Vojislav Šešelj
Vojislav Šešelj (po serbsku cyrylicą Војислав Шешељ ur. 11 października 1954 w Sarajewie) - serbski polityk, twórca i lider Serbskiej Partii Radykalnej. Został oskarżony o zbrodnie przeciw ludzkości przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii i przebywa w areszcie w Hadze.
Biografia [edytuj]
Vojislav Šešelj urodził się w Sarajewie w Jugosławii i został ochrzczony w Popowym Polu koło Trebinje. Studiował prawo na uniwersytecie w Sarajewie, tam też uzyskał stopień doktora w 1979 roku i wykładał do 1984 nauki polityczne. Był najmłodszym posiadaczem tytułu doktora w dotychczasowej historii Jugosławii[1].
W 1984 jego kariera naukowa została przerwana aresztowaniem i skazaniem na osiem lat pozbawienia wolności z powodu odnalezionego w jego szafce na uczelni niepublikowanego rękopisu zawierającego treści uznane za kontrrewolucyjne. Jak twierdził sam Šešelj, w tekście tym nie tylko domagał się budowy systemu wielopartyjnego w Jugosławii, ale również postulował całkowitą reorganizację federacji: z jedną dominującą republiką serbską oraz znacznie okrojonymi Chorwacją, Słowenią i Macedonią (Czarnogóra i Bośnia zostały uznane za część Serbii)[1]. Skazany spędził 72 miesiące w więzieniu Zenica i jak twierdził, był tam torturowany[1]. Do jego przedterminowego zwolnienia doszło za sprawą popularności, jaką sprawa zyskała wśród obrońców praw człowieka[1].
Po odzyskaniu wolności rozpoczął współpracę z Vukiem Draškoviciem i wspólnie z nim organizował Serbski Ruch Odnowy. Po wyborach parlamentarnych w 1990 zrezygnował jednak z dalszej współpracy, uznając tę organizację za niedostatecznie radykalną, i sformował własny Serbski Ruch Czetnicki, następnie przekształcony w Serbską Partię Radykalną[1], nawiązujące do tradycji czetników[2]. Skrajnie prawicowy radykalizm organizacji zaczął zyskiwać coraz wyższe poparcie społeczne[1].
Początkowo wspierany z wzajemnością przez Slobodana Miloševicia, w 1993 Šešelj zaatakował go z prawicowych pozycji politycznych, co doprowadziło do zerwania między nimi. Socjalistyczna Partia Serbii oskarżyła go o zbrodnie wojenne[3]. Dopiero w 1998 wrócił do czynnej polityki, obejmując stanowisko wicepremiera[3]. W 2002 Slobodan Milošević wezwał do głosowania na niego w wyborach prezydenckich[2].
W 2003 rozpoczął się jego proces przed Trybunałem w Hadze. Postawiono mu osiem zarzutów zbrodni przeciwko ludzkości oraz sześć zarzutów zbrodni wojennych[4].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Judah T., The Serbs. History, Myth and the Destruction of Yugoslavia, Yale University Press, 2009
