Vanessa Paradis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Vanessa Paradis
Lunon - Vanessa Paradis Solidays 2010.JPG
Vanessa Paradis, Festiwal Solidays w 2010 roku
Imię i nazwisko Vanessa Chantal Paradis
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1972
Saint-Maur-des-Fossés
Gatunek pop
Zawód wokalistka, aktorka, modelka
Aktywność od 1980
Odznaczenia
Kawaler Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Vanessa Chantal Paradis (ur. 22 grudnia 1972 w Saint-Maur-des-Fossés) – francuska piosenkarka, aktorka i modelka.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Przyszła na świat na przedmieściach Paryża. Dzieciństwo spędziła w Villiers-sur-Marne, chodziła do liceum Pablo Picasso w Fontenay-sous-Bois. Pierwszy raz wystąpiła na scenie za sprawą swojego wujka Didiera Paina, producenta muzycznego, który zaproponował jej występ w amatorskim przesłuchaniu "L'école des enfants". Zaśpiewała tam piosenkę "Emilie Jolie", która została pokazana we francuskiej telewizji 3 maja 1980 roku. Vanessa miała wówczas siedem lat.

Pięć lat później, jej wujek zarejestrował piosenkę Vanessy "La magie des surprises-parties". Utwór ten nigdy nie został wydany na singlu, ale dzięki niemu doszło do spotkania z kompozytorem Franckiem Langolffem i twórcą tekstów Etienne'em Roda-Gilem, którzy obiecali napisać piosenkę dla Vanessy. Utwór "Joe le taxi" został wydany w 1986 roku i stał się ogólnoeuropejskim przebojem. Vanessa miała wtedy 14 lat. W 1987 roku Vanessa nagrała swój pierwszy album, zatytułowany M&J. Właśnie z jej pierwszej płyty pochodzą przeboje m.in. "Marylin et John", "Manolo Manolette", "Coupe, coupe".

Pierwszym filmem, w którym zagrała był Noce Blanche (1989) w reżyserii Jeana-Claude'a Brisseau. Rola wrażliwej, zakochanej w nauczycielu nastolatki przyniosła jej pierwszą filmową nagrodę – Cesara w kategorii najlepiej zapowiadającej się aktorki 1990 roku. Po sukcesie pierwszej płyty, przyszedł czas na kolejną zatytułowaną "Variations sur le même t'aime", nagraną z pomocą Serge'a Gainsbourga.

W 1991 roku Vanessa podpisała kontrakt na 3 mln franków z firmą Chanel, jako nowa twarz perfum Coco Chanel. W kampanii reklamowej ukazana została pod postacią ptaka w pozłacanej klatce. Fotografem był Jean-Paul Goude. Jej trzeci album został przygotowany we współpracy z Lennym Kravitzem w Nowym Jorku i wydany w 1992 roku. Zawierał m.in. hity "Sunday Mondays" i "Be My Baby".

W 1994 zaczęła pracę u boku Gérarda Depardieu nad drugim filmem pt. Elisa w reżyserii Jeana Beckera. Odegrała główną rolę nieporadnej sieroty Marie, błąkającej się po ulicach Paryża w celu odnalezienia swojego ojca i dokonania na nim zemsty. Film wszedł na ekrany kin w 1995 roku i zebrał pozytywne opinie krytyków. Vanessa otrzymała wiele pochwał za znakomitą grę aktorską, a Gérard Depardieu podsumował pracę z nią słowami: "Stale zaskakiwała mnie swoją siłą, którą w to wkładała. Posiada wszystko co potrzebne, by zostać wielką aktorką".

W 1997 roku na ekrany kin francuskich wszedł film Jak kochają czarownice, w którym zagrała wspólnie z Jeanne Moreau. Kolejną produkcją filmową w jakiej wystąpiła był film Dziewczyna dla dwóch z Alainem Delonem i Jeanem-Paulem Belmondo w reżyserii Patrice'a Leconte. Z Lecontem ponownie spotkała się na planie filmu Dziewczyna na moście, gdzie partnerował jej Daniel Auteuil.

Od roku 1998 Vanessa była związana z aktorem Johnnym Deppem[1]. 27 maja 1999 na świat przyszła ich córka Lily Rose Melody Depp, a 3 lata później, 9 kwietnia 2002 roku urodził się ich syn John Christopher "Jack" Depp III. W czerwcu 2012 roku para ogłosiła rozstanie[2]. W 2000 Vanessa Paradis wydała kolejny album z którego singlami były m.in. "Pourtant" (teledysk nakręcony przez Johnny'ego) i "Commando". W 2005 roku ukazała się jej płyta koncertowa Au Zénith.

Następnie zagrała w kolejnych filmach: Atomik Circus - Le retour de James Bataille (2004), Mon ange (2005) – pierwszy długometrażowy film Serge'a Frydmana i scenarzysty Patrice'a Leconte.

Pod koniec roku 2007 wydała album Divine Idylle (Johnny Depp wyreżyserował oraz wystąpił w teledysku do piosenki L'incendie )

W 2008 została wiodącą modelką, tzw. twarzą firmy Miu Miu.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

  • M & J (1988)
  • Variations Sur Le Même T'aime (1990)
  • Vanessa Paradis (1992)
  • Live (1994)
  • Bliss (2000)
  • Au Zénith (2001)
  • Divine Idylle (2007)
  • Best of... (2009)
  • Love Songs (2013)

Single[edytuj | edytuj kod]

We Francji[edytuj | edytuj kod]

  • "Joe le Taxi" (#1 przez 14 tygodni, 1987)
  • "Manolo Manolete" (#10, 1988)
  • "Marilyn & John" (#4, 1988)
  • "Maxou" (#13, 1988)
  • "Coupe Coupe" (#20, 1989)
  • "Tandem" (#22, 1990)
  • "Dis Lui Toi Que Je T'aime" (#41, 1990)
  • "Be My Baby" (#5, 1992)
  • "Sunday Mondays" (#41, 1992)
  • "Commando" (#43, 2000)
  • "Divine Idylle" (2007)
  • "L'incendie" (2007)
  • "Il Y A" (2009)

W Wielkiej Brytanii[edytuj | edytuj kod]

  • "Joe le Taxi" (#3, 1988)
  • "Be My Baby" (#6, 1992)
  • "Sunday Mondays" (#49, 1993)
  • "Just As Long As You Are There" (#57, 1993)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1990: Białe małżeństwo – Nagroda Główna César – najbardziej obiecująca aktorka
  • 2000: Dziewczyna na moście – (nominacja) César – najlepsza aktorka

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]