Vincenzo Peruggia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Vincenzo Peruggia
Fotografia policyjna
Fotografia policyjna
Data i miejsce urodzenia 8 października 1881
Zjednoczone Królestwo Włoch Dumenza
Data i miejsce śmierci 8 października 1925
Francja Annemasse

Vincenzo Peruggia (ur. 1881, zm. 1925) – włoski pracownik Luwru, słynny z udanej kradzieży Mony Lisy Leonarda da Vinci.

W 1911 roku Peruggia dokonał kradzieży określonej jako największa w świecie sztuki w XX wieku. Będąc pracownikiem Luwru, Peruggia ukrył się w niedzielę 20 sierpnia w muzeum, wiedząc, że będzie ono następnego dnia nieczynne. Rankiem następnego dnia wyszedł z ukrycia i przebrał się w biały fartuch noszony przez pracowników. W pewnym momencie wszedł do pustego pomieszczenia, gdzie eksponowana była Mona Lisa i przeniósł obraz do nieużywanej klatki schodowej. Tam usunął ramę, a samo malowidło ukrył pod fartuchem. Peruggia wyniósł obraz przez bramę, gdy pracujący w niej strażnik opuścił swój posterunek[1].

Peruggia ukrył skradziony obraz w swoim paryskim mieszkaniu[1]. W czasie gdy policja przybyła do mieszkania by je przeszukać, przyjęto jego alibi.

Peruggia ukrywał obraz w Paryżu przez dwa lata, po czym zdecydował się na przewiezienie go Włoch, gdzie ukrył go w swoim florenckim mieszkaniu. Został schwytany dopiero, gdy skontaktował się z Alfredo Gerim, właścicielem miejscowej galerii sztuki. Zeznania Geriego i Peruggii są w tym miejscu rozbieżne, ale wynika z nich, że złodziej oczekiwał nagrody za "zwrócenie obrazu ojczyźnie". Geri zawiadomił o propozycji Peruggii Giovanniego Poggi, dyrktora Galerii Uffizi, a ten potwierdził autentyczność obrazu. Następnie obaj przejęli obraz od Peruggii i zawiadomili o sprawie policję, która aresztowała złodzieja[1].

Obecnie istnieją dwie główne teorie na temat przyczyn kradzieży. Sam Peruggia twierdził, że kradzieży dokonał z przyczyn patriotycznych, chcąc zwrócić obraz swojemu krajowi[1], który został z niego obrabowany przez Napoleona. Prawdopodobnie nie wiedział jednak, że obraz nie został skradziony przez Francuzów, ale został przez samego malarza podarowany królowi Franciszkowi I.

Obecnie podważa się motyw "patriotyzmu", gdyż Peruggia nie chciał podarować obrazu któremuś z włoskich muzeów, ale zarobić na jego sprzedaży[1].

Drugą teorię stworzył w Saturday Evening Post w 1932 roku Karl Decker, który uważał, że pomysłodawcą kradzieży był Eduardo de Valfierno, który planował po kradzieży obrazu sprzedać liczne kopie jako oryginalne dzieła Leonarda.

Po wykryciu sprawcy kradzieży obraz wystawiano w całych Włoszech, a zwrócono do Luwru jeszcze w 1913 roku. Sąd wydał po procesie łagodny wyrok, skazując Peruggię na rok i piętnaście dni wiezięnia. Ostatecznie zwolniono go po kilku miesiącach[1]. Następnie służył we włoskiej armii w czasie I wojny światowej. Po wojnie ożenił się, powrócił do Francji i otworzył sklep z obrazami. Zmarł w 1925 roku, ale media nie zainteresowały się tym zdarzeniem aż do 1947 roku, gdy zmarł inny człowiek o tym samym imieniu i nazwisku[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Chua-Eoan, Howard: STEALING THE MONA LISA, 1911. W: The Top 25 Crimes of the Century [on-line].
  2. Who stole the Mona Lisa?, FT.com, sieprnień 2011

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]