Węglan wapnia (E170) – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu węglowego i wapnia.
[edytuj] Występowanie
Węglan wapnia jest szeroko rozpowszechniony w przyrodzie, stanowiąc podstawowy składnik wielu minerałów (np. kalcytu i aragonitu)[4], a także niektórych skał (dolomitu, kredy i koralu[5]).
[edytuj] Właściwości
Pod wpływem wysokiej temperatury rozkłada się na tlenek wapnia i dwutlenek węgla[4]:
[edytuj] Zastosowanie
Używany jako materiał budowlany. W postaci wapienia stosowany jako kamień budowlany, zaś w formie sproszkowanych skał wapiennych, jako surowiec do otrzymywania wapna palonego[4]. Bardzo drobno zmielony, może być także wykorzystywany jako biały barwnik, w postaci farby wodnej (tzw. biel wiedeńska).
Jest chemicznym dodatkiem do żywności, oznaczonym jako E170. Używany jako utwardzacz, a także biały barwnik spożywczy, w produktach takich jak: pieczywo, herbatniki, wyroby cukiernicze, lody, cukierki oraz konserwowe owoce i warzywa[5].
[edytuj] Inne zastosowania
Węglan wapnia można znaleźć również w kosmetykach (np. w pudrze do twarzy), a także w wybielaczach, tabletkach z witaminami oraz w papierosach[5].
[edytuj] Zagrożenia
Choć w niewielkich ilościach jest uznawany za nieszkodliwy, to jego nadmiar może powodować bóle brzucha oraz zaparcia[5].
Przypisy
- ↑ Węglan wapnia – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Węglan wapnia (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA).
- ↑ Węglan wapnia (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Encyklopedia popularna, Tom IV. Wyd. II. Warszawa: PWN, 1987. ISBN 83-01-00000-7.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006. ISBN 978-83-7243-529-3.
