Viktor Lutze
Viktor Lutze (ur. 28 grudnia 1890 w Bevergern w Westfalii, zm. 2 maja 1943 w Poczdamie) – czołowy działacz ruchu hitlerowskiego.
W czasie I wojny światowej służył najpierw w 369 Pułku Piechoty, a następnie w 15 Rezerwowym Pułku Piechoty.
W 1922 wstąpił do NSDAP. W 1933 Adolf Hitler mianował go szefem policji w Hanowerze. Po zamordowaniu Ernsta Röhma 30 czerwca 1934 w czasie Nocy długich noży został szefem sztabu SA. Był deputowanym do Reichstagu.
Ciężko ranny w wypadku samochodowym 2 maja 1943 na autostradzie pod Poczdamem, zmarł podczas operacji w szpitalu miejskim o godz. 20.30. Jego następcą został Wilhelm Scheppmann.
[edytuj] Śmierć Lutzego według ukraińskiej nacjonalistycznej historiografii
Historycy ukraińscy (A. Rusnaczenko, Ł. Szankowśkyj, W. Kosyk) twierdzą, że Lutze zginął wraz z czterema członkami jego sztabu na Wołyniu koło wsi Kortelisy w zasadzce sotni UPA Tychona Zinczuka "Kubika". Per A. Rudling uważa tę wersję śmierci Lutzego za propagandową mistyfikację ukraińskich nacjonalistów[1], Grzegorz Motyka nie rozstrzyga tej kwestii[2].
Przypisy
- ↑ Per A. Rudling, The OUN, the UPA and the Holocaust: A Study in the Manufacturing of Historical Myths, The Carl Beck Papers in Russian & East European Studies, No. 2107, November 2011, ISSN 0889-275X, s.17
- ↑ Grzegorz Motyka, "Ukraińska partyzantka 1942-1960", Warszawa 2006, ISBN 83-88490-58-3, s.202-203
