Vassula Ryden

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Vassula Rydén (ur. 18 stycznia 1942 w Egipcie) – grecka mistyczka, chrześcijańska autorka orędzi religijnych zatytułowanych Prawdziwe Życie w Bogu.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w greckiej rodzinie prawosławnej. W 1966 r. wyszła za mąż za luteranina w Lozannie w Szwajcarii. W czasie tego małżeństwa w latach 1971 i 1976 urodziła dwóch synów. Po opuszczeniu jej przez męża wzięła rozwód w listopadzie 1980 r., który został zgodnie z prawem jej Kościoła uznany za usprawiedliwiony i całkowitą winą obarczał jej męża. Tym samym w czerwcu 1981 r. ponownie mogła wyjść za mąż za Szweda, luteranina Pera Rydena, z którym zawarła także następnie sakramentalny związek małżeński w swojej cerkwi prawosławnej, w Lozannie, 13 października 1990. Jest poliglotką, jej codziennym językiem jest angielski.

Nawróciła się w roku 1985, jak twierdzi za sprawą wewnętrznych natchnień w postaci pouczeń od Jezusa Chrystusa, Boga Ojca, Ducha Świętego, Matki Najświętszej oraz św. Michała Archanioła i zapisuje je jak dyktanda w języku angielskim. Zapisała w ten sposób 110 zeszytów. Jej książki przetłumaczono już na 48 języków, w tym na japoński i arabski. Spotykając się z ludźmi, mówi o swoim doświadczeniu Boga, o nawróceniu. W prezentowanej przez nią doktrynie, tj. w otrzymanych orędziach, znajdują się treści nauczania Kościoła katolickiego, przedstawione prostym językiem, m.in. nawoływanie do zjednoczenia Kościoła pod przewodnictwem papieża, do odnowy czci dla Eucharystii oraz do dążenia do zjednoczenia chrześcijan wokół jednego ołtarza, otoczenia nabożeństwem Matki Bożej. Jedność daty Wielkanocy (świętowanej obecnie w różnych dniach przez różne kościoły chrześcijańskie) ma być kluczem do uzyskania pełnej jedności Kościoła Chrystusowego. Nawoływał już do tego sobór watykański II (Konstytucja o liturgii świętej "Sacrosanctum Concilium". Dodatek. Oświadczenie II Watykańskiego Soboru Powszechnego w sprawie reformy kalendarza, podpisane przez Pawła VI, 4 grudnia 1963 roku).

Stanowisko Kościoła katolickiego[edytuj | edytuj kod]

Watykańska Kongregacja Nauki Wiary sporządziła dwa dokumenty dotyczące Vassuli Ryden, skierowane do przewodniczących konferencji biskupich.

Pierwszy, opublikowany 6 października 1995 r., miał charakter wewnętrznej, roboczej instrukcji i początkowo był anonimowy. Stanowił szkic odpowiedzi na pytania duszpasterzy, dotyczące oceny działalności mistyczki, zwracał uwagę na niejasny język objawień, na obecne w jej pismach treści, określane mianem millenaryzmu, a także – budzące u niektórych zastrzeżenia – przystępowanie Vassuli do sakramentów w trakcie liturgii w Kościele katolickim, sprawiające problemy ekumeniczne, jako że jest ona wyznania prawosławnego. Autor tekstu noty - ówczesny prefekt Kongregacji Nauki Wiary, kardynał Josef Ratzinger - stwierdził, że "trzeba nie tylko zwrócić uwagę na podejrzany charakter zewnętrznych form, w jakich dokonują się owe rzekome objawienia, ale także podkreślić zawarte w nich pewne błędy doktrynalne[1]". Niejasny język teologiczny obecny w wypowiedziach Vassuli może jego zdaniem prowadzić do pomieszania właściwych imion i funkcji Boskich Osób[2].

Autor nie zwrócił uwagi na to, iż Vassula postępuje zgodnie z zaleceniami soboru watykańskiego II w odniesieniu do przedstawicieli Kościołów wschodnich[potrzebne źródło]. Podstawą prawną jej postępowania jest kanon 844, §3 kodeksu prawa kanonicznego. Kodeks ten podpisany został przez Jana Pawła II 25 stycznia 1983 r. Po opublikowaniu tej noty papież Jan Paweł II polecił Kongregacji sformułować dokument o Badaniu prawowierności nauki, który wyznaczył odtąd ściśle określone reguły kontaktu Kościoła z autorami, których pisma wymagają teologicznych wyjaśnień. Jan Paweł II zaaprobował ten dokument 30 maja 1997.

Drugi dokument to obszerny dialog, opublikowany w 2004 r., podjęty przez prefekta Josepha kard. Ratzingera. Czytamy w nim, że Vassula Ryden: "dostarczyła stosownych wyjaśnień dotyczących swej sytuacji małżeńskiej jak i odnoszących się do pewnych trudności, które we wspomnianej nocie (1995) były wysunięte pod adresem jej pism i jej uczestnictwa w sakramentach". Orzeczenie to stanowiło echo wcześniejszych wypowiedzi kardynała o Vassuli, m.in. w Meksyku, gdzie 9 maja 1996 oświadczył on publicznie: "Możecie nadal rozpowszechniać jej pisma, ale zawsze z rozeznaniem".

Ostatni list kard. Levady z 25 stycznia 2007 r.[3] podtrzymuje negatywną opinię doktrynalną. Ponadto informuje, że Vassula Ryden w dialogu z Kongregacją wyjaśniła wiele wątpliwości m.in. co do natury objawień, które wydają się być raczej osobistymi przemyśleniami, niż bożym objawieniem. Kongregacja Nauki Wiary zaleca wiernym nadal ostrożność, a w przypadku spotkań ekumenicznych poleca stosowanie się do wskazań biskupa Kościoła, na terenie którego diecezji odbywa się spotkanie.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Prawdziwe Życie w Bogu (Zeszyty 1-110, 14 tomów)
  • Wasze modlitwy mogą zmienić świat
  • Pieśń Oblubieńca
  • Modlitewnik dla grup Prawdziwego Życia w Bogu

Przypisy

Bibliografia w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • ks. René Laurentin: Jak rozpoznać znak dany przez Boga? Odpowiedź na zarzuty wobec Vassuli
  • ks. bp Zygmunt Pawłowicz: Rzekome 'objawienia' Vassuli Ryden (fragment książki Kościół i sekty w Polsce)
  • o. James Fannan: Błaganie Boga-Miłości o miłość każdego z nas (wstęp do "Prawdziwego Życia w Bogu" Zeszyty 1-45)
  • o. Ljudević Rupcić: "Prawdziwe Życie w Bogu - Echo Ewangelii" (komentarz do "Prawdziwego Życia w Bogu" Zeszyty 1-45)
  • abp Franjo Franić: Autentyczne orędzia Jezusa (komentarz do "Prawdziwego Życia w Bogu" Zeszyty 1-45)
  • o. Robert Faricy, s. Lucy Rooney "Jezus chce sprawić, że poznasz Go lepiej" (komentarz do "Prawdziwego Życia w Bogu" Zeszyty 1-45)
  • o. Patrick de Laubier: "Wezwanie rozbrzmiewające przez wieki" (komentarz do "Prawdziwego Życia w Bogu" Zeszyty 1-45)
  • ks. Michał Kaszowski: "Jedność Kościoła według Soboru Watykańskiego II i Vassuli Ryden" (komentarz do "Prawdziwego Życia w Bogu" Zeszyty 46-90)
  • dr Renata Stefańska-Klar: Refleksje nad dziennikami Vassuli Ryden. Spojrzenie psychologa (komentarz do "Prawdziwego Życia w Bogu" Zeszyty 46-90)
  • abp Franjo Franić: "Droga Pokoju" (komentarz do "Prawdziwego Życia w Bogu" Zeszyty 46-90)
  • ks. bp J. E. Terra: Charyzmat dla naszego uświęcenia (komentarz do 12 tomu "Prawdziwego Życia w Bogu")
  • ks. Michał Kaszowski: Nauka o Trójcy Świętej w pismach Vassuli Ryden (wstęp do 12 tomu "Prawdziwego Życia w Bogu")
  • Vox Domini nr 3/2010 - wydanie specjalne z okazji 25-lecia Orędzi "Prawdziwe Życie w Bogu"

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]