Vasilissa Olga (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Vasilissa Olga
Historia
Stocznia Yarrow, Glasgow Szkocja
Położenie stępki 1 lutego 1937
Wodowanie 2 czerwca 1938
 Wasilikon Naftikon
Wejście do służby 4 lutego 1939
Wycofanie ze służby 26 września 1943
Los okrętu zatopiony w 1943 roku
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1350 ton standardowa
1850 ton pełna[1]
Długość 98,45 m[1]
Szerokość 10,21 m
Zanurzenie 2,59 m
Prędkość 36 węzłów
Napęd
trzy kotły typu Yarrow
2 turbiny Parsonsa o łącznej mocy 34 000 KM, 2 śruby
Zasięg 6000 Mm (przy prędkości 15 w.)[2]
Uzbrojenie
4 działa 128 mm (4xI)
4 działka 37 mm plot (4xI)
8 wkm 12,7 mm plot (2xIV)
8 wt 533 mm
17 bg, 2 mbg (stan na 1939-40)[3]
Załoga 150-162

Vasilissa Olga (gr.: ΒΠ Βασίλισσα Όλγα) – grecki niszczyciel z czasów II wojny światowej, jeden z najlepszych greckich okrętów z czasów wojny pod względem osiągniętych sukcesów w walce z nieprzyjacielskimi okrętami. Jednostka otrzymała imię od królowej Grecji Olgi Konstantinowej Romanowej. Był to drugi grecki okręt w historii, który otrzymał imię królowej.

Okręt został zbudowany w szkockiej stoczni Yarrow & Company w Scotstoun, Glasgow w 1938 roku wraz z siostrzanym okrętem "Vasilefs Georgios". Stanowił wersję pochodną brytyjskich niszczycieli typu H z połowy lat 30., standardowej brytyjskiej grupy typów A-I. Główną zmianą było zastąpienie przez Greków brytyjskich dział 120 mm na niemieckie 128 mm (nominalnie 12,7 cm) oraz zastosowanie również niemieckich czterech działek przeciwlotniczych 37 mm, w dodatku do dwóch poczwórnych brytyjskich wielkokalibrowych karabinów maszynowych[3]. Oba okręty zostały włączone do służby na początku 1939 roku, stanowiąc najnowocześniejsze okręty w greckiej flocie w chwili wybuchu wojny. W czasie wojny grecko-włoskiej okręt konwojował okręty, a także odpierał ataki włoskiej floty w okolicach Cieśniny Otranto.

Wraz rozpoczęciem niemieckiej inwazji w ramach tzw. planu Marita, okręt wraz kilkoma innymi jednostkami udał się do Aleksandrii, tym samym unikając przejęcia przez Niemców. Okręt między październikiem 1941 a styczniem 1942 przeszedł modernizację i przezbrojenie w stoczni w Kalkucie, a następnie skierowany został z powrotem na Morze Śródziemne, gdzie odniósł znaczące sukcesy w walce z okrętami przeciwnika.

Pierwszym znaczącym sukcesem okrętu było zatopienie 14 grudnia 1942 roku włoskiego okrętu podwodnego "Uarsciek" (typu Adua) o wyporności 620 ton. Następnie 19 stycznia 1943 roku, u wybrzeży Libii, okręt zatopił włoski transportowiec "Stromboli" (475 BRT. Kolejne zwycięstwo okręt odniósł 2 czerwca 1943 roku, kiedy zatopił włoski torpedowiec "Castore" typu Spica o wyporności 790 ton.

"Vasilissa Olga" brała również udział w inwazji na Sycylię, w której marynarze z okrętu zdobyli wyspę Pantelleria. Oprócz tego jednostka brała udział w ataku na niemiecki konwój, wraz z niszczycielami HMS „Faulknor” oraz HMS „Eclipse”. W wyniku ataku okręty alianckie zatopiły dwa niemieckie transportowce, "Pluto" oraz "Paolo" o łącznej pojemności 6200 BRT[potrzebne źródło].

W czasie bitwy o Leros, okręt transportował żołnierzy Long Range Desert Group na wyspę Leros, gdzie toczyły się walki z niemieckimi oddziałami. 26 września 1943 roku został zaatakowany przez samoloty Junkers Ju 88. Trafiony 25 bombami okręt natychmiast zatonął wraz z 71 członkami załogi.

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Uzbrojenie (1939):

  • 4 działa kal. 128 mm
  • 4 działa przeciwlotnicze kal. 37 mm
  • 8 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm

Uzbrojenie (1942):

  • 3 działa kal. 128 mm
  • 4 wyrzutnie torpedowe kal. 533 mm
  • 1 działo przeciwlotnicze kal. 76 mm
  • 6 działek przeciwlotniczych kal. 20 mm
  • 10 wkm 13,2 mm Hotchkiss

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wyporność i wymiary według Conway's
  2. S.W. Patjanin (op.cit.)
  3. 3,0 3,1 Uzbrojenie według S.W Patjanin (op.cit.), z tym, że informacja o kalibrze dział według German 12.7 cm/45 (5") SK C/34 w serwisie navweaps.com. Wg Conway's 4 miotacze bomb głębinowych i brak informacji o karabinach maszynowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (ang.) Roger Chesneau: Conway's All the World's Fighting Ships 1922-1946, Londyn 1992, ISBN 0-85177-146-7, s.405 (cyt. jako Conway's)
  • (ros.) S.W. Patjanin, M.S. Barabanow, Korabli Wtoroj mirowoj wojny. WMS Bałkanskich gosudarstw i stran Wostocznogo Sriediziemnomoria, Moskwa 2007, seria Morskaja Kampania 3/2007, s.10