Vincenzo Scotti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vincenzo Scotti
Data i miejsce urodzenia 16 września 1933
Neapol
Minister spraw zagranicznych Włoch
Przynależność polityczna Chrześcijańska Demokracja
Okres urzędowania od 28 czerwca 1992
do 29 lipca 1992
Poprzednik Gianni De Michelis
Następca Giuliano Amato (p.o.)

Vincenzo Scotti (ur. 16 września 1933 w Neapolu) – włoski polityk chadecki, kilkakrotny minister, wieloletni parlamentarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1955 ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Rzymskim – La Sapienza. Początkowo pracował w centrum badawczym, zajmującym się związkami zawodowymi. W okresie 1969–1995 prowadził działalność naukową jako profesor i wykładowca z zakresu rozwoju gospodarczego na Libera Università Internazionale degli Studi Sociali w Rzymie.

W 1968 z ramienia Chrześcijańskiej Demokracji został po raz pierwszy wybrany do Izby Deputowanych. W parlamencie zasiadał nieprzerwanie do 1994 jako poseł V, VI, VII, VIII, IX, X i XI kadencji[1].

Stanowisko w administracji rządowej po raz pierwszy zajmował w latach 1976–1978 jako podsekretarz stanu w Ministerstwie Bilansu. Przez następne sześć lat sprawował urzędy ministerialne, jako minister pracy (1978–1980), do spraw stosunków europejskich (1980–1981), kultury (1981–1982), ponownie pracy (1982–1983) i do spraw obrony cywilnej (1983–1984). W 1984 pełnił funkcję burmistrza Neapolu.

W skład rady ministrów powrócił w październiku 1990, obejmując w rządzie Giulia Andreottiego tekę ministra spraw wewnętrznych. Resortem tym kierował do czerwca 1992. Następnie przez miesiąc, w gabinecie Giuliana Amato, był ministrem spraw zagranicznych.

W latach 80. komunistyczny dziennik "L'Unità" oskarżył go o rzekome kontakty z Camorrą[2]. W latach 90. był oskarżony w procesach karnych, uniewinniono go jednak od zarzutów niegospodarności przy organizacji Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w 1990.

Do aktywnej działalności politycznej powrócił po ponad 10 latach, zakładając w 2006 marginalną partię pod nazwą Włochy Centrum (Italia del Centro). W 2008 przystąpił do Ruchu dla Autonomii, bez powodzenia kandydował z jego list w przedterminowych wyborach. W czwartym rządzie Silvia Berlusconiego objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W tym samym roku został też prezydentem Ruchu dla Autonomii. W 2010 opuścił tę partię, współtworząc nowe ugrupowanie pod nazwą "My Południe".

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]