Vincent Cassel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vincent Cassel
Vincent Cassel podczas MFF w Toronto, w 2008
Vincent Cassel podczas MFF w Toronto, w 2008
Imię i nazwisko Vincent Crochon
Data
i miejsce urodzenia
23 listopada 1966
Francja Paryż, Francja
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Vincent Cassel w Wikicytatach
Strona internetowa

Vincent Cassel, właściwie Vincent Crochon (ur. 23 listopada 1966 roku w Paryżu) – francuski aktor, reżyser i producent filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn legendarnego francuskiego aktora Jeana-Pierre'a Cassela i dziennikarki Sabine Litique, dorastał wraz z siostrą Olivią (zm.) i bratem Matthiasem 'Rockin' Squat' Crochonem, muzykiem francuskiego zespołu hardcore rap Assassin. Kiedy miał cztery lata, rodzice rozwiedli się. Mając piętnaście lat zdecydował, że w przyszłości zostanie aktorem. W wieku siedemnastu lat uczęszczał do szkoły cyrkowej, gdzie zdobył imponującą sprawność fizyczną i akrobatyczne umiejętności. We wczesnej młodości występował na scenie pod kierunkiem legendarnego reżysera Jean-Luis Barraulta. Swoją karierę filmową rozpoczął w serialu Piękna Angielka (La Belle Anglaise, 1988), zadebiutował w melodramacie Zostać ojcem jest trudno (Les Cigognes n'en font qu'à leur tête, 1989) u boku Christiana Claviera. Następnie wystąpił w komedii Gorąca czekolada (Hot Chocolate, 1992) z Bo Derek, komedii romantycznej Mathieu Kassovitza Kawa mleczna (Métisse, 1993) jako żydowski bokser u boku swojego ojca, dramacie biograficznym Jamesa Ivory’ego Jefferson w Paryżu (Jefferson in Paris, 1995) z Nickiem Nolte, Gwyneth Paltrow i Lambertem Wilsonem i thrillerze Krew myśliwego (Le Sang du chasseur, 1995) z Michaelem Biehnem.

Vincent Cassel, 2006

Postać dresiarza Vinza - żydowskiego chuligana z podparyskiego blokowiska w dramacie kryminalnym Kassovitza Nienawiść (La Haine, 1995) z Benoîtem Magimelem przyniosła mu dwie nominacje do nagrody Césara dla najlepszego aktora i obiecującego aktora. W melodramacie Apartament (L'Appartement, 1996) zagrał postać dynamicznego urzędnika dużej firmy informatycznej, który podczas służbowego pobytu w Tokio słyszy głos swojej dawnej miłości, Lisy (Monica Bellucci). W drastycznym kryminale Doberman (Le Dobermann, 1997) wystąpił w roli słynnego bandyty Dobermana, który stoi na czele bardzo nietypowej grupy. W 1997 roku zadebiutował jako reżyser filmu krótkometrażowego Shabbat Night Fever.

Za kreację porywczego porucznika Maxa Kerkériana, byłego złodzieja samochodów, który wybrał pracę w policji, by poznać smak ryzyka w thrillerze Kassovitza Purpurowe rzeki (Le Rivières pourpres, 2000) z Jeanem Reno zdobył nominację do europejskiej nagrody Audience. Rola nieprzystosowanego chudego i wynędzniałego Paula ulegającego przemianie w dramacie kryminalnym Na moich ustach (Sur mes levres, 2001) była nominowana do nagrody Césara. W kontrowersyjnym dramacie Nieodwracalne (Irréversible, 2002) wcielił się w postać męża ofiary analnego gwałtu (Monica Bellucci), który szuka krwawej zemsty. Dobrze opanował brazylijską sztukę walki Capoeira, którą zademonstrował jako François Toulour w Ocean's Twelve: Dogrywka (Ocean's Twelve, 2004) z Bradem Pittem, Catherine Zeta-Jones, George'em Clooneyem, Julią Roberts i Andy Garcią.

W 1999 roku wziął ślub z włoską aktorką i modelką Monicą Bellucci, z którą ma córkę Devę (ur. 12 września 2004 w Rzymie) oraz Léonie (ur. 21 maja 2010).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

reżyser[edytuj | edytuj kod]

aktor[edytuj | edytuj kod]

producent[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]