Węglan wapnia (E170) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu węglowego i wapnia.
Występowanie [edytuj]
Węglan wapnia jest szeroko rozpowszechniony w przyrodzie, stanowiąc podstawowy składnik wielu minerałów (np. kalcytu i aragonitu)[5], a także niektórych skał (dolomitu, kredy i koralu[6]).
Właściwości [edytuj]
Pod wpływem wysokiej temperatury rozkłada się na tlenek wapnia i dwutlenek węgla[5]:
Zastosowanie [edytuj]
Używany jako materiał budowlany. W postaci wapienia stosowany jako kamień budowlany, zaś w formie sproszkowanych skał wapiennych, jako surowiec do otrzymywania wapna palonego[5]. Bardzo drobno zmielony, może być także wykorzystywany jako biały barwnik, w postaci farby wodnej (tzw. biel wiedeńska).
Jest chemicznym dodatkiem do żywności, oznaczonym jako E170. Używany jako utwardzacz, a także biały barwnik spożywczy, w produktach takich jak: pieczywo, herbatniki, wyroby cukiernicze, lody, cukierki oraz konserwowe owoce i warzywa[6].
Inne zastosowania [edytuj]
Węglan wapnia można znaleźć również w kosmetykach (np. w pudrze do twarzy), a także w wybielaczach, tabletkach z witaminami oraz w papierosach[6]. W technologii oczyszczania wody wykorzystywany do wzrostu zasadowości oraz związania agresywnego dwutlenku węgla. Stopień zasadowości bywa podawany jako [g CaCO3/m³], im więcej gramów CaCO3 na jednostkę objętości, tym wyższa zasadowość.
Zagrożenia [edytuj]
Choć w niewielkich ilościach jest uznawany za nieszkodliwy, to jego nadmiar może powodować bóle brzucha oraz zaparcia[6].
Przypisy
- ↑ Węglan wapnia (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA).
- ↑ Węglan wapnia – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Węglan wapnia – karta leku (DB06724) (ang.). DrugBank.
- ↑ Węglan wapnia (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Encyklopedia popularna, Tom IV. Wyd. II. Warszawa: PWN, 1987. ISBN 83-01-00000-7.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006. ISBN 978-83-7243-529-3.
|
ATC (A12) – Preparaty uzupełniające niedobór składników mineralnych |
|
| A 12 A – Związki wapnia |
|
|
| A 12 B – Związki potasu |
|
|
A 12 C – Inne preparaty uzupełniające niedobór
składników mineralnych |
|
A 12 CA – Związki sodu
|
|
|
|
A 12 CB – Związki cynku
|
|
|
|
A 12 CC – Związki magnezu
|
|
|
|
A 12 CD – Związki fluoru
|
|
|
|
A 12 CE – Związki selenu
|
|
|
|
