Veronica Lario

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Veronica Lario
Imię i nazwisko Miriam Raffaella Bartolini
Data
i miejsce urodzenia
19 lipca 1956 r.
Bolonia  Włochy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Veronica Lario (ur. 19 lipca 1956 w Bolonii jako Miriam Raffaella Bartolini), włoska aktorka, druga żona premiera Włoch Silvio Berlusconiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Veronica Lario była początkowo aktorką w niskobudżetowych filmach. Po poznaniu Silvio Berlusconiego w 1980, zrezygnowała z kariery aktorskiej. 15 grudnia 1990 wyszła z mąż za Berlusconiego, z którym ma troje dzieci: Barbarę (1984) (w tym czasie żoną Berlusconiego była Carla Elvira Lucia Dall'Oglio, z którą rozwiódł się dopiero w 1985), Eleonora (1986) i Luigi (1988)[1].

W latach 80., przed urodzeniem swojej pierwszej córki Barbary, Lario przerwała ciążę, co było podyktowane prawdopodobieństwem urodzenia chorego dziecka[2].

Będąc małżonką premiera Włoch, Veronica Lario często usuwała się w cień, unikając publicznego rozgłosu, uczestniczenia w przyjęciach oraz rzadko towarzysząc premierowi w oficjalnych spotkaniach. Z drugiej strony była znana z prezentowania opinii i poglądów, które nierzadko pozostawały w kontraście z prezentowanymi przez jej męża (na przykład różniła się w stosunku do tematyki bioetyki, czy w podejściu do pacyfistów protestujących przeciwko wojnie w Iraku).

W styczniu 2007 Lario oświadczyła, że jej osobista godność została pogwałcona, kiedy jej mąż podczas publicznej uroczystości mówił przed kamerami telewizji, wskazując na 32-letnią minister do spraw równego statusu kobiet i mężczyzn Marę Carfagnę: "Spójrzcie tylko na nią. Poślubiłbym ją bez namysłu, gdybym nie był już żonaty". 31 stycznia 2007 w lewicowym, mocno krytycznym wobec Berlusconiego dzienniku La Repubblica Veronica opublikowała list do Silvio z żądaniem publicznych przeprosin[3].

W kwietniu 2009 po raz kolejny opublikowała list otwarty, w którym skrytykowała szeroko dyskutowane doniesienia o tym, jakoby na listach kandydatów do Parlamentu Europejskiego z centroprawicowego Ludu Wolności pod wodzą jej męża miały się znaleźć gwiazdki telewizyjne znane m.in. z reality show[4].

3 maja 2009 złożyła pozew o rozwód. Zapewniła, że chce rozwodu "bez rozgłosu" i "starcia". Wyjaśniając powody swej decyzji podkreśliła, że drogi jej i męża rozeszły się "w wymiarze uczuciowym i osobistym". Jednocześnie wyraziła oburzenie tym, że Berlusconi bawił się na 18. urodzinach marzącej o karierze telewizyjnej dziewczyny z Neapolu[1]. Kilka dni później w centrum Turynu rozwieszono fałszywe plakaty wyborcze, przedstawiające Veronikę Lario jako kandydatkę opozycyjnej centrolewicowej Partii Demokratycznej do Parlamentu Europejskiego[5].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]