Veľká Chochuľa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Veľká Chochuľa
Veľká Chochuľa z Prašivej
Veľká Chochuľa z Prašivej
Państwo  Słowacja
Pasmo Niżne Tatry
Wysokość 1753 m n.p.m.
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Veľká Chochuľa
Veľká Chochuľa
Ziemia 48°53′37″N 19°19′52″E/48,893611 19,331111

Veľká Chochuľa (1753 m n.p.m.) – szczyt w zachodniej części Niżnych Tatr na Słowacji, najwyższy w masywie Prašivej.

Leży w głównym grzbiecie wododziałowym Niżnych Tatr, ok. 4 km na północny wschód od Przełęczy Hiadelskiej (słow. Hiadelské sedlo). Stoki północne i zachodnie bardzo strome, halne, w górnych partiach mocno rozczłonkowane głębokimi żlebami i wydatnymi żebrami, w zimie lawiniaste, opadają ku dolinkom źródłowych dopływów potoków Korytnica i Lúžňanka. Stoki południowo-wschodnie nieco łagodniejsze i słabiej rozczłonkowane, porośnięte kosodrzewiną do wysokości 1600-1650 m n.p.m., opadają ku źródłowym ciekom potoku Sopotnica.

Sam szczyt, porośnięty roślinnością trawiastą, stanowi właściwie mało wybitną kulminację długiego na blisko 2,5 km, wygiętego lekko ku północnemu zachodowi odcinka głównego grzbietu niżnotatrzańskiego, ograniczonego na południowym zachodzie wzniesieniem Małej Chochuli (1719 m n.p.m.), zaś na północnym wschodzie wzniesieniem zwanym Košarisko (1695 m n.p.m.).

Od szczytu Wielkiej Chochuli w kierunku północnym przez Banášov bok (1233 m n.p.m.) odgałęzia się dość wydatny boczny grzbiet, który następnie wykręca ku północnemu zachodowi i przez wydatny szczyt Čierny vrch (1181 m n.p.m.) schodzi w widły wspomnianych potoków (Korytnicy i Lúžňanki).

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez szczyt wiodą czerwone znaki głównego niżnotatrzańskiego szlaku turystycznego, biegnącego głównym grzbietem tych gór. Szczyt odwiedzany jest bardzo licznie, zwłaszcza przez turystów wędrujących tym grzbietem. Oferuje on rozległe widoki, zaliczane do najpiękniejszych w Niżnych Tatrach.

Na zachodzie horyzont zamyka rozległa grupa górska Wielkiej Fatry, widoczna od Krížnej (1574 m n.p.m.) na południu po Smrekovicę (1530 m n.p.m.) na północy. Na północy, w dole, widać zabudowania wsi Liptovská Lúžna. Nad wsią piętrzy się całkowicie zalesiona Tlstá (1555 m n.p.m.), a ponad nią widać kształtny stożek niżnotatrzańskiego Salatyna (1630 m n.p.m.).

Ze wschodniego krańca szczytowego odcinka grzbietu Wielkiej Chochuli widoczna jest skrócona perspektywa głównego grzbietu Niżnych Tatr z wychodzącym zza Skałki (1980 m n.p.m.) masywem najwyższego szczytu tych gór - Dziumbiera (2043 m n.p.m.).

W kierunkach południowym i południowo-wschodnim długie, rozczłonkowane grzbiety, rozdzielane głębokimi dolinami, opadają ku położonej blisko 1300 m niżej dolinie Hronu. Za nią widoczny jest wał Rudaw Weporskich (Weporskich Wierchów), ponad którymi widać odległy o ponad 30 km masyw Polany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barański Mirosław J.: Parszywa Prašivá i Wielka Chochula, w: „Gazeta Górska” R. XXIII, nr 1 (89), zima 2015. Wyd. Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie, s. 30-33;
  • Hochmuth Zdenko a kolektív: Nízke Tatry – západ. Turistický sprievodca ČSSR č. 10, wyd. Šport, Slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1982.
  • Nízke Tatry – Chopok, mapa 1:50 000, 5. wydanie, wyd. VKÚ a.s. Harmanec, 2003, ISBN 80-8042-045-9.