Virtual Analog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Virtual Analog (VA) - metoda cyfrowego realizowania subtraktywnej syntezy dźwięku, opracowana przez firmę Clavia w 1995 r.

W syntezie VA, wszystkie sprzętowe bloki syntezatora takie jak filtr czy oscylator, zastąpione zostały algorytmami. Celem tejże technologii jest emulacja działania tradycyjnych analogowych syntezatorów, poprzez zastosowanie układów DSP.

Do jednego z pierwszych instrumentów, którego tor syntezy oparty był o tę technikę, należy model Nord Lead firmy Clavia. Obecnie synteza Virtual Analog wykorzystywana jest w bardzo szerokim zakresie, również w oprogramowaniu komputerowym. Postęp dokonujący się w tej dziedzinie ma na celu jak największe zbliżenie się do specyfiki działania obwodów analogowych.

Zalety i wady syntezy VA[edytuj | edytuj kod]

Zalety[edytuj | edytuj kod]

  • Niższe koszty produkcji w porównaniu do układów analogowych
  • Stabilność parametrów syntezy
  • Mała awaryjność

Wady[edytuj | edytuj kod]

  • Możliwe występowanie aliasingu
  • Sztuczność dźwięku określana jako "zimno"
  • Przewidywalność efektu

Przykłady syntezatorów VA[edytuj | edytuj kod]

Sprzętowe[edytuj | edytuj kod]

Programowe[edytuj | edytuj kod]