Vincenzo Scotti
| Vincenzo Scotti | |
| Data i miejsce urodzenia | 16 września 1933 Neapol |
| Minister spraw zagranicznych Włoch | |
| Przynależność polityczna | Chrześcijańska Demokracja |
| Okres urzędowania | od 28 czerwca 1992 do 29 lipca 1992 |
| Poprzednik | Gianni De Michelis |
| Następca | Giuliano Amato (p.o.) |
Vincenzo Scotti (ur. 16 września 1933 w Neapolu) – włoski polityk chadecki, kilkakrotny minister, wieloletni parlamentarzysta.
Życiorys [edytuj]
W 1955 ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Rzymskim – La Sapienza. Początkowo pracował w centrum badawczym, zajmującym się związkami zawodowymi. W okresie 1969–1995 prowadził działalność naukową jako profesor i wykładowca z zakresu rozwoju gospodarczego na Libera Università Internazionale degli Studi Sociali w Rzymie.
W 1968 z ramienia Chrześcijańskiej Demokracji został po raz pierwszy wybrany do Izby Deputowanych. W parlamencie zasiadał nieprzerwanie do 1994 jako poseł V, VI, VII, VIII, IX, X i XI kadencji[1].
Stanowisko w administracji rządowej po raz pierwszy zajmował w latach 1976–1978 jako pdsekretarz stanu w Ministerstwie Bilansu. Przez następne sześć lat sprawował urzędy ministerialne, jako minister pracy (1978–1980), do spraw stosunków europejskich (1980–1981), kultury (1981–1982), ponownie pracy (1982–1983) i do spraw obrony cywilnej (1983–1984). W 1984 pełnił funkcję burmistrza Neapolu.
W skład rady ministrów powrócił w październiku 1990, obejmując w rządzie Giulia Andreottiego tekę ministra spraw wewnętrznych. Resortem tym kierował do czerwca 1992. Następnie przez miesiąc, w gabinecie Giuliana Amato, był ministrem spraw zagranicznych.
W latach 80. komunistyczny dziennik "L'Unità" oskarżył go o rzekome kontakty z Camorrą[2]. W latach 90. był oskarżony w procesach karnych, uniewinniono go jednak od zarzutów niegospodarności przy organizacji Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej w 1990.
Do aktywnej działalności politycznej powrócił po ponad 10 latach, zakładając w 2006 marginalną partię pod nazwą Włochy Centrum (Italia del Centro). W 2008 przystąpił do Ruchu dla Autonomii, bez powodzenia kandydował z jego list w przedterminowych wyborach. W czwartym rządzie Silvia Berlusconiego objął stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W tym samym roku został też prezydentem Ruchu dla Autonomii. W 2010 opuścił tę partię, współtworząc nowe ugrupowanie pod nazwą "My Południe".
Przypisy
- ↑ Vincenzo Scotti na stronie Senatu XVI kadencji (wł.)
- ↑ L'Unità, la storia. danielesegre.it, 30 marca 2001.
