Wąż pożarniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Węże strażackie

Wąż pożarniczy, wąż strażacki – jeden z elementów wodnej armatury pożarniczej. Służy do podawania wody jako środka gaśniczego.

Rozróżniamy:

1. Węże ssawne W-25[a], W-52[b], W-75[c], W-110[d], W-150[e].

Są to węże mające wbudowany oplot druciany zapobiegający spłaszczeniu podczas zasysania wody z otwartego zbiornika (np. z rzeki). Służą zazwyczaj do zasysania wody, a także środka pianotwórczego. Nie są przystosowane do pracy z ciśnieniem wyższym niż atmosferyczne. Węże W-25 i W-52 są stosowane zazwyczaj do zasysania środka pianotwórczego za pomocą zasysaczy liniowych i autopomp pożarniczych
Standardowe długości wynoszą:
  • dla węży ssawnych W-25 i W-52: 1 m
  • dla węży ssawnych W-75, W-110, W-150: 2,4 m i 1,6 m

2. Węże tłoczne W-25[a], W-52[b], W-75[c], W-110[d], W-150[e], do hydrantów: H-25[a], H-52[b].

Są to węże bez drucianego oplotu, łatwo zwijalne, mające wewnątrz koszulkę z tworzywa[f] (zmniejszający opór podczas tłoczenia wody). Służą do tłoczenia wody, a także wodnych roztworów środka pianotwórczego do miejsca pożaru.
Standardowe długości wynoszą:
  • dla wszystkich rodzajów węży: 20 m i 15 m

Wszystkie węże muszą mieć łączniki umożliwiające podłączenie ich z jednej strony do motopompy (lub autopompy) zaś z drugiej do prądownicy (węże tłoczne) i smoka ssawnego (węże ssawne).

Uwagi

  1. 1,0 1,1 1,2 Średnica wewnętrzna 25 mm.
  2. 2,0 2,1 2,2 Średnica wewnętrzna 52 mm.
  3. 3,0 3,1 Średnica wewnętrzna 75 mm.
  4. 4,0 4,1 Średnica wewnętrzna 110 mm.
  5. 5,0 5,1 Średnica wewnętrzna 150 mm.
  6. Wkładka z gumy syntetycznej lub poliuretanu.