Vittorio Gui
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Vittorio Gui | |
| Imię i nazwisko | Vittorio Gui |
| Data i miejsce urodzenia | 1 września 1935 Rzym |
| Pochodzenie | włoskie |
| Data i miejsce śmierci | 16 października 1975 Florencja |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | muzyka poważna |
| Zawód | muzyk (dyrygent, kompozytor) |
| Wytwórnia płytowa | EMI |
| Odznaczenia | |
Vittorio Gui (ur. 14 września 1885 w Rzymie, zm. 16 października 1975 we Florencji) – włoski dyrygent, jeden z ważniejszych w XX wieku, a także kompozytor.
Dyrygował najlepszymi operowymi orkiestrami świata – w tym na festiwalach w Salzburgu i w Glyndebourne – także po tym, jak Arturo Toscanini odmówił w proteście przeciw nazizmowi przybycia do Salzburga w 1938. W pamięci melomanów zapisał się jednak głównie dzięki swoim doskonałym nagraniom.
Współpracował z największymi śpiewakami swoich czasów takimi, jak Maria Callas, Sena Jurinac, Victoria de los Angeles, Luigi Alva czy Sesto Bruscantini. Przez współczesnych ceniony był także jako dyrygent muzyki symfonicznej.
Ważniejsze nagrania [edytuj]
- Bal maskowy, Giuseppe Verdi (1949)
- Parsifal, Richard Wagner (1950)
- Wesele Figara, Wolfgang Amadeusz Mozart (1956)
- Cyrulik sewilski, Gioacchino Rossini (1962)
Publikacje [edytuj]
- Battute d'aspetto , Florencja, 1944
Bibliografia [edytuj]
- Kronika Opery. Wydawnictwo „Kronika”, 1993. ISBN 83-900331-7-8.