Virtual Analog
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Virtual Analog (VA) - metoda cyfrowego realizowania subtraktywnej syntezy dźwięku, opracowana przez firmę Clavia w 1995 r.
W syntezie VA, wszystkie sprzętowe bloki syntezatora takie jak filtr czy oscylator, zastąpione zostały algorytmami. Celem tejże technologii jest emulacja działania tradycyjnych analogowych syntezatorów, poprzez zastosowanie układów DSP.
Do jednego z pierwszych instrumentów, którego tor syntezy oparty był o tę technikę, należy model Nord Lead firmy Clavia. Obecnie synteza Virtual Analog wykorzystywana jest w bardzo szerokim zakresie, również w oprogramowaniu komputerowym. Postęp dokonujący się w tej dziedzinie ma na celu jak największe zbliżenie się do specyfiki działania obwodów analogowych.
Spis treści |
Zalety i wady syntezy VA[edytuj]
Zalety[edytuj]
- Niższe koszty produkcji w porównaniu do układów analogowych
- Stabilność parametrów syntezy
- Mała awaryjność
Wady[edytuj]
- Możliwe występowanie aliasingu
- Sztuczność dźwięku określana jako "zimno"
- Przewidywalność efektu
Przykłady syntezatorów VA[edytuj]
Sprzętowe[edytuj]
- Access Virus
- Alesis Ion
- Clavia Nord Modular G1, G2
- Korg Prophecy
- Novation K-Station
- Roland JP-8000
- Waldorf Q
- Yamaha AN1x