Vincent Price

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy aktora. Zobacz też: utwór Vincent Price zespołu Deep Purple.
Vincent Price
Vincent Price w filmie Laura z 1944 roku.
Vincent Price w filmie Laura z 1944 roku.
Imię i nazwisko Vincent Leonard
Price Jr
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1911
Stany Zjednoczone Saint Louis
Data i miejsce śmierci 25 października 1993
Stany Zjednoczone Los Angeles
Zawód aktor
Współmałżonek Edith Barrett
(1938–48)
Mary Grant Price
(1949–73)
Coral Browne
(1974–91)
Lata aktywności 1935–1993

Vincent Price, właśc. Vincent Leonard Price Jr. (ur. 27 maja 1911 w Saint Louis, zm. 25 października 1993 w Los Angeles) − amerykański aktor filmowy i teatralny, znany głównie z występów w filmach grozy. Użyczył głosu w słynnej piosence Michaela Jacksona "Thriller".

Młodość i początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Price urodził się w Saint Louis (Missouri), jako najmłodszy z czwórki dzieci Vincenta Leonarda Price'a Seniora (prezesa National Candy Company) i jego żony Marguerite Cobb Wilcox[1][2]. Dziadek aktora, Vincent Clarence Price, wymyślił "Dr. Price's Baking Powder", pierwszy proszek do pieczenia na bazie kremu z tartarusu[3], czym zabezpieczył finansowo rodzinę[4].

Price uczęszczał do szkoły Mary Institute and St. Louis Country Day School. W 1933 roku ukończył z dyplomem historię sztuki na uniwersytetecie Yale, gdzie pracował w czasopiśmie satyrycznym kampusu The Yale Record[5]. Po rocznym nauczaniu, rozpoczął studia na Londyńskim Uniwersytecie, w celu uzyskania stopnia magistra sztuk pięknych. Vincenta ciągnęło jednak do teatru, gdzie po raz pierwszy na zawodowej scenie pojawił się w 1934 roku. Jego aktorska kariera rozpoczęła się w Londynie w roku 1935. W drugiej połowie lat 30. Price występował z teatrem repertuarowym Orsona Wellesa, Mercury Theatre[6][7].

W 1936 roku, Price zagrał księcia Alberta Wiktora w amerykańskiej sztuce Laurence'a Housmana Victoria Regina, gdzie w rolę tytułową Wiktorii Hanowerskiej, wcieliła się Helen Hayes[8].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jako pan Manningham w Gasnącym płomieniu (1938)
Fotografia: Carl van Vechten, 1942

Mimo nierozłączności Price'a ze światem filmów grozy, rozpoczął grę jako aktor charakterystyczny. Debiut filmowy miał miejsce w 1938 roku za sprawą Service de Luxe, co pozwoliło mu zagrać później w filmie Laura (1944), wyreżyserowanym przez Otto Premingera, gdzie partnerował Genie Tierney[9]. Vincent wcielił się także w postać proroka Józefa Smitha w filmie Brigham Young (1940). W obrazie Wilson (1944) zagrał adwokata Williama Gibbsa McAdoo. Natomiast w produkcji Klucze królestwa (1944), był odtwórcą roli pretensjonalnego księdza[10].

Po raz pierwszy aktor zetknął się z gatunkiem filmów grozy w roku 1939. W filmie Tower of London wystąpił wspólnie z Anglikiem Borisem Karloffem. Rok później Price wystąpił w roli tytułowej w Powrocie niewidzialnego człowieka. W 1948 roku w parodii horroru Abbott i Costello spotykają Frankensteina odniósł się do wspomnianej kreacji, użyczając swego głosu[11].

Price w filmie Dragonwyck z 1946 r.

W latach 19451946, Amerykanin ponownie towarzyszył aktorce Tierney w dwóch godnych uwagi tytułach, Dragonwyck[12] i Zostaw ją niebiosom[13]. Price zagrał także role nikczemnych ludzi w dreszczowcach kina czarnego, jak Pajęczyna[14] (1947), Długa noc[15] (1947), Rogues' Regiment[16] (1948) oraz Łapówka (1949), gdzie towarzyszył Robertowi Taylorowi, Avie Gardner i Charlesowi Laughtonowi. Pierwszą główną rolą Vincenta była postać oszusta Jamesa Reavisa w biopicu The Baron of Arizona[17] z 1950 roku. Natomiast w komedii Champagne for Caesar[18] (1950), gdzie zagrał potentata Burnbridge'a Watersa, występując wspólnie z Ronaldem Colmanem. Była to jedna z jego ulubionych kreacji[6]. Aktor nie stronił od radia, portretując w słuchowisku Święty Simona Templara (postać inspirowaną Robin Hoodem), który emitowany był w latach 1947–1951[19].

W latach 50. Price stał się rozpoznawalny jako aktor horrorów, głównie dzięki słynnemu Gabinetowi figur woskowych z 1953[20], gdzie wcielił się w rolę profesora Henry'ego Jarroda – rzeźbiarza figur woskowych. Był to pierwszy film 3D, który znalazł się w pierwszej dziesiątce podsumowującej rok Północnoamerykańskiego box office'u[21][22]. Obecnie obraz nadal jest jednym z najlepiej zarabiających w historii kina, biorąc pod uwagę telewizję. Uwzględniając inflację, premiera przyniosła ponad 400 mln dolarów, co zaowocowało znalezieniem się na liście 100 najbardziej dochodowych produkcji wszech czasów[23].

W roku 1954 Price wziął udział w realizacji nagrania dzieł Edgara Allana Poego. Wspólnie z brytyjskim aktorem Basilem Rathbonem czytał krótkie historie oraz poematy autorstwa amerykańskiego pisarza[24]. Później aktor wziął udział w realizacji The Mad Magician (1954), Muchy[25] (1958), a także sequelu Powrót muchy[26] (1959). Aktor zagrał także w oryginale Domu na Przeklętym Wzgórzu[27] (1959), jako ekscentryczny milioner Fredrick Loren. W tym samym roku wcielił się w rolę doktora Warrena Chapina, w filmie The Tingler[28], horrorze amerykańskiego producenta i reżysera Williama Castle'a. Price ponownie wziął udział w słuchowisku radiowym "Three Skeleton Key", gdzie akcja toczy się w latarni morskiej obleganej przez armię szczurów[29]. Po raz pierwszy zajął się narracją produkcji, w roku 1950 w audycji radiowej Escape, powracając dwukrotnie kilka lat później dla Suspense[30].

Poza niszą filmów grozy, Price zagrał Bakę (głównego budowniczego) w obrazie biblijnym Dziesięcioro przykazań[31]. W zbliżonym okresie pojawił się także w widowisku telewizyjnym stacji NBC, The Martha Raye Show[32].

W sezonach telewizyjnych 1955–1956, trzykrotnie wziął udział w serialu religijnym Crossroads, w którym uczestniczyli duchowni różnych wyznań[33]. W odcinku "Cleanup" z 1955 roku, Price sportretował kapłana Roberta Russella[34]. W roku 1956, został obsadzony jako Rabin Gershom Mendes Seixas w "The Rebel"[35], a także jako ksiądz Alfred W. Price w "God's Healing"[36].

Lata 60.[edytuj | edytuj kod]

Aktor grał wtedy głównie w filmach niskobudżetowych. Na tym polu odnosił wielokrotne sukcesy, dzięki współpracy z reżyserem Rogerem Cormanem i wytwórnią filmową American International Pictures[24]. Pierwsze powodzenie przyszło wraz z Zagłada domu Usherów (1960), który zarobił 2 mln USD w amerykańskim box offisie[37], co pozwoliło na kolejne realizacje adaptacji poezji Edgara Allana Poe. Były to Studnia i wahadło (1961)[38], Opowieści niesamowite (1962)[39], Poskromienie złoczyńcy (1963)[40], Kruk (1963)[41], Maska Czerwonego Moru (1964)[42], oraz Grobowiec Ligei (1965)[43]. Price wystąpił w Ostatni człowiek na Ziemi (1964), będącym pierwszą ekranizacją powieści Richarda Mathesona, Jestem legendą. W roku 1968 sportretował polującego na czarownice Matthew Hopkinsa w Pogromcy czarownic[44]. Aktor wystąpił także filmach komediowych, gdzie można wyróżnić tytuł Dr. Goldfoot and the Bikini Machine (1965)[45], a także jego sequel Dr. Goldfoot and the Girl Bombs (1966)[46]. W roku 1968 zagrał ekscentrycznego artystę w Broadwayowskim musicalu Darling of the Day, który stał się komercyjną wpadką, choć otrzymał pozytywne recenzje[47][48]. Był to jego pierwszy i ostatni występ w tego typu produkcji[49].

Price w serialu Get Smart

Price chętnie wcielał się gościnnie w rolę Jajogłowego w amerykańskim serialu przygodowym Batman[50]. Yvonne Craig, partnerująca w produkcji, odtwarzająca postać Batgirl przyznała, że Vincent Price był jej ulubionym złoczyńcą w serii[51]. Po zakończeniu zdjęć do odcinka "The Yegg Foes In Gotham", Price zaczął rzucać jajkami w odtwórcę RobinaBurta Warda. W momencie kiedy ekipa miała dosyć Warda, nakazali Vincentowi obrzucić aktora dwoma tuzinami jaj[52]. Ten incydent został odtworzony w zakulisowym filmie TV Powrót do jaskini Batmana - przypadki Adama i Burta[53]. W latach 60., Price występował jako gość w teleturnieju Hollywood Squares, będąc później regularnym bywalcem programu w latach 70., uczestnicząc nawet w finale w roku 1980[54].

Oprócz udziału w Batmanie w tym dziesięcioleciu, Price gościnnie zagrał także w wielu produkcjach telewizyjnych, np. Get Smart[55], The Man from U.N.C.L.E.[56], i Voyage to the Bottom of the Sea[57].

Lata 70. i 80.[edytuj | edytuj kod]

W latach 1962–1971, właściciele amerykańskiej sieci centrów handlowych Sears-Roebuck oferowali w sprzedaży kolekcje reprodukowanych dzieł sztuki, promowanych nazwiskiem aktora. Obrazy rekomendowane przez "Vincent Price Collection of Fine Art" sprzedały się w liczbie blisko 50 tysięcy sztuk, które nabywali mieszkańcy klasy średniej. Zjawisko to było bezprecedensowe, ponieważ ludzie mniej zamożni wcześniej nie nabywali malarskich dzieł na podobną skalę[58]. Price dobierał i zlecał wykonanie prac do kolekcji, wśród których znalazły się dzieła mistrzów pędzla, takich jak Rembrandt, Pablo Picasso, czy Salvador Dalí[59].

Na początku lat 70., aktor prowadził i występował w kryminalnym słuchowisku grozy – The Price of Fear – produkcji brytyjskiej rozgłośni radiowej BBC Radio[60]. W 1971 roku Price przyjął rolę narratora w kanadyjskim dziecięcym programie telewizyjnym The Hilarious House of Frightenstein, który emitowany był na lokalnym kanale CHCH[61]. W tym samym roku zagrał samego siebie w filmie telewizyjnym Mooch Goes to Hollywood, opartym na scenariuszu Jima Backusa[62]. W tym czasie zagrał jeszcze w filmie Odrażający Dr Phibes (1971)[63], następnie w jego sequelu Dr Phibes powraca (1972)[64], a rok później w kultowym Krwawym teatrze (1973), w którym sportretował jednego z seryjnych morderców[65].

W połowie lat 70., kiedy filmy grozy przeżywały kryzys, kariera aktorska Price'a wyraźnie przyhamowała. Wtedy też zaczął systematycznie pracować jako narrator, użyczał głosu, a także wziął udział w promocji produktu firmy Milton Bradley, którym był zestaw do tworzenia tzw. „pomarszczonych jabłkowych głów” (Vincent Price Shrunken Head Apple Sculpture Set)[66][67][68] – popularnej zabawy w Stanach[69]. Na debiutanckim albumie solowym amerykańskiego muzyka rockowego Alice'a CooperaWelcome to My Nightmare (1975) – można usłyszeć głos aktora[70]. Pojawił się także w telewizyjnym programie Alice Cooper: The Nightmare, promującym płytę[71]. Na początku dekady Price przez rok czasu brał udział w nagrywaniu codziennego przedstawienia radiowego, Tales of the Unexplained (Niewyjaśnione opowieści)[72][73]. W 1970 roku pojawił się gościnnie w jednym z odcinków sitcomu Here's Lucy, gdzie zaprezentował swoją wiedzę o sztuce[74]. W 1972 r. zagrał w epizodzie serialu The Brady Bunch stacji ABC, gdzie wcielił się w postać obłąkanego archeologa[75].

Wiosną 1976 roku, Price nagrał singiel "The Monster Mash", będącego coverem amerykańskiego wokalisty Bobbyego "Borisa" Picketta. Aktor przekazał zarejestrowany głos jako podkład, który nagrany został w Londynie przez dwóch producentów muzycznych – Bobiego Newby'a i Kena Burgessa[76][77][78]. W październiku tego samego roku, Price gościnnie pojawił się w odcinku The Muppet Show, gdzie w ramach uznania dla przybysza, plan przedstawienia wypełnił się upiorami, duchami i wampirami[79].

W 1978 roku, wcielił się w rolę Oscara Wilde’a w jednoosobowym przedstawieniu Diversions and Delights napisanym przez Johna Gaya, wyreżyserowanym przez Josepha Hardy’ego[80]. Akcja sztuki rozgrywa się nocą w paryskim teatrze, blisko rok przed śmiercią Wilde’a. Produkcja okazała się sukcesem wszędzie gdzie była wystawiana, z wyjątkiem Nowego Jorku. W połowie 1979 roku, Price zagrał postać Wilde’a w Tabor Opera House w Leadville w stanie Kolorado. W tym samym miejscu blisko 100 lat wcześniej poeta przemawiał do górników na temat sztuki[81]. Ostatecznie Price występował w Diversions… na całym świecie. W biografii aktora, napisanej przez jego córkę Victorię napisano, że członkowie rodziny i przyjaciele Price’a uważali, że była to jego najlepsza rola[4]. Wiosną 1979 r., Price wystąpił ze swoją żoną Coral Browne w niedługo emitowanym serialu telewizji CBS Time Express[82]. W tym samym roku, aktor był gospodarzem godzinnego programu rozrywkowego „America Screams”, sprzedanym na całym świecie, gdzie sam jeździł kolejką górską i przedstawiał jej historię[83].

W roku 1982 Price wziął udział w trwającej kilka minut produkcji Vincent. W filmie wyreżyserowanym przez Tima Burtona aktor wcielił się w rolę narratora, użyczając swojego charakterystycznego głosu[84]. Animacja przedstawia młodego chłopca, który przenosi się ze świata realnego do świata fantazji, gdzie staje się Vincentem Price’em[85]. W tym samym roku Price odegrał mroczny monolog na tytułowej ścieżce albumu Michaela Jacksona, Thriller[86]. Także w 1982 roku Price zagrał w telewizyjnym filmie Ruddigore (na podstawie opery komicznej Gilberta i Sullivana), gdzie wcielił się w postać sir Desparda Murgatroyda[87]. W roku 1983 aktor zinterpretował rolę ponurego bohatera w brytyjskiej parodii horroru pt. Krwawa łaźnia w domu śmierci[88]. W tym czasie Price pojawił się także w filmie Dom długich cieni, gdzie zagrał obok Christophera Lee, Petera Cushinga, oraz Johna Carradine’a[89]. Chociaż Price współpracował z każdym z wymienionych aktorów przynajmniej raz w poprzednich latach, to Dom długich cieni był pierwszym obrazem, w którym cała czwórka pojawiła się wspólnie na ekranie. Jedną z jego ostatnich głównych ról – będącą jedną z ulubionych aktora – była ta w produkcji Walta Disneya Wielki mysi detektyw (1986), gdzie Price użyczył swego głosu postaci profesora Ratigana[90].

W latach 19811989, Price był gospodarzem serialu telewizyjnego Mystery!, nadawanego przez amerykański kanał PBS[91]. W roku 1985 aktor zapewnił głos w serialu animowanym Hanna-Barbery13 demonów Scooby Doo – gdzie wcielił się w postać czarodzieja Vincenta Van Ghoula (będącego karykaturą Pricea), który pomógł Scooby-Doo, Kudłatemu, jak i pozostałym członkom bandy w ujęciu tytułowych 13. demonów[92]. Jako zagorzały wielbiciel rollercoasterów, w 1987 roku aktor zajął się narracją w 30-minutowym dokumencie, który poruszał historię kolejki górskiej, oraz parków rozrywki[93]. W tym czasie (1985–1989), Price pojawił się w reklamach telewizyjnych nawiązujących charakterem do filmów grozy[94]. W roku 1984 wziął udział w produkcji dwóch odcinków telewizyjnego cyklu Faerie Tale Theatre, który opowiadał o popularnych baśniach[95][96]. Trzy lata później Price wystąpił u boku Bette Davis w filmie Sierpniowe wieloryby, którego fabuła traktowała o dwóch owdowiałych siostrach żyjących w amerykańskim stanie Maine, gdzie spędzają ostatnie dni swojego życia[97]. Występ aktora w tym filmie był jedynym w dorobku artysty, gdzie doceniono jego grę nominacją (Independent Spirit Awards, Najlepsza drugoplanowa rola męska)[98][99]. W roku 1989 Price’a wprowadzono do alei sław ludzi zasłużonych dla miasta Saint Louis[100]. Ostatnią rolą filmową aktora była postać wynalazcy w obrazie z gatunku dark fantasy Edward Nożycoręki z roku 1990, którego reżyserem był Tim Burton[101].

Price jako dowcipny gawędziarz był częstym gościem programu talk-show The Tonight Show Starring Johnny Carson, gdzie aktor raz zademonstrował jak upolować rybę w zmywarce do naczyń. Price był także uznanym kucharzem-smakoszem, a także kolekcjonerem sztuki. Był on również autorem kilku książek kucharskich, zwłaszcza „A Treasury of Great Recipes” (1965)[102]. Prowadził on także kulinarne show telewizyjne Cooking Price-Wise (1971)[103].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Vincent Price żonaty był trzykrotnie. Ze swoją pierwszą żoną – amerykańską aktorką Edith Barrett – aktor miał syna, Vincenta Barretta „V.B.” Price’a[104]. Rok po rozstaniu się z Edith, Price wyszedł za Mary Grant Price. Z tego związku pochodzi Mary Victoria Price, która przyszła na świat 27 kwietnia 1962 roku[105]. Drugie imię córka „odziedziczyła” po pierwszym głównym sukcesie ojca, którym był występ w sztuce Victoria Regina[106]. Na początku lat 60. Price wspólnie z żoną Mary Grant ofiarowali setki dzieł sztuki, a także sporą sumę pieniędzy na rzecz uczelni East Los Angeles College, gdzie ufundowali oni „Vincent Price Art Museum”[107]. Trzecim i ostatnim formalnym związkiem aktora było małżeństwo z australijską aktorką Coral Browne, która zagrała z nim (jako jedna z jego ofiar) w brytyjskim filmie Krwawy teatr z 1973 roku. Dla przyszłej żony Price przeszedł na katolicyzm, ona natomiast zmieniła dla niego obywatelstwo na amerykańskie[108].

Price, po ukończeniu studiów na kierunku historii sztuki na uniwersytecie Yale, był uznanym jej miłośnikiem, a także kolekcjonerem obrazów[109]. Oprócz utworzenia Muzeum Sztuki imienia Vincenta Price’a na kalifornijskiej uczelni East Los Angeles College, na początku lat 60. Price udzielał się jako konsultant sztuki dla amerykańskiej sieci domów handlowych Sears[110]. Dostęp powszechny do sztuk pięknych był dla aktora niebagatelny, co było powodem jego współpracy z firmą Sears. Według córki Price’a „była to sposobność ojca na przekucie jego przekonań w praktykę, gdzie Amerykanie mieli sztukę na wyciągnięcie ręki[111].

W lipcu 1950 roku, podczas podsumowania jednego z odcinków słuchowiska radiowego The Saint – Price bez ogródek przedstawił swoje poglądy polityczne[112]. Aktor otwarcie potępił uprzedzenia na tle rasowym i religijnym, które uznał jako formę trucizny, żądając jednocześnie od swoich rodaków by aktywnie przeciwstawiali się przejawom nietolerancji. Według niego tego typu dyskryminacja na terenie Stanów Zjednoczonych, napędza wrogość do narodu amerykańskiego[113]. W roku 1957 Price – pod jurysdykcją prezydenta Dwighta Eisenhowera – został członkiem „Rady Indiańskiej Sztuki i Rzemiosła” (Indian Arts and Crafts Board)[114]. Aktor uznał mianowanie za „pewną niespodziankę, od momentu kiedy został demokratą[115].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Price cierpiał na rozedmę płuc, co było rezultatem jego uzależnienia od palenia papierosów. Aktor niedomagał także z powodu postępującej choroby Parkinsona. Symptomy tego schorzenia były szczególnie widoczne podczas realizacji obrazu Edward Nożycoręki[116]. Konieczne wówczas było skrócenie czasu pracy aktora na planie filmu, przez co rola Price’a w produkcji Tima Burtona została zmniejszona, względem pierwotnych planów reżysera[117].

Poważny stan zdrowia Price’a przyczynił się także do jego rezygnacji z roli gospodarza serialu Mystery![118]. Aktor zmarł na raka płuca 25 października 1993 roku w Los Angeles (w wieku 82. lat)[119]. Ciało Price’a zostało skremowane, a jego prochy zostały rozrzucone do Pacyfiku, ze wzniesienia Point Dume w kalifornijskim Malibu[120].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Biografia Vincenta Price'a (1911–) (ang.). Filmreference.com. [dostęp 2014-04-27].
  2. Peter B. Flint: Vincent Price – układna, lecz groźna osobowość filmu, umiera w wieku 82 lat (ang.). nytimes.com, 26 października 1993. [dostęp 2014-04-27].
  3. Biografia doktora Vincenta Clarence'a Price'a – Findagrave [dostęp 2014-04-27]
  4. 4,0 4,1 Victoria Price: Vincent Price: Biografia córki. New York: St. Martin's Griffin, 1999. ISBN 0312267894.
  5. Victoria Price: Vincent Price: Biografia córki. New York: St. Martin's Griffin, 1999, s. 40. ISBN 0312267894.
  6. 6,0 6,1 Vincent Price (ang.). Biography.com. [dostęp 2014-04-27].
  7. Vincent Price (ang.). britannica.com. [dostęp 2014-08-22].
  8. 'Victoria Regina' Playbill Facsimile (ang.). Performingartsarchive.com. [dostęp 2014-04-27].
  9. Laura – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  10. Klucze królestwa – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  11. Abbott i Costello spotykają Frankensteina – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  12. Dragonwyck – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  13. Zostaw ją niebiosom – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  14. Pajęczyna – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  15. Długa noc – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  16. Rogues' Regiment – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  17. The Baron of Arizona – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  18. Champagne for Caesar – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  19. Święty – archive.org (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  20. Ikona filmów grozy – nytimes.com (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  21. Gabinet figur woskowych – blu-ray.com (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  22. Box office – filmschoolrejects.com (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  23. Rekordowa produkcja – securityandsound.com (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  24. 24,0 24,1 The Edgar Allan Poe Audio Collection (ang.). W: Library Journal [on-line]. barnesandnoble.com. [dostęp 2014-05-24].
  25. Mucha – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  26. Powrót muchy – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  27. Dom na Przeklętym Wzgórzu – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  28. The Tingler – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  29. Wyspa Three Skeleton Key – ask.com (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  30. Słuchowisko Three Skeleton Key – escape-suspense.com (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  31. Dziesięcioro przykazań – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  32. Vincent Price w programie TV – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  33. Crossroads – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  34. Crossroads Cleanup – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  35. Crossroads The Rebel – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  36. Crossroads God's Healing – IMDb (ang.) [dostęp 2014-04-28]
  37. Kate Egan, Sarah Thomas: Cult Film Stardom: Offbeat Attractions and Processes of Cultification. Palgrave Macmillan, 2012, s. 112. ISBN 978-0230293694.
  38. Pit and the Pendulum (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-08].
  39. Tales of Terror (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-08].
  40. Poskromienie zloczyncy (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-08].
  41. Kruk (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-08].
  42. Maska Czerwonego Moru (pol.). FilmWeb. [dostęp 2014-05-08].
  43. Grobowiec Ligei (pol.). FilmWeb. [dostęp 2014-05-08].
  44. Pogromca czarownic (pol.). FilmWeb. [dostęp 2014-05-08].
  45. Dr. Goldfoot and the Bikini Machine (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-05-08].
  46. Spie vengono dal semifreddo (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-05-08].
  47. Ken Mandelbaum: Not Since Carrie: Forty Years of Broadway Musical Flops. Nowy Jork: 1991, s. 114. ISBN 0-312-06428-4.
  48. ‘Darling of the Day’ – The Union Theatre (ang.). theatreaficionado.com. [dostęp 2014-05-08].
  49. Vincent Price – TCM (ang.) [dostęp 2014-05-08]
  50. Batman – pełna obsada (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-05-08].
  51. Vincent Price (ang.). lordkayoss.com. [dostęp 2014-05-08].
  52. Egghead (ang.). W: Vincent Price [on-line]. bat-mania.co.uk. [dostęp 2014-05-08].
  53. RETURN TO THE BATCAVE: THE MISADVENTURES OF ADAM AND BURT (ang.). oocities.org. [dostęp 2014-05-08].
  54. Episode dated 20 June 1980 (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-08].
  55. Is This Trip Necessary? (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-08].
  56. The Man from U.N.C.L.E. (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-05-08].
  57. Voyage to the Bottom of the Sea (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-05-08].
  58. Sears and Fine Art (ang.). searsarchives.com, 2012-03-21. [dostęp 2014-05-24].
  59. Vincent Price instructs Sears Roebuck employees on the sale of fine art (ang.). dangerousminds.net, 2012-11-20. [dostęp 2014-05-24].
  60. The Price of Fear (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2014-05-24].
  61. The Hilarious House of Frightenstein (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-24].
  62. Mooch Goes to Hollywood (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-05-24].
  63. The Abominable Dr. Phibes (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-24].
  64. Dr. Phibes Rises Again (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-24].
  65. Krwawy teatr (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-05-24].
  66. Karen Bofinger: Wicked!: Design on the Edge of Bad Taste (ang.). books.google.pl. [dostęp 2014-05-28]. s. 16.
  67. 1975: Vincent Price’s Shrunken Head Apple Sculpture (ang.). retronaut.com. [dostęp 2014-05-28].
  68. Shrunken Head Apple Sculpture (ang.). feelingretro.com. [dostęp 2014-05-28].
  69. Shrunken Apple Heads (ang.). marthastewart.com, 2007. [dostęp 2014-05-29].
  70. Welcome to my Nightmare (ang.). sputnikmusic.com, 2010-04-04. [dostęp 2014-05-29].
  71. Alice Cooper: The Nightmare (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-29].
  72. Ten fun facts about Vincent Price (ang.). 10-facts-about.com. [dostęp 2014-05-29].
  73. C. W. Cooke: Vincent Price: His Life Story: Biography (ang.). books.google.pl, 2011. [dostęp 2014-05-29].
  74. Lucy Cuts Vincent's Price (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-29].
  75. The Tiki Caves (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-29].
  76. Record Details (ang.). 45cat.com. [dostęp 2014-05-29].
  77. VINCENT SINGS (ang.). hesoundofvincentprice.com. [dostęp 2014-05-29].
  78. The Monster Mash / The Bard's Own Recipe (ang.). discogs.com. [dostęp 2014-05-29].
  79. The Muppet Show (ang.). IMDb. [dostęp 2014-05-29].
  80. Other works for Vincent Price (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-04].
  81. The Play (ang.). thesoundofvincentprice.com. [dostęp 2014-08-04].
  82. Time Express (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-04].
  83. America Screams (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-04].
  84. Vincent (1982) Full Cast & Crew (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-05].
  85. Vincent (1982) - synopsis (ang.). allmovie.com. [dostęp 2014-08-05].
  86. Thriller by Michael Jackson (ang.). songfacts.com. [dostęp 2014-08-05].
  87. Ruddigore (1982) (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-05].
  88. Krwawa łaźnia w domu śmierci (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-08-05].
  89. Dom długich cieni (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-08-05].
  90. Wielki mysi detektyw (pol.). filmweb.pl. [dostęp 2014-08-05].
  91. Hosts and Producers (Mystery! Hosts) (ang.). pbs.org. [dostęp 2014-08-22].
  92. The 13 Ghosts of Scooby Doo (ang.). tv.com. [dostęp 2014-08-22].
  93. Mary Braswell: Looking Back: Oct. 13, 2013 (ang.). albanyherald.com, 2013-10-11. [dostęp 2014-08-22].
  94. The Creepy Commercials Countdown! (ang.). dinosaurdracula.com, 2012-10-13. [dostęp 2014-08-22].
  95. Snow White and the Seven Dwarfs (16 Jul. 1984) (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-22].
  96. The Boy Who Left Home to Find Out About the Shivers (17 Sep. 1984) (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-22].
  97. Sierpniowe wieloryby (1987) (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-22].
  98. Vincent Price - Win Nominations (ang.). nytimes.com. [dostęp 2014-08-22].
  99. Vincent Price Awards (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-22].
  100. St. Louis Walk of Fame Inductees (ang.). stlouiswalkoffame.org. [dostęp 2014-08-22].
  101. Vincent Price (ang.). findadeath.com. [dostęp 2014-08-22].
  102. A Treasury of Great Recipes 1965 - 2015 (ang.). cookingvincent.com. [dostęp 2014-08-22].
  103. Cooking Price-Wise (1971– ) (ang.). IMDb. [dostęp 2014-08-22].
  104. Edith Price (Barrett) (ang.). geni.com. [dostęp 2014-08-27].
  105. Victoria Price: Vincent Price: A Daughter's Biography. St. Martins Press, 1999, s. 235. ISBN 978-0312242732.
  106. Victoria Price (Leonard Hughes): Victoria’s Secrets – Leonard Hughes (ang.). bmonster.com. [dostęp 2014-08-27].
  107. Vincent Price Art Museum: All Under One Magnificent Roof (ang.). vincentpriceartmuseum.org. [dostęp 2014-08-27].
  108. The Price of Fear Radio Program Biographies (ang.). digitaldeliftp.com. [dostęp 2014-08-28].
  109. Vincent Price Biography (ang.). biography.com. [dostęp 2014-08-28].
  110. Vincent Price Biography (Film Career) (ang.). biography.com. [dostęp 2014-08-28].
  111. Victoria Price: Vincent Price: A Daughter's Biography. St. Martins Press, 1999, s. 223. ISBN 978-0312242732.
  112. The Saint on Old-Time Radio (1950, NBC Radio Network) (ang.). saint.org. [dostęp 2014-08-28].
  113. Vincent Price on Racism and Religious Prejudice (ang.). matthewnewton.us. [dostęp 2014-08-28].
  114. Vincent Price Renamed to Indian Arts Board (ang.). bia.gov. [dostęp 2014-08-28].
  115. A Collection of Unexpected Cookbook Authors: Vincent Price (ang.). lizzyoungbookseller.wordpress.com. [dostęp 2014-08-28].
  116. Vincent Price (Vincent Price and Parkinson's disease) (ang.). theparkinsonhub.com. [dostęp 2014-08-28].
  117. Michael Viers: 10 Great Vincent Price Films Every Horror Fan Should See (ang.). tasteofcinema.com, 2014-03-13. [dostęp 2014-08-28].
  118. 100 years of Vincent Price (ang.). slashingthrough.com, 2011-05-28. [dostęp 2014-08-28].
  119. Today in History - October 25 (ang.). timelines.ws. [dostęp 2014-08-28].
  120. Vincent Price – Memorial (ang.). findagrave.com. [dostęp 2014-08-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]