Wąż pożarniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Węże strażackie

Wąż pożarniczy, wąż strażacki – jeden z elementów wodnej armatury pożarniczej. Służy do podawania wody jako środka gaśniczego.

Rozróżniamy:

1. Węże ssawne W-25[a], W-52[b], W-75[c], W-110[d], W-150[e].

Są to węże mające wbudowany oplot druciany zapobiegający spłaszczeniu podczas zasysania wody z otwartego zbiornika (np. z rzeki). Służą zazwyczaj do zasysania wody, a także środka pianotwórczego. Nie są przystosowane do pracy z ciśnieniem wyższym niż atmosferyczne. Węże W-25 i W-52 są stosowane zazwyczaj do zasysania środka pianotwórczego za pomocą zasysaczy liniowych i autopomp pożarniczych
Standardowe długości wynoszą:
  • dla węży ssawnych W-25 i W-52: 1 m
  • dla węży ssawnych W-75, W-110, W-150: 2,4 m i 1,6 m

2. Węże tłoczne W-25[a], W-52[b], W-75[c], W-110[d], W-150[e], do hydrantów: H-25[a], H-52[b].

Są to węże bez drucianego oplotu, łatwo zwijalne, mające wewnątrz koszulkę z tworzywa[f] (zmniejszający opór podczas tłoczenia wody). Służą do tłoczenia wody, a także wodnych roztworów środka pianotwórczego do miejsca pożaru.
Standardowe długości wynoszą:
  • dla wszystkich rodzajów węży: 20 m i 15 m

Wszystkie węże muszą mieć łączniki umożliwiające podłączenie ich z jednej strony do motopompy (lub autopompy) zaś z drugiej do prądownicy (węże tłoczne) i smoka ssawnego (węże ssawne).

Uwagi

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Średnica wewnętrzna 25 mm.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Średnica wewnętrzna 52 mm.
  3. ↑ 3,0 3,1 Średnica wewnętrzna 75 mm.
  4. ↑ 4,0 4,1 Średnica wewnętrzna 110 mm.
  5. ↑ 5,0 5,1 Średnica wewnętrzna 150 mm.
  6. ↑ Wkładka z gumy syntetycznej lub poliuretanu.
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wąż_pożarniczy&oldid=36470029”