Vateryt
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Vateryt | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | CaCO3 | ||
| Twardość w skali Mohsa | 3 | ||
| Układ krystalograficzny | heksagonalny | ||
| Gęstość minerału | 2,54 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | bezbarwny | ||
| Rysa | biała | ||
| Współczynnik załamania | nε =1,550 nω =1,644-1,650 | ||
| Inne | dodatni | ||
| Dodatkowe dane | |||
| Postacie alotropowe | kalcyt, aragonit | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Vateryt – minerał z gromady węglanów, heksagonalna odmiana polimorficzna węglanu wapnia CaCO3. Jest minerałem bardzo rzadkim i nie trwałym w przyrodzie. Spotykany jest w pizolitach osadów biochemicznych oraz w skorupkach niektórych organizmów. Został także stwierdzony w Ballycraigy w Larne w Irlandii Północnej, gdzie powstał wskutek rozpadu larnitu - stąd tez został opisany. Przekrystalizowuje się w kalcyt lub aragonit. Nazwa została nadana na cześć profesora mineralogii Heinricha Vatera z Tharand w Niemczech.
Współwystępuje z kalcytem, aragonitem, tobermorytem, kaolinitem oraz hydrogranatem.
Bibliografia [edytuj]
- Bolewski A., Manecki A., Mineralogia szczegółowa, Wydawnictwo PAE. Warszawa 1993, ISBN 83-85636-03-X.
