Vorn Vet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Vorn Vet
Data urodzenia 1934
Data śmierci 1978
wicepremier i minister przemysłu
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Kambodży
Okres urzędowania od 1975
do 1978

Vorn Vet - (właściwie Penh Thuok; ur. 1934 zm. 1978), kambodżański polityk, jeden z czołowych funkcjonariuszy reżimu Czerwonych Khmerów. Używał pseudonimów: Mean, Te oraz Kuon. Długoletni członek ścisłego kierownictwa KPK. W rządzie Demokratycznej Kampuczei pełnił funkcję wicepremiera[1] oraz ministra przemysłu, transportu i rybołówstwa[2]. Był jednym z członków delegacji rządowej, która w 1977 złożyła wizytę w Pekinie i Pjongjangu[3]. Niedługo po powrocie do kraju oskarżony o sympatie prowietnamskie i pod zarzutem zdrady wtrącony do więzienia Tuol Sleng, gdzie został zamordowany[4]. Na rozkaz Pol Pota zgładzono także jego żonę i córkę.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Vorn Vet urodził się w prowincji Siem Reap, w rodzinie rolnika. W 1952 r. po ukończeniu szkoły średniej w Battambang podjął studia w Phnom Penh, gdzie zetknął się z dążeniami niepodległościowymi propagowanymi przez organizację Khmer Serei (Wolni Khmerzy). W 1953 przyłączył się do ruchu studenckiego na rzecz wyzwolenia. Wkrótce po tym rzucił studia i w lipcu 1953 r. wyjechał z Phnom Penh i wstąpił do oddziału partyzanckiego Khmer Issarak (Niepodlegli Khmerzy). W marcu 1954 r. wrócił do Phnom Penh, a po kilku tygodniach wyjechał w pobliże granicy z Wietnamem, gdzie zetknął się z „Bratem Nr Jeden” − Pol Potem i jego współpracownikami. Po zakończeniu wojny indochińskiej oddział został rozwiązany. W październiku Vorn Vet wrócił do stolicy, gdzie załatwiono mu pracę w szkole Chamraen Vichea, a w listopadzie przyjęto go do partii. W 1959 r. został członkiem Komitetu Partii w Phnom Penh, a w 1963 Komitetu Centralnego. Po przewrocie Lon Nola, na początku 1971 r. Vorn Vet dostał od partii polecenie zorganizowania „Strefy Specjalnej” w Phnom Penh. Na stanowisku sekretarza strefy pozostawał do końca wojny utrzymując w działaniu komunistyczną siatkę w stolicy Kambodży. Po wojnie objął w rządzie Czerwonych Khmerów stanowisko wicepremiera i ministra przemysłu. 2 listopada 1978 r. został aresztowany i osadzony w więzieniu Tuol Sleng. Przesłuchiwany, przyznał się do działania od początku na szkodę rewolucji, związków z CIA, prowadzenia propagandy proamerykańskiej i zdrady na rzecz Wietnamczyków. Szybko skazano go na śmierć i jeszcze w przed końcem roku zgładzono[5].

Przypisy

  1. Pol Pot government (ang.). Eccc.gov.kh. [dostęp 24 listopada 2010].
  2. Monika Warneńska: Śladami Pol Pota. Warszawa: Politeja, 1999, s. 152. ISBN 83-7227-262-X.
  3. Monika Warneńska: Śladami Pol Pota. Warszawa: Politeja, 1999, s. 191. ISBN 83-7227-262-X.
  4. Monika Warneńska: Śladami Pol Pota. Warszawa: Politeja, 1999, s. 193. ISBN 83-7227-262-X.
  5. Kalyan Sann. S-21 CONFESSIONS OF PENH THUOK (A.K.A. VORN VET). „A magazine of the Documentation Center of Cambodia: Searching for the truth. Special English Edition”, s. 6 - 8, 2003 (ang.). [dostęp 2010.12.02].