Vincent J. McCauley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Vincent J. McCauley (ur. 8 marca 1906 zm. 1 listopada 1982) – Sługa Boży Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Vincent J. McCauley urodził się w Council Bluffs (Iowa). Był najstarszym z sześciorga dzieci Karola McCauley i Mary Wickham. Jego ojciec był członkiem Rycerzy Kolumba. W listopadzie 1924 postanowił wstąpić do zgromadzenia Świętego Krzyża. W dniu 1 lipca 1925 roku rozpoczął nowicjat i złożył pierwsze śluby zakonne w dniu 2 lipca 1926, a trzy lata później w dniu 2 lipca 1929 złożył śluby wieczyste. W czerwcu 1930 został absolwentem Uniwersytetu Notre Dame. Następnie udał się do misyjnego seminarium w Waszyngtonie, gdzie został wyświęcony na diakona w dniu 1 października 1933. Został wyświęcony na kapłana 24 czerwca 1934 przez biskupa Johna F. Noll w bazylice Najświętszego Serca Notre Dame. Od 1936 do 1939 roku został przydzielony do pracy edukacji w Bandhura. Potem został przydzielony do pracy z ludźmi Kuki w dzielnicy Mymensingh, gdzie zaraził się malarią z której wyleczył się w 1940. W maju 1961 został mianowany na biskupa Fort Portal. Wkrótce zachorował na raka skóry w sumie przeszedł ponad pięćdziesiąt operacji. Począwszy od lipca 1982 zaczął cierpieć na ostre krwotoki płucne. W październiku 1982 wrócił do USA na leczenie. Zmarł w trakcie zabiegu w dniu 1 listopada 1982. W dniu 4 listopada 1982 został pochowany na cmentarzu Notre Dame. W sierpniu 2006 rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.

Źródło[edytuj | edytuj kod]