horizonte,  Brazylia
Pozycja napastnik
Wzrost 168 cm
Masa ciała 70 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1969–1976
1977–1980
1980–1981
1982
1982
1983–1984
1985
Cruzeiro
Corinthians
Atlético Mineiro
Santos
Vasco da Gama
Cruzeiro
América
117 (37)
34 (12)
32 (11)
11 (4)

10 (4)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1973-1979  Brazylia 16 (4)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1985
1987
1988
1989
1990-1992
1993
1994
1994
1995
América
Atlético Mineiro
Rio Branco
Corinthians
União São João
Ferroviário
Internacional
Cruzeiro
Villa Nova

Vanderlei Eustáquio de Oliveira znany jako Palhinha (ur. 11 czerwca 1950 w Belo Horizonte) - piłkarz i trener brazylijski, występujący podczas kariery na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Palhinha karierę piłkarską rozpoczął w klubie Cruzeiro Belo Horizonte, gdzie grał w latach 1969-1976 roku. Z Cruzeiro zdobył Copa Libertadores 1976 oraz pięciokrotnie mistrzostwo stanu Minas Gerais - Campeonato Mineiro w 1969, 1972, 1973, 1974, 1975 roku. Indywidualnie Palhinha zdobył tytuł króla strzelców mistrzostw stanu Minas Gerais w 1975 i Copa Libertadores 1976. W 1977 roku przeszedł do Corinthians São Paulo, w którym grał przez trzy lata. Z Corinthians dwukrotnie zdobył mistrzostwo stanu São Paulo - Campeonato Paulista w 1977 i 1979 roku.

W 1980 roku powrócił do Belo Horizonte, lecz tym razem został zawodnikiem Atlético Mineiro. Atlético Mineiro dwukrotnie mistrzostwo stanu Minas Gerais - Campeonato Mineiro w 1980 i 1981 roku. W 1982 roku występował w Santosir i Vasco da Gama Rio de Janeiro. Z Vasco da Gama zdobył mistrzostwo stanu Rio de Janeiro - Campeonato Carioca w 1982. W latach 1983-1984 ponownie grał w Cruzeiro Belo Horizonte, z którym zdobył kolejne mistrzostwo stanu Minas Gerais w 1984 roku. Karierę zakończył w Américe Belo Horizonte w 1985 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Palhinha ma za sobą powołania do reprezentacji Brazylii, w której zadebiutował 27 lipca 1973 w wygranym 5-0 towarzyskim meczu z reprezentacją Boliwii zastępując w Leivinhie. W 1975 roku wystąpił w Copa América 1975. Na turnieju wystąpił we wszystkich sześciu meczach Brazylii z: Wenezuelą (2 bramki), Argentyną, Wenezuelą (bramka), Argentyną oraz dwa razy z Peru.

W 1976 roku zdobył Copa Rio Branco 1976, Copa Julio Roca 1976, Copa Oswaldo Cruz 1976 i Copa del Atlantico 1976. W 1979 roku powrócił do reprezentacji i wystąpił na Copa América 1979. Na tym turnieju wystąpił w trzech meczach z Boliwią i dwukrotnie z Paragwajem. Mecz z Paragwajem rozegrany 31 października 1979 był jego ostatnim w reprezentacji. Ogółem w reprezentacji rozegrał 16 meczów i strzelił 4 bramki.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze przed zakończeniem kariery piłkarskiej Palhinha został trenerem. Prace trenerską rozpoczął w Américe Belo Horizonte w 1985 roku. W latach 1987-1995 prowadził kilka klubów m.in. Atlético Mineiro Belo Horizonte, Corinthians São Paulo, União São João Araras, Cruzeiro Belo Horizonte i Villa Nova Nova Lima. Największy sukces osiągnął w Cruzeiro, z którym zdobył mistrzostwo Minas Gerais - Campeonato Mineiro w 1994 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miniencyklopedia Piłka Nożna 11-12/2004, roz. Historia meczów reprezentacji Brazylii 1914-2004, cz. 5 (1957-2004), Oficyna wydawnicza ATUT, Wrocław 2004, ISSN 1644-8189, str. 26-28, 30-32, 37.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]