Vincenzo Scamozzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Portret autorstwa Paolo Veronese

Vincenzo Scamozzi (ur. 2 września 1548 - zm. 7 sierpnia 1616) - włoski architekt i teoretyk architektury, pracujący głównie w okolicy Vicenzy i Wenecji w drugiej połowie XVI wieku i na początku wieku XVII. Tworzył w okresie pomiędzy Andrea Palladio i Baldassare Longhena, swoim uczniem.

Urodził się w Vicenzy, jego ojciec był mierniczym i budowniczym, a także pierwszym nauczycielem Vincenzo. Scamozzi przebywał w Rzymie w latach 1579-1580, następnie przeniósł się do Wenecji w 1581. W roku 1600 odwiedził Francję, gdzie szkicował interesujące go przykłady architektoniczne. Szkicownik został odnaleziony dopiero w 1960 roku[1].

Jest także autorem jedej z ostatnich w okresie renesansu prac z teorii architektury, L'Idea della Architettura Universale z 1615 roku.

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • AAVV. Architettura è scienza. Vincenzo Scamozzi (1546-1616), catalogo della mostra, Marsilio editori, 2003 (estratti)
  • F. Augelli, Il ruolo del legno nell Idea dell architettura universale di Vincenzo Scamozzi (1615), Xilema Documenti n.1, il prato, Saonara (PD), 2007.
  • F. Barbieri e G. Beltramini (a cura di), Vincenzo Scamozzi. 1548-1616
  • U. Barbisan, Il viaggio. Un architetto alla scoperta dell’Europa di fine Cinquecento, Prefazione di Roberto Masiero, edizioni Tecnologos, Cavriana, Mantova, 2003, pp. 171.
  • Stefano Mazzoni, Teatri italiani del Cinquecento: Vincenzo Scamozzi architetto-scenografo, in Drammaturgia, 2003, n. 10, pp. 103-140.

Przypisy

  1. Franco Barbieri, ed. Taccuino di Viaggio da Parigi a Venezia (Venice/Rome:Istituto per la Collaborazione Culturale)