Vladimír Remek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Vladimír Remek
VladimirRemek.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 września 1948
Czeskie Budziejowice
Przynależność polityczna KSČM
Odznaczenia
Złota Gwiazda Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (ZSRR)
Order Klementa Gottwalda (Czechosłowacja) Order Lenina Medal "Za zasługi w podboju kosmosu" (Rosja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Moduł, którym Vladimír Remek wrócił na Ziemię

Vladimir Remek (ur. 26 września 1948 w Czeskich Budziejowicach) – czeski pilot wojskowy, pierwszy Czech w kosmosie. Poseł do Parlamentu Europejskiego dwóch kadencji VI i VII kadencji, ambasador w Rosji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Naukę w szkole podstawowej rozpoczął w 1954 w rodzinnym mieście České Budějovice. W 1966 został absolwentem klasy matematyczno-fizycznej w liceum ogólnokształcącego w mieście Čáslav. W latach 1966–1970 studiował w Wyższej Wojskowej Szkole Lotniczej w Koszycach. Po jej ukończeniu służył w siłach powietrznych armii czechosłowackiej, gdzie latał na samolocie ćwiczebnym L-29 Delfín. Od 1972 do 1976 był słuchaczem Wojskowej Akademii Lotniczej im. J.A. Gagarina (ZSRR). Na krótko wrócił do służby w lotnictwie w Českich Budějovicach.

Udział w programie Interkosmos[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 1976 razem z innymi czechosłowackimi finalistami naboru do lotu w kosmos – Oldřichem Pelčákem, Michalem Vondrouškiem i Ladislavem Klímą – udał się do Centrum Przygotowań Kosmonautów w Gwiezdnym Miasteczku. Ostatecznie wybrano dwóch z nich: Vladimíra Remka oraz Oldřicha Pelčáka. Oni też razem z pilotami z Polski i ówczesnej Niemieckiej Republiki Demokratycznej 6 grudnia 1976 rozpoczęli szkolenie.

W dniach 2–10 marca 1978 Vladimír Remek uczestniczył w locie kosmicznym statku Sojuz 28. Był to pierwszy lot załogowy realizowany w ramach międzynarodowego programu Interkosmos. Dowódcą misji był Aleksiej Gubariew. Załoga Sojuza 28 przycumowała do stacji orbitalnej Salut 6, na której znajdowało się dwóch kosmonautów z załogi długotrwałej – Jurij Romanienko oraz Gieorgij Grieczko. Vladimír Remek przeprowadził na orbicie szereg eksperymentów naukowo-technicznych oraz biologiczno-medycznych, wśród nich m.in. doświadczenia z piecem Morava służącym do przetapiania różnych stopów, badanie wpływu lotu kosmicznego na zawartość tlenu w ludzkich tkankach czy hodowanie w stanie nieważkości glonów chlorella. 10 marca 1978 kapsuła Sojuza 28 pomyślnie osiadła w odległości ok. 300 km na zachód od Celinogradu w Kazachstanie.

Późniejsza działalność[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie do Czechosłowacji w latach 1979–1985 pracował w Wojskowym Instytucie Naukowo-Badawczym w Pradze. W 1985 został członkiem Stowarzyszenia Uczestników Lotów Kosmicznych (Association of Space Explorers). Później w 1990 objął stanowisko dyrektora Wojskowego Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Pradze. Funkcję tę pełnił do 1995. W tym samym roku w stopniu pułkownika przeszedł do rezerwy. Przez siedem lat był przedstawicielem handlowym zakładów ČZ Strakonice.

W latach 2002–2004 pełnił funkcję doradcy ambasady Republiki Czeskiej w Federacji Rosyjskiej. W wyborach w 2004 uzyskał mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego z ramienia Komunistycznej Partii Czech i Moraw. W wyborach w 2009 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję. Przystąpił do grupy Zjednoczonej Lewicy Europejskiej i Nordyckiej Zielonej Lewicy, a także do Komisji Budżetowej.

W 2013 złożył mandat poselski w związku z powołaniem na urząd ambasadora Republiki Czeskiej w Moskwie.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Wielokrotnie odznaczony i nagradzany, otrzymał m.in:

Jego imieniem nazwano asteroidę ((2552) Remek).

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Vladimír Remek.
Nr Data startu Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
2 marca 1978
10 marca 1978
«Sojuz 28»
Kosmonauta-badacz
7 dni 22 godziny 16 minut i 30 sekund.
Łączny czas spędzony w kosmosie — 7 dni 22 godziny 16 minut i 30 sekund.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]