Vickers Warwick
| Vickers Warwick (Dane wersji Mk I) |
|
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Wielka Brytania |
| Producent | Vickers |
| Typ | samolot bombowy, transportowy, rozpoznawczy i pasażerski |
| Konstrukcja | średniopłat o konstrukcja metalowej, podwozie klasyczne – chowane w locie |
| Załoga | 6 |
| Historia | |
| Data oblotu | 13 sierpnia 1939 |
| Lata produkcji | 1942 – 1946 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 silniki gwiazdowe, Pratt & Whitney Double Wasp R-2800-S1A4-G |
| Moc | 1850 KM (1362 kW) (każdy) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 29,48 m |
| Długość | 21,43 m |
| Wysokość | 5,63 m |
| Powierzchnia nośna | 93,50 m² |
| Masa | |
| Własna | 12 200 kg |
| Startowa | 20 400 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 370 km/h |
| Prędkość przelotowa | 338 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 6,3 m/s |
| Pułap | 5 200 m |
| Zasięg | 2 200 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| Tylko wersja bombowa 6 karabinów maszynowych Browning kal. 7,69 mm bomby do 3000 kg |
|
| Użytkownicy | |
| Wielka Brytania, Republika Południowej Afryki, Polska | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Vickers Warwick – brytyjski samolot bombowy, transportowy, rozpoznawczy i pasażerski z okresu II wojny światowej
Spis treści |
Historia [edytuj]
W 1935 roku brytyjskie Ministerstwo Lotnictwa opracowało nowe założenia nr B.1/35 dla ciężkiego samolotu bombowego. Na podstawie tych założeń zespół konstruktorów kierowanych przez Rexa K. Pearsona i Barnesa Wallisa z wytwórni lotniczej Vickers opracował samolot w wersji dwusilnikowej, który otrzymał oznaczenie Warwick. Natychmiast też przystąpiono do budowy prototypu, w którym zastosowano silniki Rolls-Royce Vulture II o mocy 2000 KM. W dniu 13 sierpnia 1939 roku dokonano oblotu prototypu, a następnie podano go serii badań. Okazało się wtedy, że zastosowane silniki nie spełniały swojej roli. Podjęto również próbę zastosowania w samolocie silników Bristol Centaurus CEISM o mocy 2000 KM, co jednak nie poprawiło właściwości samolotu.
Wobec przeciągania się prób, ministerstwo lotnictwa sprowadziło amerykańskie silniki Pratt & Whitney Double Wasp i w 1941 roku zamówiło w wytwórni Vickers 250 samolotów bombowych Vickers Warwick z amerykańskimi silnikami, wersja ta otrzymała oznaczenie Mk I i oznaczenie literowe B – samoloty bombowe, C – samoloty transportowe i ASR – samolot rozpoznania i ratownictwa morskiego. W 1942 roku rozpoczęto produkcję seryjną samolotów Warwick.
W 1944 rozpoczęto produkcję kolejnej wersji oznaczonej jako Mk II, w której zastosowano brytyjskie silniki Bristol Centurus VII o mocy 2500 KM. Wersja ta była przeznaczona do dalekiego rozpoznania i ratownictwa morskiego.
W tym samym roku budowano również seryjnie samoloty Warwick w wersji Mk III, w której zastosowano silniki amerykańskiej firmy Pratt & Whitney. Była to wersja transportowa oraz pasażerska. Budowano także wersję Mk IV w której zastosowano ulepszone silniki Pratt & Whitney Double Wasp R-2800-2SBG oraz Mk V z silnikami brytyjskimi Bristol Centaurus VII, przystosowaną do rozpoznania morskiego oraz zwalczania okrętów podwodnych. Ostatecznie produkcję seryjną samolotów Vickers Warwick zakończono w 1946, po wyprodukowaniu 757 samolotów wszystkich wersji (nie licząc prototypów).
Wersje samolotu Vickers Warwick [edytuj]
- Warwick Mk I – wyposażona w silniki Pratt & Whitney Double Wasp
- B Mk I – wersja bombowa, zbudowano 16 samolotów tej wersji
- C Mk I – wersja transportowa, nie produkowana seryjnie
- ASR Mk I – wersja rozpoznania morskiego i ratownictwa morskiego, zbudowano 205 samolotów tej wersji
- Warwick Mk II – wyposażona w silniki Bristol Centaurus
- B Mk II – wersja bombowa, zbudowano tylko prototyp
- GR Mk II – wersja rozpoznania morskiego oraz zwalczania łodzi podwodnych, zbudowano 118 samolotów tej wersji
- GR Mk II Met – wersja rozpoznania meteorologicznego
- Warwick Mk III – wyposażona w silniki Pratt & Whitney Double Wasp
- C Mk III – wersja transportowa, nie uzbrojona, załoga 3 osoby, przystosowana do transportu 26 żołnierzy lub 20 skoczków spadochronowych z pełnym wyposażeniem albo ładunku o masie do 3050 kg. Istniała także odmiana luksusowa pasażerska do przewozu 8 – 10 bardzo ważnych osób (VIP), zbudowano 100 samolotów tej wersji
- Warwick Mk IV – wyposażona w ulepszone silniki Pratt & Whitney Double Wasp
- ASR Mk IV – wersja rozpoznania i ratownictwa morskiego, zbudowano 94 samoloty w tej wersji
- Warwick Mk V – wyposażona w silniki Bristol Centaurus
- GR Mk V – wersja rozpoznania morskiego i nocnego oraz zwalczania łodzi podwodnych, wyposażona w radar ASV, zbudowano 210 samolotów tej wersji.
Użycie [edytuj]
Samolot Vickers Warwick od 1942 roku rozpoczęto wprowadzać do dywizjonów obrony wybrzeża (Coastal Command) RAF, gdzie służyły do rozpoznania morskiego oraz ratownictwa.
Samoloty tego typu otrzymały również dywizjony południowoafrykańskie walczące w Europie, głównie w rejonie Morza Śródziemnego.
W 1945 roku w samoloty Vickers Warwick C Mk I oraz Vickers Warwick C Mk III' znalazły się na wyposażeniu polskich dywizjonów lotniczych: 300 Dywizjonie Bombowym (5 w wersji C Mk I), 304 Dywizjonie Bombowym (5 w wersji C Mk I i 27 w wersji C Mk III) i 301 Dywizjonie Bombowym (28 w wersji C Mk III). Samoloty te służyły głównie do przewozu żywności i lekarstw na terenie Europy, a także do przewozów żołnierzy z Włoch do Wielkiej Brytanii. W polskich dywizjonach samoloty tego typu były użytkowane do marca 1946 roku.
Samoloty tego typu w wersji transportowej były użytkowane przez brytyjską cywilną linię lotniczą British Overseas Airways Corporation, gdzie użytkowano je w rejonie Morza Śródziemnego.
Opis konstrukcji [edytuj]
Samolot Vickers Warwick był średniopłatem o konstrukcji metalowej geodetycznej. Podwozie klasyczne – wciągane w locie. Napęd stanowiły dwa silniki gwiazdowe.
W zależności od wersji miał różne wyposażenia oraz uzbrojenie. Wersje transportowe nie posiadały uzbrojenia.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||||||||||
.svg){kind=small}
|
|||||||||||
